tag:blogger.com,1999:blog-48624732436799834062012-01-27T14:13:23.548+02:00ΝΑΪΑΔΑhttp://www.blogger.com/profile/03215618358705846416noreply@blogger.comBlogger2161100tag:blogger.com,1999:blog-4862473243679983406.post-53910825925452586362012-01-26T05:18:00.015+02:002012-01-26T08:37:55.731+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/-eJqSARZij68/TyDYApAuf9I/AAAAAAAABqY/mtwri6qJRI0/s1600/4977108407_c7f88a7df2_b.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 302px; height: 320px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-eJqSARZij68/TyDYApAuf9I/AAAAAAAABqY/mtwri6qJRI0/s320/4977108407_c7f88a7df2_b.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5701794633771548626" border="0" /></a><br />Αυτο το παραμυθι ειναι πολυ διαφορετικο απο οσα εχω γραψει μεχρι τωρα...<br />ωστοσο οπως ολα περα για περα αληθινο...<br />ειναι πιο πολυ μια απορια...<br />μαλλον ειναι πολλες αποριες...<br />δεν ξερω αν βρω απαντησεις γραφωντας το αλλα το αποφασισα για δυο λογους...<br />ο ενας ειναι πως οταν τα βλεπω γραμμενα ξεκαθαριζει το μυαλο μου παντα..τα βλεπω πιο καθαρα μετα...<br />ο αλλος ειναι πως με γραπτα εχω ξεπερασει τα περισσοτερα στη ζωη μου κι αν οχι ξεπερασει τα εχω κανει πιο υποφερτα...οποτε ισως ειναι και μια ευχη να ξεπεραστει κι ενα ακομα...<br /><br />Λοιπον να ενα διαφορετικο παραμυθι...<br />οποιος εχει ορεξη ας διαβασει...<br /><br />Μιαν φορα κι εναν καιρο μιλουσα με δυο "φιλους"...<br />ο ενας με ηξερε καλα...<br />ο αλλος πιστευα οτι με ηξερα καλυτερα απο τον καθενα...<br />δεν ξερω τι πιστευω πια γι αυτο μη με ρωτατε...<br /><br />και στους δυο μιλησα για το ιδιο πραγμα...<br />την αγαπη...<br />την αγαπη...<br />οπως την ξερω...οπως την εχω νιωσει μεσα στην ψυχη μου...<br />οπως την καταλαβαινω...οπως την διαβαζω σε ποιηματα και σε βιβλια...<br />την αγαπη στο μεγαλειο της...στην ουσια της...στην πραγματικη της θεση...<br /><br />αναφερθηκα πολλες φορες στο blog αυτο μιλωντας...<br />ηθελα να δειξω πως πολυ το πιστευω αυτο για την αγαπη...πως ετσι ημουν παντα...<br />προσπαθουσα να "πεισω" πως οσα λεω δεν ειναι ψεμματα...δεν ειναι ιδεες που μου 'ρχονταν τωρα,ουτε πως ειχα προσωπικο οφελος...<br />ηθελα πολυ να κανω δυο ανθρωπους που αγαπω να "δουν"...<br />ξερω πως ο καθενας "βλεπει" οταν ερθει η ωρα του να δει και πως βοηθεια δινουμε μονο οταν μας τη ζητανε...<br />γιατι μονο τοτε μπορει να καταλαβει ο αλλος...<br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/-eT3vxT0FxHQ/TyDYGD0nNQI/AAAAAAAABqk/zERsm6_wkxA/s1600/180346_186434571379752_164763236880219_513273_331886_n.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 213px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-eT3vxT0FxHQ/TyDYGD0nNQI/AAAAAAAABqk/zERsm6_wkxA/s320/180346_186434571379752_164763236880219_513273_331886_n.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5701794726867842306" border="0" /></a><br />ο ενας φιλος μου την ζητησε...<br />μοιαζουμε και αρκετα και ειχαμε πολλες ιδιες αποψεις για την αγαπη...<br />αυτος ο φιλος λοιπον εχει θυσιασει πολλα για την αγαπη...πολλα ομως...<br />τον ρωτησα λοιπον πως αισθανεται γι αυτο αφου εχει μια πολυ προσωπικη εμπειρια...<br />μου το παρομοιασε τοσο ομορφα...<br />ειπε πως ειναι "σαν το φως στο σκοταδι..."<br />υστερα συνεχισε...<br />μπορει να εχει πολλες ομορφιες η νυχτα,να εχει μαγεια,να εχει αστρα και φεγγαρια που αλλες φορες ειναι μισογεματα και αλλες πανσεληνοι...πραγματα μαγικα...<br />αλλα σαν το φως οταν ξημερωνει δεν εχει...το δικο του φως καλυπτει ολες τις νυχτες μαζι...<br />αυτη ειναι η δικη μου αγαπη μου ειπε...και αξιζει ολα τα σκοταδια για εκεινο και μονο το φως...<br />υστερα λιγο δακρυσε...φοβηθηκε οτι θα εχανε το "φως του" απο δικο του λαθος και δεν το αντεχε...γι αυτο ζητησε βοηθεια...<br />ηξερα...<br />ηξερα ποσο ειχε πονεσει τουτος ο ανθρωπος και ηξερα...πως δεν θα εχανε το "φως του" απλα του κρυφτηκε για λιγο...<br />τον χαρηκα πολυ...<br />δεν χρειαστηκε να του πω πολλα...ηξερε ηδη πως η αγαπη ειναι μοναδικη για τον καθενα...το βιωνε εδω και πολλα χρονια...<br />ηθελε απλα να μιλησει με καποιον που ξερει αυτη την αγαπη...την αληθινη...<br /><br />ο αλλος φιλος δεν μου τη ζητησε...<br />μα ηθελα τοσο πολυ να του την δωσω...<br />αυτος μου ειπε πως καποτε ειχε κανει μια ευχη...<br />ειχε ζητησει να βρει την αγαπη που δεν ειχε ποτε του...<br />ευχηθηκε να την ζησει βαθια και αληθινα...να την ζησει με την πρωτη ματια...<br />να την ζησει στο πετσι του...<br />το ζητησε με την ψυχη του...το ειχε αναγκη...<br />και του ηρθε!!!ω ναι!!! του ηρθε αυτο που ζητησε...!η ευχη του πραγματοποιηθηκε!<br />η αγαπη η αληθινη, η διχως ορια αγαπη του ηρθε...<br />την ηθελε...την αγαπουσε...την ζουσε...<br />αλλα καποια στιγμη αποφασισε πως δεν ειναι ετσι οπως την θελει και αρχισε να την διωχνει...<br />την ηθελε πια σε συγκεκριμενη μορφη...<br />δεν πιστευα στ'αυτια μου...<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/-9LgA4hfbkzs/TyDYOnfylXI/AAAAAAAABqw/6Kpv3KbE4XU/s1600/1224999429_242d61ab0e_b.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 214px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-9LgA4hfbkzs/TyDYOnfylXI/AAAAAAAABqw/6Kpv3KbE4XU/s320/1224999429_242d61ab0e_b.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5701794873883137394" border="0" /></a><br />η θεση μου ηταν λεπτη...<br />τον αγαπουσα πολυ αυτον τον φιλο για να τον πληγωσω με τα λογια μου...κι υστερα δεν μου ζητησε βοηθεια...κι ηταν και κατι ακομα...<br />την ηξερα την αγαπη για την οποια μιλουσε...ηξερα πως μπηκε στη ζωη του μετα απο δικη του ευχη...<br />ηξερα πως ηταν ατοφια,αληθινη,διχως τετριμενους ορους και ορια...<br />ηταν η αγαπη ετσι οπως την πιστευα παντα...<br /><br />προσπαθησα με πολλα λογια να του πω πως η αγαπη δεν εχει συγκεκριμενη μορφη...<br />δεν χρειαζεται ταμπελες...δεν χρειαζεται να φωναζει...δεν χρειαζεται να την οριοθετουμε...<br />η αγαπη ειναι πανεμορφη οταν δινεται απο ψυχης...ειναι θησαυρος ανεκτιμητος...<br />και ηξερα...επεμενα γιατι ηξερα πως η δικη του αγαπη ηταν τετοια...<br />κι εκεινος επεμενε να της δωσει μορφη...<br />του ειπα το ξερεις οτι ρισκαρεις...;ρισκαρεις να την χασεις για παντα απλα και μονο γιατι θες να την οριοθετησεις...<br />ειναι η αγαπη σου ρε χαζε...<br />δεν ξερω αν με καταλαβε...ειπα πολλα...δεν ηθελα να βαλω αλλο προσωπικη πινελια γιατι θα φαινοταν αλλιως...<br />ηταν μπερδεμενος...ηταν αποφασισμενος...;δεν ξερω...<br /><br />ξερω πως δακρυσε...<br />μονο που εδω δακρυσα κι εγω...<br />γιατι εγω "ειδα"...εκεινος δεν ξερω αν "ειδε¨ τελικα...<br /><br />λιγο πριν τελειωσει η συζητηση μας εκανα την τελευταια μου προσπαθεια...<br />του ειπα...:<br />"το ξερεις οτι αυτο που ζητησες σου ηρθε...;μην το πετας λοιπον...δεξου το οπως ειναι...αλλου ειναι η ουσια..."<br />η απαντηση του ηταν..."ισως να ειμαι λιγος γι'αυτη την αγαπη τελικα..."<br />δεν ηξερα τι αλλο να πω...δεν ηθελα να συνεχισω...<br />και ηταν η πρωτη φορα σε ολη μας τη συζητηση που ενα μικρο κλικ αναψε μεσα μου και σκεφτηκα...ναι...ισως να εχεις δικιο...ισως οντως να εισαι "λιγος" για κατι τοσο μεγαλο...<br />δεν μπορουν ολοι οι ανθρωποι...<br />ισως οντως να μη σου αξιζει αφου σου δοθηκε και το αρνηθηκες...<br />υστερα θυμηθηκα μεσα σε δευτερολεπτα τα λογια του Koehlo απο ενα βιβλιο...-<br />"τι μπορεις να κανεις Πατερ μου για εκεινον που θελει να επιστρεψει στην κολαση ή στον παραδεισο πριν της ωρας του...;<br />-"Τιποτα τεκνον μου...Τιποτα..."<br /><br />ξερω την αγαπη που του ηρθε...προσωπικα...ειναι πολυ κοντινη μου...<br />ξερω πως πεθανε την στιγμη που της ειπε να της βαλει ταμπελα...<br />ξερω πως οι δυο καρδιες μαζι λαμπανε και τωρα σκοτεινιασε...<br />ηταν το "φως στο σκοταδι" που ειπε ο πρωτος μου φιλος και τωρα υπηρχε μονο σκοταδι γιατι εκεινος τραβηξε την λαμπα...<br />ξερω απο αδελφες ψυχες...<br />πως λοιπον οταν ευχηθηκες να την βρεις και την βρηκες υστερα την διωχνεις;<br />δεν ειναι αχαριστια αυτο...;<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/-LaHKZAfPINI/TyDYZ0gIFoI/AAAAAAAABq8/ciaivOiOTr8/s1600/179889_189093471113862_164763236880219_527150_7031213_n.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 213px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-LaHKZAfPINI/TyDYZ0gIFoI/AAAAAAAABq8/ciaivOiOTr8/s320/179889_189093471113862_164763236880219_527150_7031213_n.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5701795066352768642" border="0" /></a><br /><br />κι εδω τιθεται το ερωτημα μου γυρω απο την αγαπη...<br /><br />ξερω πως ο πρωτος φιλος συντομα θα ξαναβρει το φως του γιατι το γνωριζει...και θα κανει τα παντα γι αυτο...<br />για τον δευτερο δεν ξερω αληθεια...<br />ξερω ομως οτι δεν θα διαβασει ποτε αυτο το παραμυθι κι ετσι μπορω ανετα να θεσω τις αποριες μου...<br /><br />οσοι με διαβαζετε εδω και οσοι με ξερετε απο κοντα γνωριζετε τις αποψεις μου περι αγαπης...<br />παντα ελεγα πως η μοναδικη κινητηριος δυναμη σε αυτη τη ζωη ειναι η αγαπη...<br />να παιρνεις και να δινεις...<br />να την δεχεσαι οπως σου ερχεται...<br />να την αγαπας την αγαπη...<br />να το λες...με καθε ευκαιρια να το λες...να το δειχνεις...<br />εχω γραψει αμετρητα παραμυθια για την αγαπη...<br /><br />θελω λοιπον να ρωτησω το Συμπαν...τη ζωη...εσας...<br />εχει καμια σημασια η μορφη της αγαπης οταν ειναι αληθινη...;<br />ειμαι εγω τοσο ρομαντικη κι ονειροπολα που το βλεπω ετσι...;<br />εχω βρει το νοημα οπως νομιζω ή ειναι λαθος οσα βλεπω με τα ματια της καρδιας...;<br />διωχνουμε ποτε την αγαπη απο τη ζωη μας;<br />ειναι τοσο τεραστιο λαθος οσο το βλεπω εγω...;<br /><br /><br />ειναι δυο παραμυθια της ιδιας της ζωης...<br />ξερω πως εγω παντα επιλεγω την πραγματικοτητα που εμεις φτιαχνουμε...γιατι αυτη ειναι η πραγματικοτητα...η δικια μας...η ουσια μας...η αληθεια μας...<br />ειναι η ζωη μας αυτο που φτιαχνουμε εμεις...<br />περα απο κανονες,περιορισμους,ορια και ταμπελες...<br />οι ταμπελες μπορει να ειναι ψευτικες οσο ομορφες κι αν φανταζουν...<br />η ομορφια μπορει να κρυβεται πισω απο το ασχημοτερο σημειο...<br />τελικα τι θα επιλεξεις...;<br />την κορνιζα ή την φωτογραφια...;<br />η' μηπως καλυτερα το προσωπο της φωτογραφιας...ή ακομα και το τοπιο...;<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/-CXm7doIO-To/TyDYoIO7J8I/AAAAAAAABrI/jnM8Rxhy1YA/s1600/4539705783_24f8bfb218_z.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 298px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-CXm7doIO-To/TyDYoIO7J8I/AAAAAAAABrI/jnM8Rxhy1YA/s320/4539705783_24f8bfb218_z.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5701795312167495618" border="0" /></a><br />το ξερετε κι οσοι με ξερετε τι θα διαλεγα παντα και ποιες ειναι οι αποψεις μου...<br />εχω πονεσει πολυ γι'αυτες στο παρελθον...<br />ειχα ορκιστει να μην ανοιξω πια την ψυχη μου σε κανεναν...<br />η ζωη πολλες φορες εχει αλλα σχεδια...ή καλυτερα σαν να σου λεει αφου δεν πηρες το μαθημα σου θα στο δινω ξανα και ξανα με τοσο γοητευτικες μορφες ωστε να την πατας μεχρι να το καταλαβεις...<br />θαρρω πως αυτη τη φορα πια καταλαβα πως αφου εχω πεθανει πολλες φορες ενας ακομα θανατος οσο κι αν πονα κρυβει στην πορεια μια αναγεννηση...<br />εκεινο που ακομα δυστηχως μενει ιδιο κι απαραλαχτο...ειναι οι ανθρωποι και οι συμπεριφορες τους...<br /><br />απλα αποψε ηθελα να γραψω αυτο το παραμυθι...<br />ηθελα να δω καθαρα...<br />ηθελα να ξεκαθαρισω μεσα μου ενα θολο τοπιο...<br />ηθελα να πιστεψω ξανα στους ανθρωπους...<br />ηθελα πιστεψω στην αληθεια που νομιζα πως κρυβουν μεσα τους...<br />ηθελα να νιωσω και να βοηθησω...<br /><br />ηθελα να θριαμβεψει η αγαπη...<br />οπως της αξιζει...!<br /><br />και γαμωτο...<br />ηθελα πολυ να ειναι αληθεια πως καποιος ειδε πραγματικα μεσα μου...και με αγαπησε γι αυτο...<br />καποτε ηταν 3...υστερα εμειναν 2...<br />ειπα αυτο ειναι...<br />κι ομως ανοιξα ξανα την πορτα σε ενα αλλο 3 και ειπα "οικογενεια"...<br />ειναι που και το 3 ειναι ο αριθμος μου αλλα...φαινεται πως με κυνηγα το 2...<br />υστερα χαμογελασα...ενω το μεσα μου πεθαινε αλλη μια φορα...<br />ειπα ας ειναι...<br /><br />πιστεψα για λιγο στο "κοριτσακι" το μικρο και γεματο αναγκες...<br />τωρα ειναι καιρος να θυμηθω και να γυρισω στα γνωριμα μονοπατια της "γυναικας" που ξερει να περπατα με περισσια ανεση ξυπολυτη πανω σε κοφτερα πετραδακια...<br />φταιω που πιστεψα ξανα...;δεν ξερω...<br />ισως και να φταιω...<br />χαμογελω ομως...κι ας νιωθω πως κατι μεσα μου πεθανε παλι...<br /><br />αυτο το παραμυθι λοιπον θα το αφιερωσω στους δυο μου φιλους...<br />αλλα και σε μενα...<br />αλλα και σε οσους πιστεψαν στην αγαπη με την μορφη την αληθινη...αυτη που αλλαζει και γινεται μοναδικη για τον καθενα...<br /><br /><br />Υ.Γ καποτε μεσα σε ενα κουτι με κοχυλια ειχα γραψει ενα στιχακι απο ενα τραγουδι...<br />νομιζω πως σε αυτο το παραμυθι ταιριαζει...<br /><br />"η αγαπη ζει στα μικροπραγματα...<br />ζει στα ασημαντα και στα απλα...<br />δως μου κι αλλα εσυ τετοια ασημαντα...<br />για να ζησω εγω σημαντικα..."<br /><br /><br />Υ.Γ2 το τραγουδι αφιερωμενο σε ολες τις μορφες της αγαπης που ειναι ομως αληθινες...<br /><br />Υ.Γ3 ευχομαι παντα να βλεπω ετσι αληθινα την αγαπη...κι ας ποναει ρε γαμωτο πολλες φορες...<br />τουλαχιστον πιστευω πως ειμαι αληθινη κι εγω μαζι της ετσι και πινω τους χυμους της...<br />ακομα κι αν πολλοι εκμεταλευονται την αναγκη να πιεις και ριχνουν και κατι πικρο μεσα...<br />θα βαζω ζαχαρη...και θα συνεχιζω...<br /><br />μια ονειροπολα ρομαντικη νεραιδα...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4862473243679983406-5391082592545258636?l=xehasmeni.blogspot.com' alt='' /></div>ΝΑΪΑΔΑhttp://www.blogger.com/profile/03215618358705846416noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-4862473243679983406.post-28773961648294729842012-01-10T22:22:00.010+02:002012-01-10T23:29:07.446+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/-tw3BrY0ETg0/TwyqLvKf-8I/AAAAAAAABpQ/vvEL0Qhng7s/s1600/lenzlf9.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 233px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-tw3BrY0ETg0/TwyqLvKf-8I/AAAAAAAABpQ/vvEL0Qhng7s/s320/lenzlf9.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5696114747332623298" border="0" /></a><br />Κοιμομουν πανω στο στηθος σου κι ειχες τα ματια σου ανοιχτα...<br />απο πανω μας κρεμοντουσαν αστερια...<br />περιμενες...εκεινο που θα πεσει για να κανεις μια ευχη...<br />δεν κοιμοσουν...<br />ηταν πολυτιμες στιγμες και πως να τις χασεις...;<br />αλλο εγω...εγω συνηθισα να χανω...<br /><br />το πλοιο σφυριζε...<br />επρεπε να φυγω μαζι του...<br />το ξερες...το ξερα...<br />σηκωσα την φουστα...<br />φιλησες τα ποδια μου...ακομα και το φευγιο μου αγαπησες...<br /><br />υστερα εμεινες μονος να κλαις...<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/-0HB9IpHza2I/TwyqU3L5t_I/AAAAAAAABpc/3oqvSx4Nhic/s1600/bgvb4.jpg"><br /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/-rRM6zbxmSjg/TwyqpPVcKpI/AAAAAAAABp0/3wt9lH4wKwg/s1600/6528_1127809527666_1600020576_1894074_1844780_n.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 231px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-rRM6zbxmSjg/TwyqpPVcKpI/AAAAAAAABp0/3wt9lH4wKwg/s320/6528_1127809527666_1600020576_1894074_1844780_n.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5696115254184651410" border="0" /></a><br />τα βραδια εγιναν απο ζεστα,δροσερα κι υστερα πιο κρυα...κι υστερα παγωμενα...<br />εμεις παιζαμε ομως στο ιδιο εργο...<br />δεν θυμαμαι ποσες φορες εγινε αυτη η ιδια σκηνη...<br />το μονο που θυμαμαι ειναι πως καθε φορα σηκωνα και λιγοτερο την φουστα...<br />και το πλοιο σφυριζε...<br />κι εσυ δεν κοιμοσουν...<br />κι εγω εφευγα...<br />κι εσυ εκλαιγες...<br /><br />ξανα και ξανα...και ξανα...<br />καμια φορα αποζητας οι πληγες να γινουν τοσο βαθιες ωστε τιποτα να μην τις γιατρευει...<br />καμια φορα συμβαινει να αγαπας τοσο που δεν σε νοιαζει καμια πληγη...<br />ειναι ενας τροπος να εχεις κατι δικο σου παντοτινα...<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/-WhDp7YLYJWc/TwyqdMtBwVI/AAAAAAAABpo/S3cRb6898ZE/s1600/PF_1522132%257ELovers-III-Posters.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 215px; height: 320px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-WhDp7YLYJWc/TwyqdMtBwVI/AAAAAAAABpo/S3cRb6898ZE/s320/PF_1522132%257ELovers-III-Posters.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5696115047319847250" border="0" /></a><br />το πλοιο σφυριξε...<br />πριν λιγο ειχες κοιμηθει στο στηθος μου...<br />δεν εκλεισα τα ματια...<br />απο πανω μας κρεμοντουσαν αστερια...<br />περιμενα εκεινο που θα πεσει...για να κανω μια ευχη...<br /><br />χαμογελουσες στον υπνο σου...<br />το πλοιο σφυριξε...μια...δυο...τρεις...<br />και ειχε ηδη ξεκινησει το ταξιδι...<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/-ykQVykju6tM/TwyrCPgon4I/AAAAAAAABqA/LjfcV03Rj5M/s1600/45667-wom.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 226px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-ykQVykju6tM/TwyrCPgon4I/AAAAAAAABqA/LjfcV03Rj5M/s320/45667-wom.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5696115683728334722" border="0" /></a><br />το ξερες...το ξερα...<br />εκεινο που δεν ηξερες ειναι πως δεν ανοιγα τα ματια οχι για να μην κανω ευχη...<br />αλλα για να μη χαθει το ονειρο...<br />δεν συνηθιζεται ποτε η απουσια...ουτε ο πονος...<br />εκεινο που δεν σου ειπα ειναι πως δεν ειχα αλλο ποδια να σου δειξω για να φιλησεις πια...<br />μονο πληγες απο καθε μου φευγιο...<br /><br />καθως το πλοιο απομακρυνοταν αρχισε μια βροχη απο πεφταστερια...<br />παραξενη που ειναι η ζωη...<br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/-so26ifXDHiA/TwyrPF9EtvI/AAAAAAAABqM/-FssrSUBRPE/s1600/149244_122541707806158_100001509883867_148665_1259348_n.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 309px; height: 320px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-so26ifXDHiA/TwyrPF9EtvI/AAAAAAAABqM/-FssrSUBRPE/s320/149244_122541707806158_100001509883867_148665_1259348_n.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5696115904501561074" border="0" /></a><br />θυμηθηκα το χαμογελο σου...<br />ονειρο εβλεπες τη νεα σου ζωη και πως να σε ξυπνησω...;<br />καλη σου μερα ψυθιρισα...<br />να μη ξεχνας να με θυμασαι...<br />γυρισα απο την αλλη...<br />υστερα αρχισε να ψιχαλιζει...<br /><br /><br />..................................................<br /><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0);">Είναι επειδή είμαστε παρέα με το παιδί</span><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0);"> κι αμέτρητες φορές - αγκαλιά απ' τη μέση </span><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0);"> μετρήσαμε τ' αμέτρητα τ' άστρα</span><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0);"> και κείνα που λέγανε για καλύτερα χρόνια</span><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0);"> τα φάγαμε βγάζοντας κουβάδες με νερό</span><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0);"> για να μπορούν να ταξιδεύουνε για πάντα</span><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0);"> τα πλοία που δεν άραξαν</span><br /><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0);"> κι είναι επειδή μια και κάτω</span><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0);"> κατεβάσαμε όλα τα ξυνισμένα κρασιά</span><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0);"> και βγάλαμε τα σωθικά μας τραγουδώντας</span><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0);"> γεμάτα παράπονο - παιδιακίσα πράγματα -</span><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0);"> τον Ιούλιο κάποτε</span><br /><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0);"> γι αυτό άμα κάνει κανείς μια κίνηση έτσι</span><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0);"> για να μας χαΐδέψει</span><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0);"> κάνουμε εμείς μια κίνηση πίσω</span><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0);"> σα να μη φάμε ξύλο.</span><br /><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0);"> Γι αυτό αν τύχει και μ' αγαπήσεις</span><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0);"> πρόσεχε σε παρακαλώ πολύ πολύ</span><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0);"> πώς θα μ' αγκαλιάσεις. Πονάει εδώ.</span><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0);"> Κι εδώ. Κι εκεί. Μη! Κι εδώ.</span><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0);"> Κι εκεί.</span><br /><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0);"> Κατερινα Γωγου</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4862473243679983406-2877396164829472984?l=xehasmeni.blogspot.com' alt='' /></div>ΝΑΪΑΔΑhttp://www.blogger.com/profile/03215618358705846416noreply@blogger.com26tag:blogger.com,1999:blog-4862473243679983406.post-84390725050824259572011-08-08T22:10:00.013+03:002011-08-09T02:02:24.332+03:00 <br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/-96QVwCQL0BI/TkBXXx0KSoI/AAAAAAAABo4/VoO5S1WOsqA/s1600/027%25CE%25B7%25CE%25BE%25CE%25BC.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 213px; height: 320px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-96QVwCQL0BI/TkBXXx0KSoI/AAAAAAAABo4/VoO5S1WOsqA/s320/027%25CE%25B7%25CE%25BE%25CE%25BC.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5638602799488584322" border="0" /></a> <br /> <br /> <br /> <br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Ειναι καποιες ωρες...καποιες στιγμες που σμιγουν οι ανασες στον αερα και αρωματιζουν την αγαπη...</span> <span style="color: rgb(255, 0, 0);"> <br />που μονο το δερμα μπορει να πει τα ανειπωτα...</span> <span style="color: rgb(255, 0, 0);"> <br />εκεινα που δεν χωρουν σε καμια </span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">λεξη...</span> <span style="color: rgb(255, 0, 0);"> <br />σε κανεναν ηχο...</span> <span style="color: rgb(255, 0, 0);"> <br />σε καμια γραφη...</span> <br /> <br />περασε πολυς καιρος... <br />η Φαιδρα συνεχισε να περιμενει στο μικρο της μπαλκονακι... <br />δεν ηταν ακριβως σιγουρη γιατι περιμενε πια... <br />της ειχαν πει παντως πως η υπομονη εχει αποτελεσμα... <br />πως γενικα ηταν καλος ανθρωπος και θα εβλεπε πολλα καλα στη ζωη της... <br />απλα καθε πραγμα θα γινοταν στον καιρο του... <br /> <br />περιμενε... <br />ισως απο αναγκη... <br />ισως επειδη ηξερε κατα βαθος πως "κατι" θα γινει... <br />ισως γιατι δεν ειχε την δυναμη να κανει κατι αλλο εκτος απο το να περιμενει... <br />ισως και απο συνηθεια... <br /> <br />καθε πρωι φορουσε ενα απο τα φορεματα της... <br />αλλωτε κοκκινο...αλλωτε κιτρινο...αλλωτε σκουρο μπλε... <br />ειχε φορεματα σε ολα τα χρωματα... <br />συνηθως την κοροιδευαν γι'αυτα της τα φορεματα...θυμιζαν αλλη εποχη,λιγο πιο αθωα... <br />λιγο ξεπερασμενη... <br />αλλα δεν την ενοιαζε...παει καιρος που δεν την ενοιαζε τι θα σκεφτουν οι "αλλοι"... <br />αυτοι οι "αλλοι" που τους επιτρεπουμε να μπαινουν στη ζωη μας τοσο ανετα... <br />που απο το πουθενα μπορει να καθορισουν την σκεψη μας...τις συνηθειες μας...την ψυχη μας πολλες φορες... <br />αυτοι οι "αλλοι" ειχαν απο καιρο παρει την θεση τους εξω απο την ψυχη της... <br />δεν τους χωρουσε πια...δεν τους αντεχε ισως... <br /> <br />φορουσε το φορεμα της λοιπον...εψηνε εναν ελληνικο καφε στο μπακιρενιο μπρικι(δωρο της γιαγιας λιγο πριν κλεισει τα ματια της)... <br />αναβε τσιγαρο και περιμενε... <br /> <br />δεν εχει σημασια τι περιμενε... <br />ισως να κατεβουν τα αστρα να φωτισουν τις νυχτες της... <br />ισως να την ζητησει σε χορο ενας πριγκιπας μια νυχτα με ολογιομο φεγγαρι... <br />ισως απλα να κατσει μια πεταλουδα στον ωμο της... <br />ειλικρινα δεν εχει καμια σημασια...<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/-z9WhlwCqdL8/TkBX6V9uywI/AAAAAAAABpA/KJgJ23NESAI/s1600/little%2BAngel2.png"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 236px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-z9WhlwCqdL8/TkBX6V9uywI/AAAAAAAABpA/KJgJ23NESAI/s320/little%2BAngel2.png" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5638603393307953922" border="0" /></a> <br /> <br />Η Φαιδρα καθοταν εκει... <br />καθε μερα στο ιδιο σημειο κι εστελνε μυνηματα... <br />στο ιδιο σπιτι που γεννηθηκε...στο ιδιο μπαλκονι που μιλησε πρωτη φορα σαν παιδακι... <br />αργησε πολυ να μιλησει...2 χρονων εφτασε... <br />οι συγγενεις ειχαν δοκιμασει τα παντα,την πηγαν σε γιατρους,σε παπαδες,σε μια γρια που λεγαν πως ξερει να λυνει μαγια... <br />τιποτα... <br />τελικα κατεληξαν στο συμπερασμα πως η μικρη ειναι "καταραμενη"...ετσι εξηγειται γιατι πεθανε η μαμα της πανω στην γεννα...αυτο το μικρο την σκοτωσε ελεγαν...ασε που κι αυτη καλυτερη ηταν;φευγατη μια ζωη...αλλοπαρμενη...(ετσι ελεγαν οι καλοθελητριες) <br />κι υστερα εφυγε και ο μπαμπας της...δεν αντεξε λεει τον χαμο της γυναικας του...ασε που κατηγορουσε και το παιδι για τον θανατο της... <br />τι τα θες...<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/-qjsYvadMTsU/TkBXLaTNSrI/AAAAAAAABow/cazxtC1yx9U/s1600/autumn_feeling_by_bittersea.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 320px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-qjsYvadMTsU/TkBXLaTNSrI/AAAAAAAABow/cazxtC1yx9U/s320/autumn_feeling_by_bittersea.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5638602587017923250" border="0" /></a> <br /> <br />η μαμα της Φαιδρας ηταν πολυ ομορφη... <br />οταν εμαθε πως ειναι εγκυος στολιστηκε,εβαλε ενα λουλουδι στα μαλλια και κατεβηκε στην παραλια να το πει στους γλαρους... <br />ειχε μια αδυναμια στους γλαρους...πιστευε πως στα φτερα τους κουβαλουσαν ονειρα ψυχων και τα ταξιδευαν απο μερος σε μερος...κι ετσι τους χαριζαν ανακουφιση... <br />ισως κι εκεινη να ειχε εναποθεσει καποια ονειρα στα φτερα τους... <br />ποιος ξερει...; <br /> <br />σ'ολη την διαρκεια της εγκυμοσυνης της δεν υπηρξε ομορφοτερη γυναικα... <br />καθε μηνας που περνουσε εκεινη ελαμπε... <br />το αγαπουσε το παιδι που κουβαλουσε ηδη...ηξερε πως θα ειναι κοριτσι...ειχε διαλεξει το ονομα του και του μιλουσε καθε μερα σαν να ηταν ηδη εξω απο το σωμα της... <br />του τραγουδουσε...του μιλουσε για την αγαπη,για τους ανθρωπους,για τα λουλουδια και πολυ για τους ανεμους... <br />εκεινους τους ανεμους που μπερδευουν τις ζωες των ανθρωπων και τις μπλεκουν οπως ακριβως μπλεκουν τα μακρια μαλλια μιας γυναικας... <br />υστερα καποιες φορες της ψιθυριζε κατι ακαταληπτα λογια...κανεις δεν ακουσε...κανεις δεν ξερει... <br />προλαβε να την κρατησει στην αγκαλια της για λιγα λεπτα...της χαιδεψε το προσωπο,της φιλησε τα ματια και της ειπε κατι στο αυτι...υστερα ξεψυχησε... <br />κανεις δεν ακουσε τι...κανεις δεν καταλαβε... <br />αλλα τι σημασια εχει αλλωστε...; <br /> <br />Η Φαιδρα καθοταν χρονια σε εκεινο το μπαλκονακι και εστελνε μυνηματα... <br />εκανε κατι περιεργα σχεδια με τα χερια της στον αερα και χαμογελουσε απο ευχαριστηση... <br />φορουσε συχνα ενα λουλουδι στα μαλλια της το οποιο εβγαζε και πετουσε στον μουσικο που επαιζε καθε απογευμα στην γειτονια... <br />αλλωτε ακορντεον κι αλλωτε φυσαρμονικα... <br />τον ακουγε με ευλαβια καθε απογευμα στις 7...σαν να ειχαν ραντεβου... <br />αναλογα με τον σκοπο καποιες φορες χορευε στους ρυθμους του,καποιες φορες απλα του χαμογελουσε και καποιες αλλες δακρυζε...<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/-St9YZbRDEdQ/TkBVJNndv9I/AAAAAAAABog/5_kS57qBYQs/s1600/dreameryu5.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 257px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-St9YZbRDEdQ/TkBVJNndv9I/AAAAAAAABog/5_kS57qBYQs/s320/dreameryu5.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5638600350230233042" border="0" /></a> <br /> <br />γνωρισα την Φαιδρα σε μια απογευματινη μου βολτα εκει κοντα στο μπαλκονακι της... <br />μη με ρωτησετε ποιος ανεμος με εφερε εκει... <br />ισως εκεινος που ευθυνεται για το πλεξιμο των ψυχων... <br />ποιος ξερει...;κι αλλωστε τι σημασια εχει... <br /> <br />σταματησα για να ακουσω τον μουσικο... <br />επαιζε μια απιστευτα θλιμενη μελωδια που με καθηλωσε... <br />τοτε την ειδα να κανει νοηματα στον ανεμο... <br />φυσουσε πολυ εκεινο το απογευμα...ηταν φθινοπωρο και ειχαν ξεσηκωθει ολα τα κιτρινισμενα φυλλα... <br />μολις την ειδα να φτιαχνει σχεδια την μιμηθηκα...αρχισα κι εγω... <br />εκεινη με ειδε και γελασε σαν μικρο παιδι... <br />χτυπησε τα χερια της παλαμακια...οπως καναμε μικρα οταν χαιρομασταν για κατι... <br />μου εκανε νοημα να παω κοντα της κι εγω την ακουσα σαν να γνωριζομασταν απο χρονια... <br />οταν εφτασα αρκετα κοντα "ανεβα" μου ειπε... <br />υστερα απο μερικα λεπτα βρεθηκα στο μπαλκονακι της... <br />"θα σου ψησω καφε ειπε" <br />"γλυκο προφτασα να φωναξω...πολυ" <br />μονο το γελιο της ακουσα παλι... <br /> <br />καθησαμε αντικρυ και πιναμε τον καφε μας... <br />αναψαμε τσιγαρο και ακουγαμε τον μουσικο που επαιζε απο κατω... <br />τοσο απλα...τοσο φυσικα... <br />υστερα απο κανα μισαωρο μιλησε εκεινη... <br />"ξερεις οτι το εχεις ετσι...;απλα δεν ξερεις που χρησιμευει...τι μπορεις να κανεις με αυτο...απο που σου ηρθε..." <br />"δεν καταλαβαινω..."προφτασα να πω... <br />"φυσικα και καταλαβαινεις...εκεινο που δεν καταλαβαινεις ειναι πως το καταλαβα εγω... <br />πολυ απλο ειναι μωρο μου...το εχω κι εγω...απο παντα το ειχα,ετσι γεννηθηκα και ετσι γεννηθηκες κι εσυ...ισως να μη βρεθηκε κανεις να στο πει μεχρι τωρα αλλα προφανως δεν ηταν η ωρα σου ακομη.......ποναει πολυ καποιες φορες ετσι δεν ειναι...;" <br />"ναι..." <br />"το ξερω...ειναι χαρισμα μεγαλο αλλα και καταρα μαζι...αναλογα πως θα το χρησιμοποιησεις στη ζωη σου...σιγουρα θα περασεις χρονια που θα το θεωρεις καταρα...απλα μην αφησεις να σου παρει ολη τη ζωη ετσι...δωσε του τον χωρο και τον χρονο να καταλαβεις ποσα καλα εχει..." <br />"εσυ...;" <br />"εγω εβρισα Θεους και δαιμονες...εκοψα και κοπηκα,εσπασα και με σπασανε,περιπλανηθηκα πολυ αναμεσα στο καλο και το κακο,περπατησα σε διαφορα μονοπατια,δοκιμασα ολες τις γευσεις...,ισως καποιες να μην επρεπε να τις δοκιμασω αλλα σιγουρα ηδη ξερεις πως το "πρεπει" δεν εχει ιδιαιτερη βαρυτητα στην περιπτωση μας...και εντελει το αφησα απλα να υπαρξει...και τοτε ειδα ολη του την χαρη και την ομορφια...ολη την μαγεια..."<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/-P_0r9Savfeg/TkBW3361T9I/AAAAAAAABoo/hM7qF99eQp8/s1600/on_the_sunny_side_of_you_by_AmorFati.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 213px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-P_0r9Savfeg/TkBW3361T9I/AAAAAAAABoo/hM7qF99eQp8/s320/on_the_sunny_side_of_you_by_AmorFati.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5638602251371368402" border="0" /></a> <br /> <br />ειπε κι αλλα... <br />πολλα ειπε... <br />ενα απο αυτα ηταν πως ειχε να μιλησει σε ανθρωπο 3 χρονια... <br />πιο πριν ειχε μιλησει στον μουσικο που επαιζε καθε απογευμα κατω απο το μπαλκονι της... <br />ειπε πολλα... <br />δεν εχει σημασια τι... <br /> <br />3 μερες μετα η Φαιδρα ξεψυχησε στα χερια μου... <br />λιγο πριν μου χαιδεψε το προσωπο...μου φιλησε τα ματια και μου ψιθυρισε κατι... <br /> <br />στην κηδεια της ημουν εγω και ο μουσικος... <br />κανεις αλλος... <br />ο παπας τα ειπε ολα πολυ γρηγορα...ειχε πιασει και βροχη και ηθελε να τελειωνει... <br />κι αλλωστε αν ηταν και καμια σημαντικη θα ειχε κοσμο στην κηδεια της... <br />ανθρωποι πεθαινουν καθε μερα...ποια ηταν αυτη που θα ειχε περισσοτερο σημασια το φευγιο της...; <br /> <br />υστερα απο την "τελετη" καθησαμε σε ενα καφενειο διπλα απο τα μνηματα να πιουμε εναν καφε με τον μουσικο... <br />-γιατι ηρθες...;τον ρωτησα <br />-δεν σου μιλησε ποτε για μενα το ξερω...πριν 3 χρονια την τελευταια φορα που μιλησε σε μενα αυτο μου ειπε...οτι δεν θα μιλησει ποτε σε κανεναν για μενα...ετσι θα κρατησει μοναδικο εκεινο που ειχαμε... <br />την αγαπουσα την Φαιδρα...κι εκεινη μ'αγαπουσε... <br />αυτο που ειχαμε ηταν "κατι" που δεν υπαρχουν λεξεις να στο πω... <br />κατι υπερβατικο...κατι περα απο τον χρονο και τον χωρο...κατι που ξεπερνουσε εμας... <br />ισως η λεξη "αγαπη" να μην φτανει για να το χωρεσει... <br />-και γιατι...δεν ησασταν μαζι <br />-μα φυσικα και ημασταν μαζι...μην κρινεις το "μαζι" των ανθρωπων...νιωσε το "μαζι" των ψυχων... <br />με την Φαιδρα ημασταν "μαζι" ουσιαστικα,βαθια και αληθινα απο παντα και για παντα...ουτε και τωρα που εκεινη εφυγε χωρισαμε...ποτε δεν χωρισαμε ουτε και θα χωρισουμε... <br />της επαιζα μουσικη καθε απογευμα για να εχει ηχο στη ζωη της... <br />την μουσικη ομως που παιζαμε ο ενας στην ψυχη του αλλου δεν μπορει να την ακουσει κανεις περα απο εκεινη κι εμενα... <br />σου ειπα δεν μπορω να στο εξηγησω... <br />μα θαρρω πως ηδη ξερεις...αλλωστε δεν θα σε διαλεγε η Φαιδρα διαφορετικα...<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/-HT9NtnrnnXs/TkBYqEh1PeI/AAAAAAAABpI/0UZ9mOlEKoo/s1600/228254_1561088246903_1826225593_960279_6442004_n.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 320px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-HT9NtnrnnXs/TkBYqEh1PeI/AAAAAAAABpI/0UZ9mOlEKoo/s320/228254_1561088246903_1826225593_960279_6442004_n.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5638604213261254114" border="0" /></a> <br />ξερεις μου ειχε μιλησει για σενα αρκετα χρονια πριν...το ξερε πως θα ερθεις καποτε... <br />οσο ηταν πολυ νεα σε μπερδεψε με διαφορους αλλους που περασαν... <br />ηταν κι αυτο ενα μερος του σχεδιου... <br />τελος παντων...δεν εχει σημασια... <br />εκεινο που εχει σημασια ειναι να ακολουθησεις τον δρομο σου... <br />τωρα πια ξερεις πως εχει κι αλλη οψη... <br /> <br />ηπιαμε τον καφε και φυγαμε... <br />χαιρετηθηκαμε εγκαρδια κι αγαπημενα... <br />εγω πηρα τον δρομο...μου... <br />εκεινος πηρε το ακορντεον του κι τραβηξε προς το μερος που ειχαμε αφησει την Φαιδρα να κοιμηθει... <br />μη φοβασαι μου ειπε..."η αγαπη ειναι ισχυροτερα του θανατου"... <br />οσο εγω απομακρυνομουν απομακρυνοταν και ο ηχος του ακορντεον... <br />της επαιζε παλι...ηταν 7 το απογευμα... <br />δακρυσα...ηταν λυπημενος σκοπος... <br /> <br />τι μου ψυθιρισε η Φαιδρα λιγο πριν φυγει δεν εχει καμια σημασια... <br />αν ειναι το μονοπατι σας τετοιο σιγουρα καποια στιγμη στη ζωη σας θα βρεθει καποιος να σας το ψυθιρισει... <br />το μονο που χρειαζεται ειναι να ακουτε με την καρδια σας... <br /> <br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">μια γλυκια βραχνη τσακισμενη μελωδια...</span> <span style="color: rgb(255, 0, 0);"> <br />αφιερωμενη εξαιρετικα σ'αυτους που χαθηκαν στους δρομους της ζωης...</span> <br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">ισως γιατι νομιζαν πως η περιπλανηση εκρυβε την απαντηση που γυρευαν...</span> <br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">ισως γιατι δεν γουσταραν καμια απαντηση...</span> <span style="color: rgb(255, 0, 0);"> <br />ισως γιατι δεν ειδαν πουθενα καποιο σημα για να οδηγηθουν...</span> <span style="color: rgb(255, 0, 0);"> <br />καποιο στεγαστρο για να κρυψουν εστω και προσωρινα τα ονειρα τους...</span> <span style="color: rgb(255, 0, 0);"> <br />ισως γιατι...αγαπησαν πολυ...</span> <br /> <br />περασαν πολλα χρονια απο τοτε... <br />καποιοι λενε πως σε εκεινο το νεκροταφειο καθε απογευμα στις 7 ακουγεται ενας λυπημενος σκοπος απο ακορντεον... <br />καποιοι αλλοι λενε οτι ειναι απλα ενα παραμυθι ολο αυτο... <br />κανεις δεν ξερει... <br />και τι σημασια εχει αλλωστε...; <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br />Στα κοκκινα γραμματα αποσπασματα απο το βιβλιο της Αλκυονης Παπαδακη "τι σου ειναι η αγαπη τελικα" <br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4862473243679983406-8439072505082425957?l=xehasmeni.blogspot.com' alt='' /></div>ΝΑΪΑΔΑhttp://www.blogger.com/profile/03215618358705846416noreply@blogger.com17tag:blogger.com,1999:blog-4862473243679983406.post-61368760140023496402011-05-05T00:20:00.009+03:002011-05-05T01:45:37.133+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/-iz-wso8zCMk/TcHVEShcTHI/AAAAAAAABoE/da5lHi5NAaE/s1600/images.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 257px; height: 196px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-iz-wso8zCMk/TcHVEShcTHI/AAAAAAAABoE/da5lHi5NAaE/s320/images.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5602993681093905522" border="0" /></a><br />παει καιρος που <span style="color: rgb(255, 0, 0);">δεν απαντα</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">...</span><br />δεν ξερει ουτε τι κανει...ουτε που παει...ουτε γιατι...<br /><br />χαθηκε...βρεθηκε...<br />εχασε και βρηκε...<br />δεν ξερει πως να γραψει πια...δεν θυμαται...<br />τα συναισθηματα σταματησαν να γινονται λεξεις...<br />σιωπες γιναν...<br />"η σιωπη ειναι χρυσος" λεει καποιος και χαμογελα...<br />-μα θελω να ξερω απαντω...<br />αυτη η περιεργεια με τρωει χρονια...να ακουω λεξεις...να διαβαζω λεξεις...<br />μα οι λεξεις πληγωνουν το ξερω καλα...κι ομως συνεχιζω να προτασσω τα στηθη σε καθε ευκαιρο βελος...<br />και συνεχιζω να λεω..."ετσι ειμαι εγω..."<br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">δεν απαντα...</span><br /><br />δεν ξερω γιατι γραφω αποψε...<br />δεν ξερω πως να γραψω...<br />οι λεξεις δεν με θυμουνται...<br />με ξεχασαν οπως τις ξεχασα κι εγω...<br /><br />συνηθιζω να χαμογελω πια...<br />χαμογελω στον πονο...στη συνηθεια...στην αδικια και στην προδοσια...<br />χαμογελω και δεν λεω πολλα...<br />αλλωστε τι να πεις...;<br />τα ειπαν ολα οι υπολοιποι...<br />και ειπαν πολλα...<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/-TagaFTa0yTw/TcHVJUtCpWI/AAAAAAAABoM/tfeM2iUscw4/s1600/gothic_art33.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 269px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-TagaFTa0yTw/TcHVJUtCpWI/AAAAAAAABoM/tfeM2iUscw4/s320/gothic_art33.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5602993767578772834" border="0" /></a><br /><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">δεν απαντα...</span><br />και η ζωη συνεχιζει...<br />με τα πανω της...με τα κατω της...<br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">δεν απαντα...</span><br />ανθρωποι μιας ολοκληρης ζωης εφυγαν...<br />ανθρωποι μιας ολοκληρης ζωης αποδειχτηκαν ξενοι...<br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">δεν απαντα...</span><br />θελει να δινει...να δινει...να δινει...να αδειαζει...<br />αχ ποσο θα θελε να παιρνει λιγο...<br />σαν να το ζηταει το αιμα και το λιγο ολοκληρο γινεται πολυ και κρυβεται ολο μεσα σε αυτο το "αχ"...<br />αχ...να επαιρνε λιγο...<br />αλλα δεν μιλα πια...<br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">δεν απαντα...</span><br /><br />και η ζωη συνεχιζει...<br />οχι μαθηματα ζωης...<br />οχι ανθρωποι...<br />οχι "γινεσαι πιο δυνατος"...<br />οχι συγχωρεση...<br />οχι μετανοια...<br />οχι...οχι...οχι...<br /><br />λιγες μειναν οι λεξεις...<br />λιγες που λενε κατι...<br />λιγες που σημαινουν εκεινο που φτιαχτηκαν να εκπροσωπουν...<br /><br />οι λυκοι ξεπηδησαν απο τα παραμυθια και κατασπαραξαν το λευκο...<br />κι εκεινο σκορπισε στους ανεμους και μοιραστηκε...<br />κανεις δεν ξερει που ειναι τα κομματια του...<br />κανεις...<br />μα τωρα πια γνωριζω...<br />πως κανεις ποτε δεν θα τα βρει κι ουτε θα τα μαζεψει...<br />κανεις...ποτε...<br />μοναχα ισως καποτε καπου να βρεθουν το ενα με το αλλο...<br />ακολουθωντας το καθενα τον δρομο του...<br />ισως καπου καποτε να νιωσει ελξη το ενα για το αλλο και ξαναγινουν ενα...<br />και ισως αυτο το καπου καποτε...να ειναι λιγο πριν το τελος...<br />σαν ολοκληρωση...<br />αλλα ΜΟΝΑ τους...<br />τωρα πια γνωριζω...κανεις...ποτε...<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/-tnhOPLXhh5Y/TcHVSk3wj7I/AAAAAAAABoU/ZfmZXNZK2AM/s1600/angelsanddemons7.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 216px; height: 320px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-tnhOPLXhh5Y/TcHVSk3wj7I/AAAAAAAABoU/ZfmZXNZK2AM/s320/angelsanddemons7.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5602993926537514930" border="0" /></a><br /><br /><br /><br />Υ.Γ δεν ξερω αν επεστρεψα ή θα επιστρεψω...ξερω μονο πως αποψε ειχα αναγκη να βγαλω λιγες λεξεις απο μεσα μου...<br /><br />Υ.Γ2 σας ευχαριστω ολους που αφηνατε σχολια εδω στα παραμυθια σαν να μη περασε μια μερα ενιωθα...ηταν μια πολυ γλυκια αισθηση...<br /><br />Υ.Γ3 στην Χ και στην Α χρωσταω ενα παραμυθι γιατι στεκονται βραχοι με περισσια υπομονη και αγαπη οταν δεν με αντεχει ο εαυτος μου ο ιδιος...κοριτσια μπορει να μη το διαβασετε ποτε αλλα αν δεν σας ειχα δεν ξερω τι...σας αγαπω πολυ!<br /><br />Υ.Γ4 χαθηκα απο πολλους...συγχωρεστε με...αν θελετε...αν παλι δεν θελετε δεν πειραζει,καλη καρδια...<br />εχει πολλα σταδια κι εγω τα περναω αργα και σταθερα...<br />δεν επαψα να σκεφτομαι και να νοιαζομαι για πολλους ανθρωπους...αλλα η ζωη φερνει πολλα πανω και κατω κι ετσι...<br /><br />ισως να μην απαντα...<br />ισως να ειναι στον κοσμο της...<br />αλλα εκει δεν ηταν παντα...;<br />εκει την γνωρισατε και εκει την αγαπησατε...οσοι...<br /><br />παει καιρος που με εκφραζει σε πολλα επιπεδα...<br />το λοιπον το ακουμπω κι αυτο εδω μαζι με τοσα αλλα...<br /><br /><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0);">Έχω γεμίσει τη ζωή μου με ανάσες</span><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0);"> που χρόνια τ' ανεβαίνω κόντρα τα σκαλιά</span><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0);"> Κι ανάψαν έξαφνα οι αισθήσεις μου οι πάσες</span><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0);"> και λέω στο θάνατο θα φύγω απ' τη δουλειά</span><br /><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0);"> Τα μεσημέρια που η καρδιά στεναχωριέται</span><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0);"> που κάθε βήμα μου το βλέπει οριστικό</span><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0);"> της λέω αγάπη μου η αγάπη δεν κρατιέται</span><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0);"> μ' ένα τηλέφωνο κι εκείνο βιαστικό</span><br /><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0);"> Δεν απαντά</span><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0);"> Δεν εμφανίζεται δεν επιστρέφει</span><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0);"> Κι ούτε ρωτά</span><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0);"> Μήπως την γύρεψαν δεν είναι εδώ</span><br /><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0);"> Δεν απαντά</span><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0);"> η Ελευθερία της χρόνο δεν έχει</span><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0);"> είναι καλά</span><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0);"> και ζει στον κόσμο της το φορητό</span><br /><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0);"> Έχω κρεμάσει στο μπαλκόνι μου ένα αστέρι</span><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0);"> του ονείρου μου τους μάγους να οδηγεί</span><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0);"> κι αυτοί που μέσα μου με κλείδωσαν ποιος ξέρει</span><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0);"> Μπορεί στο ψέμα τους μια βόλτα να 'χουν βγει</span><br /><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0);"> Δεν απαντά</span><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0);"> δεν εμφανίζεται δεν επιστρέφει</span><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0);"> κι ούτε ρωτά</span><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0);"> μήπως τη γύρεψε ποτέ κανείς</span><br /><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0);"> Δεν απαντά</span><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0);"> Η Ελευθερία της χρόνο δεν έχει</span><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0);"> Είναι καλά</span><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0);"> Και ζει στον κόσμο της όπως κι εσείς</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4862473243679983406-6136876014002349640?l=xehasmeni.blogspot.com' alt='' /></div>ΝΑΪΑΔΑhttp://www.blogger.com/profile/03215618358705846416noreply@blogger.com40tag:blogger.com,1999:blog-4862473243679983406.post-27652972714763904662010-12-11T19:44:00.012+02:002010-12-11T22:02:55.056+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_XOivzGwqRYk/TQPLNQh0QGI/AAAAAAAABnU/7opa8ZbI-OU/s1600/67613_471162787416_648912416_5451886_7971816_n.jpg"><br /></a><br /><br /><br /><br /><object width="480" height="385"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/xqwwxJuAgOg?fs=1&amp;hl=el_GR"><param name="allowFullScreen" value="true"><param name="allowscriptaccess" value="always"><embed src="http://www.youtube.com/v/xqwwxJuAgOg?fs=1&amp;hl=el_GR" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="480" height="385"></embed></object><br /><br /><br />Παραμυθια πουλω...<br />εδω περιπου 2,5 χρονια...<br />σ'αυτο το χωρο...<br />με μονο θεατη τον εαυτο μου απο τοτε που με θυμαμαι σε τετραδια,σημειωματαρια και οπου αλλου...<br /><br />εδω<br />ξεκινησα να γραφω απο μια εσωτερικη αναγκη να εκφραζω εκεινα που δεν χωρουσαν μεσα...<br />ηθελα να τα στολιζω με μουσικες και εικονες...<br />ηθελα να μου φαινονται ομορφα ακομα και τα ασχημα...<br /><br />τα παραμυθια μου παντοτε ειχαν αρχη και συνεχεια μα ποτε τελος...<br />ετσι μονο ηξερα να γραφω...<br />οπως ακριβως ονειρευομαι...<br />διχως τελος...<br /><br />οπως ακριβως κανω στη ζωη μου...<br />δεν μου αρεσει να τελειωνω τιποτα...<br />δεν θελω να χανω οτι εχω μου εχει δωσει πνοη και σε οτι εχω αφησει δικη μου...<br />δυστηχως στη ζωη μας δεν επιλεγουμε μονο εμεις αλλα και οσοι ειναι γυρω μας...<br />σ'οσους εχουμε δωσει εμεις το κλειδακι της ψυχης μας,της καρδιας μας,του εαυτου μας...<br />γνωριζω το ρισκο...<br />παντοτε το γνωριζα...<br />πολλες φορες ακουσα πως δεν κραταω πισινες και θα την πατησω...<br />και πολλες την πατησα...<br />ε και;;;<br />τουλαχιστον μεχρι τωρα εχω ζησει αληθινα...<br />δεν φοβηθηκα ποτε να δωθω...να αφεθω...να πληγωθω...<br />και δεν μετανιωνω ουτε για μια χαρα...ουτε και για καμια πληγη...<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_XOivzGwqRYk/TQPKFJHlM1I/AAAAAAAABm8/DNnNFZPBumc/s1600/46179_443397722416_648912416_4923451_6882026_n.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 200px; height: 200px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_XOivzGwqRYk/TQPKFJHlM1I/AAAAAAAABm8/DNnNFZPBumc/s320/46179_443397722416_648912416_4923451_6882026_n.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5549501355546456914" border="0" /></a><br /><br />οι λεξεις παντα μου φανταζαν μαγικες...<br />πισω απο τα γραμματα κρυβοταν μια εννοια για μενα...<br />ενας λογος...ενα μυστικο...ενας ποθος...ενα παθος...μια αγαπη...μια πληγη...ερωτας...φοβος...ελπιδα...<br />ενα συναισθημα πισω απο καθε λεξη...<br />καθε λεξη μπορει να ειναι ενα παραμυθι απο μονη της για μενα...<br /><br />και οι σιωπες ομως...<br />κι εκεινες μαγικες μου φανταζαν ανεκαθεν...<br />πισω απο καθε σιωπη μπορει να κρυβοταν ακριβως τα ιδια συναισθηματα οπως στις λεξεις...<br />πολλες φορες οι σιωπες κανουν πολυ περισσοτερο θορυβο απο οσα λεμε...<br />καποιες φορες ειναι αβασταχτες...<br />καποιες αλλες ουρλιαζουν τρομακτικα...<br /><br />και οι σκιες μαγικες ειναι...<br />σε επισκεπτονται οι πιο κρυφες πτυχες του εαυτου σου...<br />οι φοβοι σου, σου γελανε καταμουτρα...<br />οι αδυναμιες σου στεκονται αγερωχες μπροστα σου...<br />ολες σε προκαλουν να τις αντιμετωπισεις...<br />κι οταν κρυβεσαι κατω απο τα σεντονια ερχονται και ξαναρχονται καθε νυχτα ακομα πιο δυνατες...<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_XOivzGwqRYk/TQPKk-tGoMI/AAAAAAAABnE/_ZiyZbt6r5k/s1600/5960_120731647416_648912416_2127025_151796_n.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 242px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_XOivzGwqRYk/TQPKk-tGoMI/AAAAAAAABnE/_ZiyZbt6r5k/s320/5960_120731647416_648912416_2127025_151796_n.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5549501902506860738" border="0" /></a><br /><br />και οι δρακοι και οι μαγισσες μαγικα πλασματα ειναι...<br />διχως την φωτια τους και τα μαγικα φιλτρα και τεχνασματα πως θα ειχε σασπενς το παραμυθι της ζωης...<br />απο τι θα τρεχαμε να γλιτωσουμε...;<br />με ποιους θα παλευαμε...;<br />τι στοχους και σκοπους θα ειχαμε...;<br /><br />και τα μυστικα περασματα και τα μικρα θαυματα μαγεια ειναι...<br />διχως αυτα πως θα ξεγλυστρουσαμε απο τα τρομερα αδιεξοδα...;<br />πως θα υπηρχε μια μικρη εστω ελπιδα για να μπορουμε να συνεχιζουμε προς το φως οταν ολα σκοτεινιαζουν...;<br /><br />και οι πληγες μαγικες ειναι...<br />δεν ειναι μαγεια οταν ο πονος ειναι αβασταχος και δεν βλεπεις αιμα πουθενα...;<br />οταν αιμοραγει η ψυχη σου και νιωθεις πως πεθαινεις...;<br />πως δεν μπορει κανεις να σε σωσει απο αυτον τον θανατο...<br /><br />και οι νεραιδες μαγικες ειναι...<br />γιατι περνουν τα χρονια...<br />μαζευουν ολα τα μαγικα στοιχεια καθε παραμυθιου,καθε ζωης και συνεχιζουν να ζουν στους αιωνες...<br />γνωριζουν, αλλα σπανια μιλανε...<br />προτιμουν να αγαπανε διχως κανονες,διχως ορια,διχως οχι και πρεπει...<br />καμια φορα ξεχνανε τους πονους απο προηγουμενες ζωες...<br />ισως να ειναι και κρυφη ελπιδα να βρουν εκεινους που θα τις νιωσουν απολυτα και θα γινουν συνοδοιποροι,συντροφοι,το αλλο τους μισο σε ολους τους ατελειωτους αιωνες...<br />τοτε μιλανε...<br />τοτε αφηνονται...<br />τοτε τα δινουν ολα...<br />ακομα και οσα δεν εχουν...<br />φανταζουν ψευτικες...<br />φανταζουν ονειροπολες...<br />φανταζουν εξωπραγματικες...<br />φανταζουν γεματες, μεσα σε αδεια συναισθηματα...<br />φανταζουν σαν παραμυθια διχως τελος...<br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_XOivzGwqRYk/TQPK0l_vEGI/AAAAAAAABnM/Z8gBya5x1iA/s1600/5240_127543667416_648912416_2227281_273422_n.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_XOivzGwqRYk/TQPK0l_vEGI/AAAAAAAABnM/Z8gBya5x1iA/s320/5240_127543667416_648912416_2227281_273422_n.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5549502170752028770" border="0" /></a><br />και ειναι...<br />ολα τα παραπανω εκτος απο ψευτικες...<br /><br /><br /><br />Λοιπον το δικο μου παραμυθι ειχε και εχει απο ολα τα παραπανω μαγικα στοιχεια...<br />εδω μεσα "χαρισα" απλοχερα και απο καρδιας πολλα παραμυθια μου...πολλα κομματια απο μενα...απο την καρδια μου...απο την ψυχη μου....απο την σκεψη μου...απο τα συναισθηματα μου...απο τον μικρο και ασημαντο εαυτο μου...<br /><br />τελευταια τα παραμυθια που μοιραζομαι εδω αραιωσαν αρκετα...<br />ηταν μια πολυ δυσκολη χρονια...<br />ηταν η χειροτερη της μεχρι τωρα ζωης μου...<br />πολλες φορες ενιωσα πως δεν θα αντεξω...<br />ακομα το νιωθω πολυ συχνα...<br />η ζωη εγινε προσπαθεια για ζωη...<br />καπου με εχασα...<br />καπου κοντεψα να χασω πολλα κομματια δικα μου και παντα το προκαλουσα εγω...<br />αλλες φορες ηθελημενα και αλλες αθελα μου...<br /><br /><br />ειδα δυστηχως την πραγματικοτητα με πολυ σκληρο τροπο σε πολυ δυσκολες στιγμες...<br />ετσι ομως ηταν να γινει κι αυτο...<br />δεν ξερω αν ειναι καρμα...αν ξεπληρωνω προηγουμενες ζωες...<br />δεν ξερω αν ειναι μαθηματα...<br />αν γινομαι πιο δυνατη...πιο σκληρη...<br />ξερω μονο πως θα ηθελα πολυ να ηταν ολα αλλιως...<br />ξερω πως το ευχηθηκα πολλες φορες κρυφα και φανερα...<br />ξερω πως προσευχηθηκα επισης πολυ σε εναν Θεο που πια,δυστηχως, δεν ξερω αν πιστευω πια...<br />και λεω δυστηχως γιατι μεσα σε ολα οσα εχασα θα ηθελα να ειχα κατι για να πιαστω...<br />καθε φορα που παω ομως να απλωσω το χερι δεν ειμαι σιγουρη αν βρισκεται εκει...<br />ετσι ακομα και αν βρισκεται Τον εξαφανιζει η αμφιβολια μου...<br /><br />ναι...<br />με εχασα πολυ τελευταια...<br />απο πολλες αποψεις...ισως απο ολες...<br />μεσα στον χαμο του μυαλου μου προσπαθουσα απεγνωσμενα να με βρω κι ετσι τα εκανα ακομα χειροτερα ολα...<br />απο αναγκη να αντεξω εριξα πανω στις πληγες οτι προχειρο μπαλωμα βρηκα και αυτες μολυνθηκαν...<br />κι αρχισαν να πονανε περισσοτερο...<br /><br />μεσα σε ολα αυτα...<br />απλωσα τα χερια απεγνωσμενα σε πολλες κατευθυνσεις μα κυριως σε μια...<br />το ειχα αναγκη...<br />το χρειαζομουν...<br />ηθελα καπου να κρυφτω...<br />να νιωσω σιγουρια...<br />να νιωσω πως μπορει καποιος να με προστατεψει...<br />να με κλεισει σε ενα μαγικο κυκλο και να με προσεχει...<br />κι εκει μαλλον λαθος εκανα...<br />ισως...<br />ειναι που μεχρι τωρα δεν συνηθιζα να απλωνω ετσι τα χερια...<br />παντοτε ηξερα πως εγω πρεπει να στεκομαι στα ποδια μου...<br />εγω να αντεχω...<br />εγω να παλευω σε ολες τις αντιξοοτητες...<br />εγω να μπορω να ειμαι μονη...κι αντρειωμενη...<br />αλλα...<br />καποτε εφτασε η ωρα που λυγισα...<br />και λυγισα πολυ...<br />και δεν ειχα δυναμη και κουραγιο να ειμαι εγω για μενα...<br />ηθελα καποιος αλλος...να με περιθαλψει...<br />για λιγο...<br />μεχρι να μπορουσα να σταθω ξανα στα ποδια μου...<br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_XOivzGwqRYk/TQPLVMyD8EI/AAAAAAAABnc/ZztYCXMfC1o/s1600/37216_423252152416_648912416_4415352_6216608_n.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_XOivzGwqRYk/TQPLVMyD8EI/AAAAAAAABnc/ZztYCXMfC1o/s320/37216_423252152416_648912416_4415352_6216608_n.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5549502730919473218" border="0" /></a><br />δεν εγινε...<br />ισως ειναι κι αυτο ενα μαθημα...<br />ισως...<br />ισως πολλα ισως...<br /><br />κουραστηκα πολυ ομως...<br />απογοητευτηκα πολυ...<br />πονεσα πολυ...<br />κουλουριαστηκα γυμνη και εγλυφα πληγες και δεν τελειωνα...<br /><br />και δεν ειμαι ετσι...<br />ο εαυτος μου δεν ειναι ετσι...<br />χαθηκα...<br />και ειδα και ενιωσα πολλα που δεν ημουν προετοιμασμενη να ζησω,να δω,να νιωσω...<br />αλλα οι μπορες παντα απροετοιμαστη με βρισκαν...<br />παντα διχως ομπρελες...<br /><br />καπως ετσι ομως ο βρεγμενος την βροχη δεν την φοβαται...<br />ο πληγωμενος θα αντεξει αλλη μια πληγη...<br />εκεινος που πεθανε πολλες φορες,ενας ακομη θανατος δεν τον τρομαζει...<br /><br />δεν ξερω τι εχει μετα τα σκοταδια...<br />ισως παλι σκοταδια...ισως τελικα καπου να εχει και φως...<br />οπως και να 'χει ειμαι ετοιμη να το ανακαλυψω...<br />ειμαι ετοιμη να ζησω εγω για μενα...<br />οπως ηξερα...οπως αναγκαστηκα να μαθω...<br />οπως εκανα παντα...<br />να βρω εμενα και παλι...<br /><br />εκεινη που δεν φοβοταν τιποτα...<br />που περα απο τους αλλους εδινε αισιοδοξια και στον εαυτο της...<br />που ηξερε να παλευει με σκοταδια,δρακους,σκιες,κακες μαγισσες...<br />εκεινη που ακομα και οταν επεφτε σηκωνοταν στο λεπτο...<br />εκεινη που ηξερε να αναγνωριζει και να χαιρεται στα μικρα καθημερινα θαυματα...<br />θαυματα τα οποια τωρα βλεπει και της φαινονται αδιαφορα...<br />εκεινη που ηταν αστειρευτη πηγη σε πολλα...<br /><br />εκεινη που ξεχασα...<br />εμενα...<br /><br /><br />Σας ευχαριστω ολους που υπηρξατε εδω...<br />που γινατε αναγνωστες και πρωταγωνιστες των παραμυθιων μου...<br />που γινατε φιλοι...<br />που γινατε ακροατες και συγγραφεις μαζι μου...<br />που γινατε παραμυθαδες...<br /><br />Σας ευχαριστω που μοιραστηκαμε το μεσα μας και το εξω μας...<br />μικρα ή μεγαλα μυστικα...<br />μικρες ή μεγαλες στιγμες της ζωης μας...<br />της ψυχης μας...<br />της καρδιας μας...<br />του πονου μας...<br />της χαρας μας...<br /><br />Σας ευχαριστω οσους ησασταν εκει οταν χρειαστηκα εμπρακτα την βοηθεια σας...<br />ευχαριστω οσους σπευσαν περιπου πριν ενα χρονο να δωσουν αιμα ή να βρουν απο φιλους τους...<br />ευχαριστω για τα απειρα μυνηματα,μεηλ,τηλεφωνα ενδιαφεροντος...<br />ευχαριστω για την συμπαρασταση...<br /><br />ποτε δεν ξεχναω τους ανθρωπους...<br />ποτε δεν ξεχναω οσους ηταν διπλα μου με καθε τροπο...πραγματικα ή νοητα...<br />καμια φορα νοητα ειναι πιο αληθινα απο το να εισαι "εκει"...<br /><br />δεν θα χαθουμε...<br />οι ψυχες που δεν θελουν δεν χανονται...<br />οτι κι αν τις χωριζει...<br /><br />απλα ισως ηρθε ο καιρος να κλεισει ενας ακομα κυκλος...<br />για να ανοιξει ο επομενος...<br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_XOivzGwqRYk/TQPLpesp1iI/AAAAAAAABnk/cfVAjs3tQj0/s1600/155363_490307142416_648912416_5729764_6238036_n.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 228px; height: 320px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_XOivzGwqRYk/TQPLpesp1iI/AAAAAAAABnk/cfVAjs3tQj0/s320/155363_490307142416_648912416_5729764_6238036_n.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5549503079326012962" border="0" /></a><br />και που ξερετε...<br />οι νεραιδες ειναι και λιγακι τρελες...<br />μπορει καποτε να τα ξαναπουμε εδω...<br />σιγουρα θα τα ξαναπουμε καπου αλλου αν οχι εδω...<br /><br />σας ευχαριστω!<br />σας αγαπω!<br />και οι περισσοτεροι ξερετε πως λεω αληθεια!<br />ειναι ισως η μονη λεξη που δεν παιζω ποτε...<br />η μονη εννοια...<br />γι αυτο και δεν την λεω ευκολα...αν ομως την πω ειναι για παντα!<br /><br /><br />να μην ξεχνατε...<br />ΝΑ ΑΓΑΠΑΤΕ!<br />ολους και ολα!<br />και ΝΑ ΤΟ ΛΕΤΕ!<br />η ζωη ειναι πολυ μικρη για τετοιου ειδους καθυστερησεις...<br />μην το αφηνετε για αυριο...το αυριο ισως να μην ερθει ποτε...<br />δεν κοστιζει τιποτα...γεμιζει ευτυχια εκεινον που το ακουει αλλα και εσας που το λετε!<br />αλλωστε δεν νομιζω να υπαρχει ομορφοτερο συναισθημα απο αυτο!<br /><br />αν απο κατι ακομα κρατιεμαι ειναι το οτι επιτελους προσφερω αγαπη σε καποιους που το εχουν αναγκη πραγματικη...<br />που δεν μου το ζητησαν...ομως το χρειαζονται...<br />και μου βγαινει τοσο γλυκα και αβιαστα που νομιζω πως παιρνω περισσοτερα απο οσα δινω...<br /><br />παντα θα προσφερω αγαπη οπως μπορω...<br />ειναι το μονο...ΤΟ ΜΟΝΟ που με γεμιζει...<br />να δινω αλλα και να παιρνω...<br /><br /><br />Υ.Γ1 το πραγματικα νεραιδενιο μου ονομα ειναι Να'ι'ρα...<br />οποτε με χρειαστειτε ετσι φωναξτε και εφτασα...<br /><br />Υ.Γ2 ετσι κι αλλιως τα παραμυθια δεν τελειωνουν ποτε...<br /><br />Υ.Γ3 καποτε σε ενα απο τα πιο αληθινα μου παραμυθια στις αρχες εδω ειχα γραψει τα παρακατω του Coehlo...<br /><span style="color: rgb(204, 0, 0);">"Θα μεινω καθισμενη πλαι σου οσο θα εισα εδω,μπροστα σ'αυτο το ποταμι...</span><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0);">αν κοιμηθεις,θα πλαγιασω μπροστα στην πορτα σου...</span><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0);">αν φυγεις μακρια,θ'ακολουθησω τα βηματα σου...</span><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0);">ωσπου να μου πεις: φυγε! και τοτε θα φυγω...</span><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0);">αλλα δεν θα παψω να σ'αγαπω ως την τελευταια μου μερα..."</span><br /><br />καπως ετσι με τα ιδια λογια θα ηθελα να κλεισω τα παραμυθια...<br />με τα ιδια συναισθηματα...<br />με την ιδια ατελειωτη αγαπη...<br /><br />αγαπες μου παραμυθακια...<br />ειναι που "εχει στραβωσει το τιμονι που κρατω..."<br />ΤΑ ΞΑΝΑΛΕΜΕ...!<br /><br /><object width="480" height="385"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/eXxYRWzNlPk?fs=1&amp;hl=el_GR"><param name="allowFullScreen" value="true"><param name="allowscriptaccess" value="always"><embed src="http://www.youtube.com/v/eXxYRWzNlPk?fs=1&amp;hl=el_GR" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="480" height="385"></embed></object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4862473243679983406-2765297271476390466?l=xehasmeni.blogspot.com' alt='' /></div>ΝΑΪΑΔΑhttp://www.blogger.com/profile/03215618358705846416noreply@blogger.com58tag:blogger.com,1999:blog-4862473243679983406.post-56858972717290169382010-12-04T16:59:00.008+02:002010-12-04T18:12:04.602+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_XOivzGwqRYk/TPpjacUWHcI/AAAAAAAABmc/25-Bq9ble_w/s1600/Joe%252520dreaming.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 221px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_XOivzGwqRYk/TPpjacUWHcI/AAAAAAAABmc/25-Bq9ble_w/s320/Joe%252520dreaming.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5546855196989464002" border="0" /></a><br />Ολη μου η ζωη γυρναει γυρω απο δυο γραμματα...<br /><br />ενα Α...και ενα Χ...<br /><br />Αρχη κι οπου Α...Αγαπη...Αναγκη...<br /><br />Χ λιγο πριν το τελος και οπου Χ...Χρονος...Χαρα...<br /><br />φτιαξε το παραμυθι εσυ της ζωης μου παντοτινε...<br />σου εδωσα την συνταγη...<br />σου εδωσα τα παντα και θα σου δωσω ακομα περισσοτερα...<br />μονο για μια φορα φτιαξε το παραμυθι εσυ...<br />γιατι το εχω αναγκη...<br />κι αλλο η αναγκη μου να πεφτει κατω νεκρη δεν θελω...<br />εσενα θελω...<br />εσενα μαζι με το παραμυθι το αληθινο...<br />με το ονειρο που φτιαξαμε μαζι...<br />με τα σχεδια που καναμε...<br />με τις νυχτες που κοιμηθηκαμε αγκαλια...<br />που μπλεχτηκαν τα σωματα και οι ψυχες μας...<br />που δυο κοσμοι συναντηθηκαν και παλι και φτιαξαν εναν δικο τους...<br /><br />να ακουμπαω την καρδια σου θελω...<br />να ακουω τα χτυπηματα της στην παλαμη μου και να νιωθω πως ειναι δικα μου...<br />ενα για τον Χρονο που φευγει μακρια μας κι ενα για την Αγαπη που σκεπαζει τα παντα...<br />ενας χτυπος για μενα...ενας για σενα...ενας για "εμας"...<br />ο τριτος ο πιο δυνατος θα ειναι για μας...<br /><br />να αναπνεω απο την ανασα σου θελω...<br />να παιρνω ζωη μεσα απο τη ζωη σου...<br />να ζω μεσα στο αιμα σου θελω...<br />να ματωνω μονο για να ζεις θελω...<br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_XOivzGwqRYk/TPpjjAOit7I/AAAAAAAABmk/WZTiQtTfR6M/s1600/20ol6.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 213px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_XOivzGwqRYk/TPpjjAOit7I/AAAAAAAABmk/WZTiQtTfR6M/s320/20ol6.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5546855344067753906" border="0" /></a><br />να κολαω πανω σου θελω...<br />να ζω στο κορμι σου...<br />να ζεις στο δικο μου...<br />να γινομαστε ενα θελω...<br />ξανα και ξανα...<br />και σε ΄κεινο το δυνατο "ΑΧ" της ηδονης να σου λεω τα μυστικα μου...<br />να σου λεω πως μονο εσυ...<br />αχ μονο εσυ...<br />και μονο εγω...<br />και αχ τα δακρυα να τρεχουν ποταμια γιατι τοσο συναισθημα δεν το χωρα το κορμι μου...<br /><br />αχ να σου ψιθυρισω την ζωη μου...<br />εσενα ζωη μου...<br />εσενα που ανετρεψες οσα γνωριζα κι οσα πιστευα...<br />εσενα να υποστηριζω με παθος που ειμαστε τοσο διαφορετικοι και τοσο ιδιοι...<br />αχ εσενα που μεσα σ'ολο τον κοσμο τα ματια μου καρφωνονται στα δικα σου και χαμογελω...<br /><br />αχ εσενα...<br />που εχω δυο εισιτηρια για το ταξιδι που λεγαμε...<br />μονο εγω κι εσυ...<br /><br />κι αχ ολος ο κοσμος δεν θα φτασει να χωρεσει την ευτυχια του ονειρου που πραγματοποιηθηκε...<br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_XOivzGwqRYk/TPpjssVOhLI/AAAAAAAABms/CuyjN9ROoQE/s1600/148845_174016999289002_148198248537544_498823_3720973_n.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 233px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_XOivzGwqRYk/TPpjssVOhLI/AAAAAAAABms/CuyjN9ROoQE/s320/148845_174016999289002_148198248537544_498823_3720973_n.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5546855510525772978" border="0" /></a><br />αχ...εσυ...<br />αχ...για σενα εγω...<br /><br /><br />.....................................................................<br /><br />σου εχω φτιαξει ενα αστρο...<br />μονο για σενα...<br />οτι θες το κανεις...<br /><br />μπορεις να το κρατησεις για παντα διπλα σου να φωτιζει τα σκοταδια σου...<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_XOivzGwqRYk/TPpkJBBaooI/AAAAAAAABm0/VqLZuZQohUQ/s1600/614849-3-catch-a-falling-star.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 227px; height: 320px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_XOivzGwqRYk/TPpkJBBaooI/AAAAAAAABm0/VqLZuZQohUQ/s320/614849-3-catch-a-falling-star.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5546855997116162690" border="0" /></a><br />να σε συντροφευει σε χαρα και λυπη...<br />να σου χαριζει οτι ονειρευτηκες κι οτι ποτε δεν φανταστηκες...<br /><br />ή...<br />αν θες κανε μια ευχη...<br />θα πεθανει για να στην πραγματοποιησει...<br />θα χαθει για παντα...<br />αλλα θα ειναι ευτυχισμενο γιατι η ευχη θα ειναι δικη σου...<br />κι αχ...θα πεθανει κανωντας ευτυχισμενο οτι πιοτερο αγαπησε...<br /><br />κι αχ στο πα...<br />κι αν θες διωξε με...<br />θα φυγω...<br />αλλα δεν θα παψω να σ'αγαπω μεχρι την τελευταια μου ανασα...<br /><br /><br />το παραμυθι δικο σου...<br />φτιαξε το εσυ μια φορα...<br />που το 'χω αναγκη...<br />που σ'εχω αναγκη...<br />να μου το ψιθυρισεις και να αποκοιμηθω στην αγκαλια σου...<br />να με σκεπαζουν τα χερια σου και η αναπνοη σου...<br />εκει να κοιμηθω...κι ας μη ξυπνησω ποτε ξανα...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4862473243679983406-5685897271729016938?l=xehasmeni.blogspot.com' alt='' /></div>ΝΑΪΑΔΑhttp://www.blogger.com/profile/03215618358705846416noreply@blogger.com16tag:blogger.com,1999:blog-4862473243679983406.post-24387221694867965912010-11-27T21:32:00.004+02:002010-11-27T21:53:35.608+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_XOivzGwqRYk/TPFgsP5Tx7I/AAAAAAAABmU/04EOn3_U0KI/s1600/19148_100305190006064_100000797492017_6604_5861750_n.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_XOivzGwqRYk/TPFgsP5Tx7I/AAAAAAAABmU/04EOn3_U0KI/s320/19148_100305190006064_100000797492017_6604_5861750_n.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5544318929567205298" border="0" /></a><br />Ημασταν λεει στο σπιτι...<br />και ηταν δικο μας ακομα...<br />το τραπεζι ηταν στρωμενο με χιλια δυο οπως παντα...<br />οι καρεκλες ολες γεματες...κανεις δεν ελειπε...<br />ουτε εκεινος,ουτε κι εσυ...<br /><br />γελουσαμε...<br />πιναμε και τραγουδουσαμε...<br />η μουσικη ακουγοταν σε ολη τη γειτονια και ερχοντουσταν οι γειτονες να κατσουν μαζι μας...<br />ολοι εκει ημασταν...<br />τιποτα δεν ειχε χαθει...<br /><br />κι ενιωθα τοσο ωραια!<br />μια απιστευτη χαρα!<br /><br />υστερα ξαπλωσα στην αγκαλια σου...<br />μου χαιδευες τα μαλλια και με λεγες μωρο σου...<br />φορουσες εκεινο το ασπρο πουκαμισο...<br />εκεινο το ιδιο που φορουσες οταν γυρισες απο την Αθηνα και μ'αγκαλιαζες που δεν ειχαμε καλα νεα...<br /><br />ξαπλωσα στην αγκαλια σου και χαμογελουσα...<br />ημουν ευτυχισμενη...<br />ετσι οπως εχω να νιωσω απο τοτε που εφυγες...<br />ετσι οπως δεν θα νιωσω ποτε ξανα...<br /><br />μαμα...<br />μαμα μου...ειπα...<br />και ξυπνησα...<br />κι ευχηθηκα να μην ξημερωνε ποτε...<br /><br />συγνωμη που δεν μπορεσα να γραψω ποτε το καλυτερο μου παραμυθι...<br />για σενα μανουλα μου...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4862473243679983406-2438722169486796591?l=xehasmeni.blogspot.com' alt='' /></div>ΝΑΪΑΔΑhttp://www.blogger.com/profile/03215618358705846416noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-4862473243679983406.post-91093743583927010462010-11-11T18:08:00.007+02:002010-11-11T19:17:12.779+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_XOivzGwqRYk/TNwi7aoYApI/AAAAAAAABmM/t4d9WGBcmuM/s1600/gothic_art48.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 251px; height: 320px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_XOivzGwqRYk/TNwi7aoYApI/AAAAAAAABmM/t4d9WGBcmuM/s320/gothic_art48.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5538340045915161234" border="0" /></a><br /><br /><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">"...Ηταν σαν να περασε απο εδω ο Ετσι και να μας εδωσε ζωη,<br />και να γινηκαμε ολοι ετσι...</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">και ξαναφευγοντας ο Ετσι ρουφηξε ολη τη ζωη,<br />παιρνοντας πισω οτι ειχε δωσει...</span> <span style="color: rgb(255, 0, 0);">μαζι και μια σταγονα απο τον καθενα.</span> <span style="color: rgb(255, 0, 0);"><br />Ισως του χρειαζοταν για να 'χει δυναμη να περπατα,για το αιμα που 'χε χασει...</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Ισως αυτο νομιζουν ολοι...<br />Κι ισως γι αυτο τον αποφευγουν,τον βριζουν και τον θεωρουν αλητη...</span> <span style="color: rgb(255, 0, 0);"><br />Ισως το πηρα κι εγω Ετσι...</span> <span style="color: rgb(255, 0, 0);"><br />Αλλα τον ξερω 'γω τον Ετσι...</span> <span style="color: rgb(255, 0, 0);">και ημουν πριν κι εγω σαν Ετσι...</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">θελει κουραγιο να εισαι Ετσι...</span> <span style="color: rgb(255, 0, 0);"><br />για να μπορεις να παραμενεις Ετσι πρεπει να </span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">παιζεις την ψυχη σου...</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">κι εγω το ξερω,δεν ειναι ετσι..,</span> <span style="color: rgb(255, 0, 0);"><br />Κι ο καθενας ειν' ο Ετσι..."</span><br /><br />Νικολας Ασιμος<br /><br /><br />δεν πληρω τις προυποθεσεις για εναν κοσμο που δεν ειναι Ετσι...<br />δεν μπορω να ακολουθω τους κανονες σας και τις δηθεν ομορφιες σας...<br />ουτε τα συγκαταβατικα λογια θα πω για να σας κανω να 'χετε δικιο...<br />δεν θα κουνησω το κεφαλι με κατανοηση προς τα κατω...<br />θα το κουναω περα δωθε με αντιρηση για καθε βλακεια που υποστηριζετε με παθος,<br />ενω ξεχασατε πως ειναι να εχεις παθος...<br /><br />παθος ρε...<br />για την χαρα σας και την λυπη σας...<br />με παθος να ζεις και με παθος να πεθαινεις...<br />να μην εχεις το ενα ποδι εδω και το αλλο παραπερα...<br />να ξερεις που πατας και γιατι πατας τωρα εκει και αυριο θα πας αλλου...<br /><br />μη βιαστεις να μιλησεις εσυ που ταχα μου με ξερεις...<br />δεν μπηκες καν στον κοπο να με μαθεις αληθινα...<br />δεν ρωτησες,κι ουτε προσπαθησες...<br />ετοιμη τροφη πηρες γιατι ειναι πιο ξεκουραστο και βολικο αυτο...<br />μη μιλας λοιπον γιατι δεν ξερεις τι να πεις...<br /><br />υπηρξα "ατιμη" και "κακια" και "λαθος" για σενα...<br />και λεω εσενα...<br />εσενα ντε τον σωστο,καθως πρεπει ανθρωπο,με το κουστουμακι σου,με το ψευτικο χαμογελακι σου ενω δεν με συμπαθεις,<br />εσενα που τρεχεις καθε Κυριακη στην εκκλησια και κανεις χιλιες μετανοιες μπροστα σε χιλια ματια αλλα οταν σου απλωσει το χερι το γυφτακι οχι μονο δεν του δινεις αλλα το χτυπας κι απο πανω...<br />εσενα που ρωτας τι κανω απο υποχρεωση και μετα το τυπικο "καλα" ειμαι μου λες τα τρομερα σου βασανα...<br />εσενα που ταχα μου νοιαζεσαι και καταλαβαινεις και μολις γυρισω την πλατη κατι θα βρεις να πεις...<br />εσενα μικρε κι ανουσιε ανθρωπακο σε σιχαθηκε η ψυχη μου...<br />κι αν σ'ανεχομουν καποτε, τωρα δεν σου κανω την χαρη...<br />τερμα πια...<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_XOivzGwqRYk/TNwifzywddI/AAAAAAAABmE/ODCL9AkMzc0/s1600/gothic_art5.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 286px; height: 320px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_XOivzGwqRYk/TNwifzywddI/AAAAAAAABmE/ODCL9AkMzc0/s320/gothic_art5.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5538339571633255890" border="0" /></a><br />κι αν θες να ξερεις...<br />ουτε "σωστη" υπηρξα για τα δεδομενα σου ουτε "καλη" ουτε και "τιμια"...<br />γιατι δεν ξερεις ουτε το λαθος μου ουτε την κακια μου ουτε την ατιμια μου ποσο τα πληρωσα...<br />ποσο τα υποστηριξα...<br />ποσο τα αγαπησα και τα αγαπω με ΠΑΘΟΣ...<br />δεν ξερεις τι ειναι παθος...<br /><br /><br />σε βαρεθηκα και σε σιχαθηκα με καθε ειδους μασκα στο ασχημο προσωπο σου...<br /><br />εγω ειμαι ασχημη...<br />πολυ ασχημη και στο δειχνω να...<br />αυτο ειναι κι αμα δεν σ'αρεσει γυρνα απο την αλλη και ξερνα...<br /><br />δεν θα γινω τιποτα απο οσα θελετε για να με αποδεχτειτε...<br />και δεν θα σκασω αν δεν με αποδεχτειτε...<br />δεν θελω να με αποδεχτει η φαρα σας...<br />ας ειναι μοναχικος ο δρομος μου...<br />τωρα το ξερω καλα ετσι θα ειναι...<br />αλλα αυτον θα τραβηξω οπως και να 'χει...<br /><br />και θα ειναι λιγοι μαζι μου κι αυτο το ξερω...<br />αλλα θα ειμαστε "ωραιοι" ως ασχημοι...<br />και πολυ γουσταρω που δεν σας μοιαζω...<br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_XOivzGwqRYk/TNwiarrTWJI/AAAAAAAABl8/nS5-8aihoq0/s1600/11web.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 240px; height: 320px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_XOivzGwqRYk/TNwiarrTWJI/AAAAAAAABl8/nS5-8aihoq0/s320/11web.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5538339483555158162" border="0" /></a><br /><br /><br /><br /><p style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style=";font-family:Verdana,Arial,Helvetica;font-size:85%;" >Οι πραγματικές ζωϊκές μου στιγμές δεν καταγράφονται.<br /></span></p><p style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style=";font-family:Verdana,Arial,Helvetica;font-size:85%;" >Όταν φτάνω στη ζωή είμαι μέσα ολόκληρος, νοιώθω και γνωρίζω.</span></p><p style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style=";font-family:Verdana,Arial,Helvetica;font-size:85%;" > Αλλά όταν ξέρω αυτά που ξέρω, δεν θυμάμαι. Ούτε ξέρω αν ή πώς θα ξαναφτάσω.<br /></span></p><p style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style=";font-family:Verdana,Arial,Helvetica;font-size:85%;" >Αυτή είναι η ασπίδα μου. Απλώς συμβαίνει να συμβαίνει.<br />Τη ζωή μου δεν τη κατέγραψα. Ό,τι υπάρχει εδώ είναι επιδερμίδα, άλλοτε χοντρόπετση, άλλοτε ψιλόπετση.<br />πιο δικιά μου η ψιλόπετση<br />πιο δικιάσου η χοντρόπετση.<br /></span></p><p style="color: rgb(255, 0, 0);"><br /></p><p style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style=";font-family:Verdana,Arial,Helvetica;font-size:85%;" >ΟΣΟ ΥΠΗΡΧΑ ΜΕ ΦΟΒΟΣΟΥΝ</span></p><p style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style=";font-family:Verdana,Arial,Helvetica;font-size:85%;" >ΟΣΟ ΥΠΗΡΧΑ ΔΕΝ ΜΕ ΑΝΤΕΧΕΣ</span></p><p style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style=";font-family:Verdana,Arial,Helvetica;font-size:85%;" >ΔΕΝ ΕΙΧΕΣ ΤΗΝ ΔΥΝΑΜΗ ΝΑ ΜΕΙΝΕΙΣ ΚΟΝΤΑ ΜΟΥ</span></p><p style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style=";font-family:Verdana,Arial,Helvetica;font-size:85%;" >ΕΝΑ ΔΕΥΤΕΡΟΛΕΠΤΟ ΑΝ ΣΤΟ ΖΗΤΟΥΣΑ</span></p><p style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style=";font-family:Verdana,Arial,Helvetica;font-size:85%;" >ΘΑ ΠΡΟΤΙΜΟΥΣΑ ΝΑ ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΣ ΠΟΤΕ<br /></span></p>Νικολας Ασιμος<br /><br /><br /><br /><br /><object width="480" height="385"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/d1woHwiH8ww?fs=1&amp;hl=el_GR"><param name="allowFullScreen" value="true"><param name="allowscriptaccess" value="always"><embed src="http://www.youtube.com/v/d1woHwiH8ww?fs=1&amp;hl=el_GR" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="480" height="385"></embed></object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4862473243679983406-9109374358392701046?l=xehasmeni.blogspot.com' alt='' /></div>ΝΑΪΑΔΑhttp://www.blogger.com/profile/03215618358705846416noreply@blogger.com52tag:blogger.com,1999:blog-4862473243679983406.post-22361490186996467912010-11-02T22:28:00.003+02:002010-11-02T22:45:03.420+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_XOivzGwqRYk/TNB4M2vOqWI/AAAAAAAABl0/fTLm-8dJSjs/s1600/gothic_art129.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 320px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_XOivzGwqRYk/TNB4M2vOqWI/AAAAAAAABl0/fTLm-8dJSjs/s320/gothic_art129.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5535056104285710690" border="0" /></a><br />Θελεις να πατας σταθερα...<br />σ'αρεσουν οι ρηχες θαλασσες...<br />σ'αρεσει να γυρνας τον κοσμο...<br />αλλα παντα στα ρηχα...<br /><br />εμενα μ'αρεσουν οι βαθιες θαλασσες...<br />κι ας μη γυρνω τον κοσμο...<br />κι ας με νομιζεις κολλημενο<br />στο ιδιο σημειο...<br /><br />δεν υπαρχει συμπαν...<br />υπαρχουν μονο στιγμες...<br />συμπαντικες στιγμες...<br /><br />αν φτασεις στην ακινησια,<br />μπορεις παντου να ταξιδεψεις...<br /><br />γι αυτο ξεχασες που σου λεγα<br />μωρο μου,κεινο το πρωινο<br />διπλα στη σκαλα,<br />πως η ζωη κι ο θανατος δεν ειναι θεμα περιβαλλοντος...<br />ειναι θεμα αντοχης στην ιδια γραμμη πλευσης...<br /><br />εγω δεν χρειαζομαι τον κοσμο...<br />κακως εχεις νομισει...<br />για μενα δεν υπαρχει κοσμος...<br />χρειαζομαι απλα να δημιουργω κοσμους...<br /><br />Νικολας Ασιμος<br /><br /><br /><br /><br />ποσες ταμπελες κουβαλας που σου προσαπτουν τον τιτλο της ευτυχιας...;<br />ποτε θα καταλαβεις πως δεν υπαρχει αληθεια περα απο αυτη που αισθανεσαι...;<br /><br />δεν εχω καμια διαθεση πια να παλεψω για τιποτα...<br />ειμαι το τιποτα...<br />κι ισως μια μερα να με καταλαβεις<br />κι ολα τα ακατανοητα που σου πα να αποκτησουν νοημα...<br />εγω βεβαια θα εχω φυγει αλλα δεν ειναι αυτο το θεμα...<br /><br />πολλες φορες συμβαινει να μην ερχεται κατι στην ωρα του...<br />πολλες φορες συμβαινει να κατεβαινεις σε λαθος στασεις...<br /><br />και πιστεψε με...<br />οτι κι αν ακουσες...οσο κι αν προσπαθησαν να σε πεισουν...<br />δεν υπαρχει καμια μαγεια σε αυτο...<br />μονο αθλιοτητα...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4862473243679983406-2236149018699646791?l=xehasmeni.blogspot.com' alt='' /></div>ΝΑΪΑΔΑhttp://www.blogger.com/profile/03215618358705846416noreply@blogger.com26tag:blogger.com,1999:blog-4862473243679983406.post-5676139389092114422010-10-28T21:39:00.003+03:002010-10-28T23:34:45.624+03:00<object width="480" height="385"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/jRK_bEpnVHQ?fs=1&amp;hl=el_GR"><param name="allowFullScreen" value="true"><param name="allowscriptaccess" value="always"><embed src="http://www.youtube.com/v/jRK_bEpnVHQ?fs=1&amp;hl=el_GR" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="480" height="385"></embed></object><br /><br /><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">"οταν δειτε αυτο το βιντεο μπορειτε να γελασετε με την ψυχη σας...</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">για την ιση αντιμετωπιση..."</span><br /><br /><br /><br />Δεν ξερω πως επιλεγει η ζωη ποιους ανθρωπους θα κανει να υποφερουν...<br />δεν ξερω αν λεγεται Θεος Παντοδυναμος,Ελεημων και Παναγαθος Εκεινος που αφηνει να υποφερουν Ανθρωποι με Α κεφαλαιο...<br />δεν ξερω σε τι ή σε ποιον να πιστεψω πια που να ειναι Ανωτερος απο μας,το ανθρωπινο ειδος...<br /><br />ειναι δικαιωμα του καθενα να πιστευει ή οχι...<br />προσωπικα ημουν απο εκεινους που πιστευα ακραδαντα...<br />που ειχα δει πραγματα που χαρακτηριστηκαν ως θαυματα...<br />πλεον δεν ξερω αν πιστευω και αν θα πιστεψω ποτε ξανα...<br />ειμαι θυμωμενη ναι...<br />ειμαι απογοητευμενη ναι...<br />αν Καποιος εκει πανω υπαρχει και ξερει τον ανθρωπο οπως λεγεται τοτε σιγουρα θα με συγχωρεσει...<br /><br />λενε πως ολα εδω πληρωνονται...<br />πως οι καλοι θα δουν δικαιωση και οι κακοι θα τιμωρηθουν...<br />τα λεω πολυ λαικα και με καμια διαθεση ποιητικη γιατι ετσι μου βγαινουν...<br />προσωπικα μετα απο αρκετα χρονια ζωης ειδα πολλους "καλους" να βασανιζονται αδιακοπα και ατελειωτα με καθε τροπο και πολλους "κακους" να την περνανε μια χαρα και να την βγαζουν ζαχαρη πανω στις πλατουλες των αλλων...<br /><br />προσφατα ετυχε να ειμαι σε ενα νοσοκομειο ιδιωτικο για καποιον λογο...<br />ενας ανθρωπος που "τυγχνανει" να εχει λεφτα ωστε να πληρωσει αυτο το νοσοκομειο αλλα παρολα αυτα του ετυχε η γνωστη αρρωστια βρισκοταν εκει...<br /><br />θελωντας και μη, συγκρινα καταστασεις...<br /><br />οταν μανουλα μου λιποθυμησε στα χερια μου απο αναιμια το ασθενοφορο εφτασε μετα απο μιση ωρα...μιση ωρα οπου εμενα και την αδερφη μου μας στοιχησε τουλαχιστον 10 χρονια απο τη ζωη μας...<br />οταν πλεον ειχαμε φτασει στο νοσοκομειο...στα επειγοντα...περιμεναμε αλλη μιση ωρα γιατι δεν ειχαν κρεββατι...<br />κι επρεπε να αρχισω εγω να τσιριζω και να απειλω για να βρεθει ενα κρεββατι τελικα και καποιος γιατρουδακος να την εξετασει...<br />οταν τελικα καταλαβαν πως ειχε αναιμια λογω των χημειοθεραπειων τους παρακαλουσαμε εμεις να της βαλουν αιμα για να συνελθει και μας λεγαν ποσο δυσκολο ειναι αυτο που ζηταμε... επρεπε να παρακαλεσουν χιλια νοσοκομειοα να στειλουν 2 φιαλες αιμα το οποιο φυσικα και επιστρεψαμε εμεις ουκ ολιγες φορες με την συμμετοχη φιλων και γνωστων που αφαιμαξαμε μηνες ολοκληρους αφου πρωτα εξαντλησαμε τους συγγενεις...<br />ολα αυτα μαζι με την αθλια συμπεριφορα γιατρων και νοσοκομων που εχουν χεσμενο τον πονο και την αγωνια σου...<br />γιατι αγαπητε ασθενη και συγγενη του ασθενη εισαι σε δημοσιο νοσοκομειο...<br />γιατι δεν εχεις να πληρωσεις για να σου κανουν ταμαναδες...<br />κι εσυ ρε γαμωτο δεν θες τους ταμαναδες...θες να σου φερθουν σαν ανθρωπο...να καταλαβουν τον πονο και την αγωνια σου και να φερθουν αναλογα και με λιγο αξιοπρεπεια...<br /><br />αυτα σε μας...<br />στο δημοσιο νοσοκομειο...<br /><br />λοιπον ο γνωστος κυριος που εχει λεφτα στο ιδιωτικο νοσοκομειο...<br />εχει κι αυτος αναιμια...<br />τον παιρνουν απο το σπιτι του αμεσως και τον μεταφερουν σε μονοκλινο δωματιο με θεα,τηλεοραση,κλιματισμο και ολα τα κομφορ που βρισκεις στα πενταστερα ξενοδοχεια...<br />με ενα τηλεφωνημα του βρισκουν αιμα αμεσως...διχως να ζητησουν κανεναν συγγενη να το αναπληρωσει...<br />ειναι τουλαχιστον 3 καθηγητες γιατροι απο πανω του και αλλες τοσες νοσοκομες ευγενικοτατες τρεχουν πριν τους ζητηθει...<br />ο εν λογω κυριος για τον χ ψ λογω αρνειται να του βαλουν αιμα...οποτε τον παρακαλανε ολοι μαζι να το δεχτει...του εξηγουν πως θα τα κανουν ολα τοσο ευκολα ωστε να μην καταλαβει τιποτα...<br />θα μπορουσα να συνεχισω αλλα ειλικρινα δεν θελω...<br /><br />ετσι μετριεται η ανθρωπια...<br />με ποσα ευρω μπορεις να διαθεσεις...<br />γιατι ο καρκινος και καθε ασθενεια δεν κανουν διακρισεις αν θα χτυπησουν τον φτωχο,τον μεσο ανθρωπο ή τον πλουσιο...<br />η αντιμετωπιση ομως εχει πολυ μεγαλη διαφορα...<br />γιατι αν εχεις χρηματα μπορεις να πας στο εξωτερικο...<br />να σου κανουν καλυτερες θεραπειες...<br />και αν δεν αποδωσουν ολα αυτα καλε μου ανθρωπε τουλαχιστον θα εχεις μια αντιμετωπιση και μια φροντιδα αξιοπρεπη...<br />θα ζησεις οσο σου απομενει διχως πονο...ή με οσο λιγοτερο γινεται...<br /><br />ειμαι παρα πολυ θυμωμενη...<br />θα ηθελα να γραψω για ολα τα φακελακια που εδωσα σε καθε καραγκιοζη γιατρο με ντροπη για τον εαυτο μου γιατι το σιχαινομαι,γιατι ειμαι απιστευτα αντιθετη με αυτο αλλα ΔΕΝ μπορουσα να κανω αλλιως οταν μου ελεγαν οτι ετσι θα προσεξουν την μαμα μου...<br /><br />θα ηθελα να γραψω για ολες τις φορες που ξεσηκωσα φιλους και συγγενεις ακομα και πολλους απο εδω μεσα να δωσουν αιμα γιατι αλλιως δεν θα της εβαζαν...<br /><br />θα ηθελα να γραψω για τις απειρες φορες που αυτο το αιμα πηγα και το πηρα εγω και η αδερφη μου να το μεταφερουμε στο νοσοκομειο γιατι ΚΑΝΕΙΣ υπευθυνος δεν μπορουσε...<br /><br />θα ηθελα να γραψω για το πως περιμεναμε εξω απο τον αξονικο τομογραφο με την μαμα να ποναει αφορητα και να την σφιγγω στην αγκαλια μου να μην κρυωσει και μπηκε μια υγιεστατη κυρια πριν απο μας γιατι πολυ απλα...ηταν γνωστη μιας νοσοκομας εκει...<br /><br />θα ηθελα να γραψω για τον τροπο που μου μιλησαν γιατροι καταξιωμενοι κατα τ'αλλα οταν εγω κρεμομουν απο τα χειλη τους...<br /><br />θα ηθελα να γραψω για το πως μου πουλησαν οι φαρμακευτικες εταιρειες προμηθειες για μηνες ολοκληρους οταν μας εστειλαν σπιτι ενω ηξεραν πως δεν ειχαμε πανω απο μια βδομαδα...αλλα τα λεφτα ειναι λεφτα...<br /><br />θα ηθελα να γραψω πως το οξυγονο που χρειαστηκαμε για δυο μερες μας το χρεωσαν κανονικα ακομα κι αν το χρεωναν για μηνα και επειτα...<br /><br />θα ηθελα να γραψω πως περιμεναμε ωρες στα ταμεια για να μας γραψουν μια εξεταση που χρειαζοταν να γινει και τελικα δεν την γραφαν γιατι καποιοι δημοσιοι μαλακες εκριναν πως δεν χρειαζεται να γινει κι ας την εγραψε γιατρος...<br /><br />θα ηθελα να γραψω για τα φαρμακα που δεν μας εγραφαν γιατι ηταν ακριβα για τα ταμεια...<br />αλλα για την τσεπη μας δεν ηταν...1000 ευρω για ΜΙΑ ενεση...<br /><br />θα ηθελα να πω κι αλλα...<br />ισως να μην τελειωνα ποτε...<br />ολο αυτο ηταν μια εισαγωγη για οσα θα πω παρακατω...<br /><br />πολλοι απο εσας ισως να την γνωριζετε...<br />αλλοι ισως οχι...<br />προκειται για το Μαρακι...<br /><br />http://mariatweety.blogspot.com/<br /><br />το ενας της blog γιατι το αλλο ειναι ιδιωτικο και δεν μπορει να μπει καποιος αν δεν της στειλει αιτημα φιλιας...<br /><br />Την Μαρια την γνωρισα διαδικτυακα οταν πρωτοεγραψα εδω για την μαμα μου...<br />ηταν ακομα στη ζωη τοτε...<br />μιλουσαμε μεσω mail με το Μαρακι και παρολα τα πολυ σοβαρα προβληματα υγειας της διαβαζα εναν ανθρωπο που ειχε απιστευτη ορεξη για ζωη...που σπουδασε...που ηθελε να βοηθαει αλλους ανθρωπους...που εγραφε στο blog της...που εβαζε στην ακρη επαναλαμβανω ΑΠΙΣΤΕΥΤΑ προβληματα υγειας και ΖΟΥΣΕ...οσο μπορουσε και οσο της επιτρεποταν...<br /><br />με το Μαρακι γνωριζομαστε περιπου 1 χρονο και την αγαπω απιστευτα...<br />ειναι ενα πανεμορφο νεο κοριτσι που παλευει...<br />ενα ευαισθητο αληθινο πλασμα...<br />ενα παιδι που αντεχει να υποφερει και ελπιζει σε ενα καλυτερο αυριο κι ας της το κοβουν διαφοροι...<br />ενα πλασμα που μοιαζει εξωπραγματικο σε εναν κοσμο σαν τον δικο μας...<br />ενας ακομα αγγελος απο τους λιγους στη γη...<br /><br />η Μαρια περιμενε εγκριση εδω και μηνες για να την μεταφερουν στην Αμερικη οπου θα μπορεσουν να βοηθησουν την κατασταση της...<br /><br />με δικη της αδεια και εγκριση αφου της το ζητησα μου επετρεψε να κανω αυτη την αναρτηση με μοναδικο αιτημα να μην βαλω φωτογραφια της...<br />ετσι κι αλλιως οσοι ειστε φιλοι της την εχετε δει και γνωριζετε την ιστορια της...<br /><br />η Μαρια...η αδερφουλα μου οπως την λεω χρειαζεται χρηματα για να παει στην Αμερικη...<br />οτι μπορει ο καθενας μας να βαλει στους λογαριασμους που θα βαλω παρακατω θα ειναι για καλο σκοπο...<br />για να βοηθησουμε εναν συνανθρωπο μας...<br />ενα κοριτσι που παλευει για τη ζωη της και που απλα δεν γεννηθηκε πλουσια...<br />αυτο σημαινει πως δεν εχει δικαιωμα για ιση μεταχειρηση με οσους εχουν λεφτα...;<br /><br />ας δειξουμε ολοι μαζι οτι ειμαστε ακομα Ανθρωποι και ας βοηθησουμε την Μαρια...το Μαρακι να ζησει...<br />να εχει μια ελπιδα για μια καλυτερη ζωη...<br /><br />οσοι απο εσας θελετε και μπορειτε ριξτε μια ματια στα παρακατω αφου φτασατε μεχρι εδω...<br /><br />ειναι λιγα λογια απο την ιδια οπως τα εγραψε στο προσωπικο της blog<br /><br /><br /><br /><strong><span style="font-size:130%;"><span style="font-size:180%;"><br /></span>Η κατάσταση μου εξελίσσεται γρήγορα. Οι όγκοι στη κοιλιά είναι χειρότερα , μεγαλώνουν και πιθανότατα θα κάνουν μετάσταση στις ωοθήκες που ο γιατρός μας είπε πως σίγουρα τη μια ωοθήκη και τη μισή μήτρα θα τη χάσω αν δεν μου κάνουν ολική υστεροκτομή, στο τέλος.. Ο όγκος στην υπόφυση είναι ένα σπάνιο είδος όγκου που επηρεάζει όλα μου τα αισθητήρια όργανα, ήδη μου κατάστρεψε τα περισσότερα όπως και άρχησε να επηρεάζει την μνήμη μου και έτσι κάτι καρκινικά κύτταρα περιτριγυρίζουν το κεφάλι μου με σκοπό την καταστροφή μου. Το υγρό του εγκεφάλου είναι τοξικό από το φούσκωμα του όγκου. Η αυτοάνοση μου σπάνια ασθένεια που λέγεται Neuro’behcet’s disease μου χτυπά δυνατά και σαρώνει όλα μου τα όργανα. Τώρα δε ζω τη ζωή μου απλώς υπάρχω γιατί πονάω φρικτά και κάποιες στιγμές παρακαλάω να τελειώνει όλη αυτή η κατάσταση με το τέλος μου για να βρω ξεκούραση και ανακούφισει που τόσο πολύ την χρειάζομαι. Καθημερινά είμαι με τις μορφίνες και άλλα πολλά παυσίπονα, αντιφλεγμονώδη, κορτιζόνη συχνά και ανοσοκατασταλτικά.<br /><br />Τελευταία μου ελπίδα είναι στην Αμερική στη mayo clinic όπου εκεί θα υποβληθώ σε διάφορες και επώδυνες εξετάσεις, επεμβάσεις, χημειοθεραπείες δυνατές που πρέπει να είμαι δυνατή για να αντέξει το σώμα μου. Αλλά χρειαζόμαστε χρήματα για να μας δεχτούν, εμείς δεν έχουμε, τρεφόμαστε από τις συντάξεις των παππούδων μου και το δικό μου αναπηρικό βοήθημα. Αν κανονιστούν όλα τα χρήματα και όλα αυτά τα απαραίτητα, το λιγότερο σε ένα μήνα πρέπει να είμαι εκεί για νοσηλεία. Οπότε ανοίξαμε λογαριασμούς όπου πολλοί φίλοι εδώ μέσα και γιατροί μας είπαν να το κάνουμε γιατί δεν πάει άλλο η κατάσταση μου να περιμένει. Θα δημοσιευτεί και το πρόβλημα υγείας μου και σε κανάλια χωρίς εμένα παρόν γιατί δεν έχω δύναμη σωματική μα ούτε και ψυχική.<br /><br />Εκεί στόχος μας θα είναι η ποιότητα στη ζωή μου και μια σταθερότητα αν μπορέσουν τελικά γιατί πέρασαν χρόνια άδικα χωρίς καμία βοήθεια και ήδη βρίσκομαι σε πολύ δύσκολη και άσχημη κατάσταση. Αν ζω ποιοτικά δεν με ενδιαφέρει πότε θα έρθει το τέλος, φτάνει που θα ζω τη ζωή μου και δεν θα υπάρχω απλά. Αν δεν έχω ποιότητα δεν τη θέλω τη ζωή μου.. Αρκετά πέρασα και περνώ μέχρι τώρα, μα η δύναμη μου, είναι η μανούλα μου που με κοιτάζει στα μάτια και μου λέει άντεξε άγγελε μου άντεξε και θα βρούμε λύση, πάνω από όλα ο Θεός και εσείς όλοι που με στηρίζεται και με αγαπάτε αληθινά..<br /><br />Βάζω πιο κάτω τους λογαριασμούς και όσοι θέλετε να πάρετε το κείμενο μου για δημοσίευση κάπου αλλού όπως μου είπατε πως θέλετε να το κάνετε πάρτε το και αν θέλετε αλλάξτε κάτι αν θεωρείται λάθος, φτάνει να μην βάλετε φωτό μου και σαν επιθυμία μου θέλω να το σεβαστείται αυτό σας παρακαλώ πολύ, και όσοι θέλουν περισσότερες πληροφορίες για μένα δίνετε το mail μου και θα μπορούν να μιλήσουν μαζί μου και τηλεφωνικός με τη μαμά μου.</span></strong><br /><br /><strong><br /><br /><span style="font-size:130%;"><span style="color: rgb(51, 0, 51);">Λογαριασμοί:<br /><br />1]. Νέα ΣΠΕ Αγλαντζιάς : CY14007042100000000020162227 – SWIFT NUMBER: CCBKCY2N<br /><br />2]. Ελληνική Τράπεζα: CY43005001120001121054591900 – SWIFT NUMBER: HEBACY2N<br /><br />Όναμα: Μαρία Δημητρίου<br /><br /></span>Εσείς μπορείτε να βάλετε σε όποια τράπεζα σας βολεύει, και αν μπορείτε, απλώς έβαλα εδώ τους λογαριασμούς για τους φίλους που μου το ζήτησαν, για να μην κάνω κάθε φορά διπλό κόπο και να τους δίνω στο καθένα ξεχωριστά.<br /><br />Ευχαριστώ από καρδιάς φιλαράκια μου και ελπίζω να τα ξαναπούμε. Η μανούλα μου και τα αδέρφια μου σας ευχαριστούν θερμά.<br /><br />Φιλάκια</span><br /><span style="font-size:130%;">Υγ: Μη ρωτήσετε πώς νιώθω απλά δεν αντέχω να πονάω<br /><br />ας βαλουμε ολοι οτι και οσο μπορουμε...<br />θα βοηθησουμε εναν ανθρωπο να ζησει...<br />κι οπως λεει η ιδια ακομα κι αν δεν τα καταφερει οπως θελει τουλαχιστον θα εχει μια ποιοτητα ζωης...<br /><br />αληθεια ξερετε πολλους ανθρωπους με αυτο το μεγαλειο ψυχης...;<br /><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">ΤΑ ΛΕΦΤΑ ΔΕΝ ΘΑ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΕΜΠΟΔΙΟ ΣΕ ΚΑΝΕΝΑΝ ΓΙΑ ΝΑ ΖΗΣΕΙ...</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">ΔΕΝ ΘΕΛΟΥΜΕ ΑΛΛΟΥΣ ΑΓΓΕΛΟΥΣ ΣΤΟΝ ΟΥΡΑΝΟ...</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">ΑΣ ΜΕΙΝΟΥΝ ΕΔΩ ΣΤΗ ΓΗ ΠΟΥ ΤΟΥΣ ΕΧΟΥΜΕ ΑΝΑΓΚΗ...</span><br /><br />Μαρακι σε αγαπω!<br />θα πανε ολα καλα και θα βγεις νικητρια!<br /><br />η αδερφουλα σου...<br /><br /><br /><br /></span></strong><br /><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">το mixpode δεν μου κανει την χαρη κι ετσι εδω...</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">αφιερωμενο σε οσους ειναι ψηλα...</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">σε οσους εφυγαν αδικα...</span><br /><br /><br /><object width="480" height="385"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/kfPgYFlOiQ4?fs=1&amp;hl=el_GR"><param name="allowFullScreen" value="true"><param name="allowscriptaccess" value="always"><embed src="http://www.youtube.com/v/kfPgYFlOiQ4?fs=1&amp;hl=el_GR" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="480" height="385"></embed></object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4862473243679983406-567613938909211442?l=xehasmeni.blogspot.com' alt='' /></div>ΝΑΪΑΔΑhttp://www.blogger.com/profile/03215618358705846416noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-4862473243679983406.post-72242877508961878802010-10-20T22:49:00.003+03:002010-10-20T23:11:25.167+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_XOivzGwqRYk/TL9IdY2MnfI/AAAAAAAABls/8lm6dYUsvrw/s1600/gothicphotos316_20070401_1663535191.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 300px; height: 214px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_XOivzGwqRYk/TL9IdY2MnfI/AAAAAAAABls/8lm6dYUsvrw/s320/gothicphotos316_20070401_1663535191.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5530218537157434866" border="0" /></a>Κοιταω πισω και δεν βρισκω σημεια να μου μοιαζουν...<br />λες κι εκεινη που ημουν καποτε πεθανε για παντα<br />και μεσα απο εκεινον τον θανατο γεννηθηκε μια αλλη που μου μοιαζει...<br />ζει στο σωμα μου...<br />κοιταζεται στον καθρεφτη μου...<br />βαζει τα ρουχα μου...<br />αλλα δεν ειναι εγω...<br />δεν ειμαι εγω...<br /><br />και δεν ειναι που ολα γυρισαν αναποδα...<br />ειναι που καποιος επιμενει να με κρατα στο κατω μερος ενος τροχου που εμεινε στασιμος...<br /><br />λες και ολα οσα...δεν ειναι ηδη αρκετα...<br />λες κι εχει κι αλλο...<br />λες και δεν τελειωνει ποτε αυτο το μαρτυριο...<br />λες γαμωτο να μην τελειωνει ποτε...;<br /><br />κι ολα μοιαζουν τοσο ματαια...<br />κι ολα μοιαζουν να εχουν χασει την σπιθα τους...<br />κι εγιναν τοσο νωρις...<br />νιωθω πως δεν προλαβα...<br /><br /><br />και πιανω τον εαυτο μου να αποζητα οσο τιποτα μια ψευδαισθηση...<br />να γυριζαν ολα πισω σε ενα σημειο...<br />σ'εκεινο το σημειο οπου το μυαλο θα ηταν αδειο...<br />το σωμα δεν θα ηταν κουρασμενο...<br />η ψυχη δεν θα ενιωθε τοσο βαρια...<br />η καρδια δεν θα ηταν γερασμενη...<br />και τα χερια δεν θα σκουπιζαν δακρυα...<br /><br />εστω μεσα σε ενα ονειρο...<br />μια ψευδαισθηση ανακουφισης...<br />γαληνης...<br /><br />και ξερω πως δεν θα ρθει ποτε πια...<br /><br />και πως μαθαινεις να ζεις με αυτο...;<br />οταν πιστευες μια ζωη στα παραμυθια...;<br />γλυκο,φτωχο μου,ονειροπαρμενο πλασμα...<br /><br />ολα εγιναν λαθος...<br />ολα...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4862473243679983406-7224287750896187880?l=xehasmeni.blogspot.com' alt='' /></div>ΝΑΪΑΔΑhttp://www.blogger.com/profile/03215618358705846416noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-4862473243679983406.post-80806711309640991812010-10-12T02:26:00.003+03:002010-10-12T03:35:00.125+03:00Αποφευγω να ανοιγω το μπαουλο...<br />επρεπε να βρω κατι χαρτια και τα χερια μου ετρεμαν...<br />εκατσα κατω και γυρω μου τοσα χρονια κλεισμενα σε ενα μπαουλο...<br />πως χωρανε μεσα σε ενα μπαουλο τοσες αναμνησεις...τοση ζωη και θανατος...;<br /><br />φωτογραφιες 49 χρονων...<br /><br />ενα μαχαιρι κρητικο χαραγμενο αναμνηση απο την εκδρομη σου...<br /><br />ενα φλασκι που δεν γεμισε ποτε αλλα σου αρεσε να το εχεις...<br /><br />ζωγραφιες που σου εκανε η φιλη σου να κρεμας στο γραφειο σου...<br /><br />εκεινα τα χιουμοριστικα χαρτακια που ειχαν ενα καιρο τα καρελια σου μεσα...<br /><br />το βιβλιο που κρατουσες σημειωσεις απο την αναπτυξη μου..."σημερα ειπε τα πρωτα της λογακια...σημερα ειπε μα και εννοουσε μαμα..."<br /><br />αλληλογραφια απο τοτε που ησουν εφηβη με φιλες και φιλους που δεν διαβασα και δεν θα διαβασω...<br /><br />γραμματα,αφιερωσεις δικες μου και της μικρης...απο το νηπιαγωγειο καρδουλες για τη γιορτη της μητερας και μετα ποιηματακια που ξεσηκωνα καθε χρονο και σου εγραφα...<br /><br />κι υστερα ενα σωρο χαρτια με εξετασεις...<br />εξετασεις,χημειοθεραπειες,ακτινοθεραπειες,φαρμακα,πυρετος,αναιμια,πονος...<br />αξονικες,μαγνητικες,αποτελεσματα,πονος,φαρμακα...<br />θεσσαλονικη-Αθηνα-Γερμανια...<br /><br />κι υστερα χαρτια που μαζευαμε απο οπου βρισκαμε κατι...<br />εκεινος ο θεραπευτης απο την Βραζιλια,ο αλλος ο φαρμακοποιος με τα μαντζουνια του,η φραπελια που με το ζορι επινες 2 γουλιες,ο βασιλικος πολτος που σου βαζα στο στομα με το ζορι,ο αλλος ο ζωμος απο βοτανα, ο παραλλος που εταζε αλλα κι αλλα...<br /><br />χαρτια απο το ιντερνετ με πληροφοριες...<br />στατιστικα και νεες θεραπειες που δεν εφαρμοστηκαν ποτε...<br /><br />ενα μπαλακι για να σφιγγεις να δουλευει το χερι...<br />"ασε με ρε Βουλα με το μπαλακι καθε μερα..."<br />"οχι θα παιξουμε 1 τεταρτο,μετα διαλειμα και ξανα μαμα ειπα"<br />"παει το χερακι μου Βουλα,το νιωθω σου λεω δεν θα λειτουργησει ξανα φυσιολογικα"<br />"λες βλακειες μαμα...αστα αυτα και πετα το μπαλακι"<br />κι επαιζες μανουλα μου...επαιζες κι ας πονουσες μεχρι τελευταια στιγμη προσπαθουσες...<br /><br />και τα βιβλια με ολες τις ενθαρυντικες στασεις ζωης...<br />"παμε μαμα...σηκω και πες <δεν εχω καρκινο,δεν εχω καρκινο> και ο καρκινος θα εξαφανιστει...θα το κανουμε καθε μερα αυτο μαμα ενταξει...;"<br />"το παιδι μου σαλεψε τελειως...πας καλα παιδακι μου...;"<br /><br />και τα αλλα βιβλια τα θρησκευτικα...<br />Του Αγιου Ραφαηλ...του πατερα εκεινου...του πατερα του αλλου...<br />και να μοιραζω απο ενα σε καθεναν μας να διαβαζει...<br />"διαβαστε ολοι μαζι και θα γινει και σε μας το θαυμα θα δειτε"...<br />ποσα βιβλια...ποσα θαυματα...κι ουτε ενα σε μας μαμα...<br /><br />και χαρτακια με τηλεφωνα απο τα μοναστηρια ολης της Ελλαδας...<br />στη Μυτηληνη,στην Κεφαλλονια,στην Ανδρο,στο Αγιο ορος,στην Κομοτηνη...<br />καθε μερα τηλεφωνα...<br />και καντε παρακληση...και καντε μια προσευχη...ναι ειναι για την μανουλα μου...<br />ναι παλι εγω ειμαι...καθε μερα εγω ειμαι...<br /><br />και χαρτακια με συνταγες για να καλοπιασω ολους Τους Αγιους...<br />φανουροπιτα...<br />ποσες φανουροποτες...<br />και πες τη μαμα σου μονη της θα το αποβαλει...ειπε ο ιερεας...<br />και ετρεχα..."μαμα μονη σου θα το αποβαλεις ειπε..."<br />"ωχ βρε Βουλα μου,σταματα παιδι μου οτι ειναι να γινει θα γινει..."<br />"αυτα να πας να τα πεις αλλου...τιποτα δεν θα γινει ολα καλα θα πανε"<br /><br />και κατι εισητηρια απο το ταξιδι στη Μυτηληνη...<br />ναι στο μοναστηρι που σε επρηξα και τελικα πηγες...<br />πηγες κι εκει...γιατι ηλπιζες...για χαρη μου...γιατι...<br /><br />και εικονες και φυλακτα και λαδακια απειρα...<br />στις μπλουζες σου,στα μαξιλαρια σου,στο αυτοκινητο...παντου...<br />"ρε παιδι μου σταματα σου λεω να με λαδωνεις εκατο φορες τη μερα...ενταξει το καταλαβαν οι Αγιοι δεν χρειαζεται να με κανεις για τηγανι πια..."<br />κι ενα βραδυ κρυφα σιγα σιγα σε ειδα να σηκωνεσαι στο νοσοκομειο...πηγες στο απεναντι κρεβατι και λαδωσες το ποδι της κυρα-Ελενης μην της το κοψουνε...<br />πανω σου μονη σου δεν εβαλες λαδακι αλλα για την απεναντι που την πονουσες σηκωθηκες και εβαλες...<br /><br />και καρτουλες...<br />ενα σωρο καρτουλες...<br />πανω σε ανθοδεσμες που μαραθηκαν...<br />"ολα θα πανε καλα μανουλα μου"<br />"μαζι θα το παλεψουμε μανουλα μου"<br />"μη χανεις τη δυναμη σου μανουλα μου"<br />"χρονια πολλα μανουλα μου,σ'αγαπω οσο τιποτα"<br /><br />και τελευταια πανω πανω στο μπαουλο ολα τα χαρτια...<br />και το ματι μου πεφτει στο "καλο ταξιδι πολυαγαπημενη...<br />και λεω ποιο ταξιδι...;<br />ποιο ταξιδι;και νιωθω χιλιες βελονες παντου...<br />ποιο ταξιδι;<br />κι ακομα δεν εχω συνειδητοποιησει τιποτα απο οσα εγιναν...<br />ποιο ταξιδι;<br /><br />κοιτα ποσα πραγματα μεσα σε ενα μπαουλο κι εγω να καθομαι στο πατωμα μονη...<br />τι κανω εγω εδω αφου εφυγες;<br />γιατι πηγες μονη ταξιδι;<br />ποιο ταξιδι;<br />με ρωταν για εξετασεις και εμβολια και δεν θυμαμαι γιατι παντα εσυ τα ηξερες αυτα...<br />ποιο ταξιδι;<br />εψαχνα συνταγες τις προαλες και εκανα να σε παρω τηλεφωνο παλι...<br />ποιο ταξιδι;<br />απο συνηθεια σε καθε παιχνιδι ευχης "μη παθει τιποτα η μαμα μου" και "να γινει καλα η μαμα μου"...<br />ποιο ταξιδι;<br />που καμια αγκαλια δεν ειναι σαν τη δικη σου...<br />ποιο ταξιδι;<br />που σου μιλω καθε μερα σε μια φωτογραφια...<br />ποιο ταξιδι;<br />που νομιζω μου απαντας κιολας...<br />ποιο ταξιδι;<br />που δεν καναμε μαζι...<br /><br />7 μηνες...2 μερες και 12 ωρες διχως σου...<br />ποτε ξανα δεν θα ειναι τιποτα ιδιο...<br />ποτε κι εγω ιδια...<br />ποιο ταξιδι ρε μανουλα μου γραφει...;<br />πανε καλα...;<br />ποιο ταξιδι;<br />που θα αλλαζα οτι εχω και δεν εχω μονο για ενα λεπτο ακομα μαζι σου...<br />ενα τοσο δα λεπτουδακι...ισα ισα για μια αγκαλια...<br />ενα τοσο δα μικρο λεπτο θελω μοναχα...<br /><br />κι ακουω τη φωνη σου...<br />"μη στεναχωριεσαι μωρο μου σε παρακαλω"<br /><br />ποιο ταξιδι λεει ρε μαμα;<br />δεν μπορω να καταλαβω...<br /><br />κανεις δεν μας ακουσε μαμα...<br />και τωρα εσυ λεει εφυγες για ενα ταξιδι κι εγω καθομαι εδω μονη...παντα μονη οσοι κι αν ειναι διπλα μου γιατι δεν εισαι εσυ...<br /><br />κανεις δεν μας ακουσε μαμα...<br />κι αναρωτιεμαι γιατι ρε μαμα...;<br /><br />κι ακουω τη φωνη σου...<br />"μη στεναχωριεσαι παιδι μου σε παρακαλω"<br /><br />ποιο ταξιδι λεει ρε μανουλα μου...;<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4862473243679983406-8080671130964099181?l=xehasmeni.blogspot.com' alt='' /></div>ΝΑΪΑΔΑhttp://www.blogger.com/profile/03215618358705846416noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-4862473243679983406.post-57117997871633778362010-10-02T16:36:00.017+03:002010-10-02T19:45:09.600+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_XOivzGwqRYk/TKdQb_KnXuI/AAAAAAAABkM/V9IxY7lWBIQ/s1600/Key_to_Time_Past_by_UKTara.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 300px; height: 250px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_XOivzGwqRYk/TKdQb_KnXuI/AAAAAAAABkM/V9IxY7lWBIQ/s320/Key_to_Time_Past_by_UKTara.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5523471909735849698" border="0" /></a><br />-και δεν μου λες το ξερεις οτι σε εκεινη την κλινικη(πιθανη δουλεια) πηγαινουν ολα τα πτωματα...;<br />ολους οσους δεν εχουν μελλον...ζωη...τους πανε εκει για να πεθανουν...<br />θες σοβαρα να δουλεψεις εκει...;<br />να φροντιζεις ετοιμοθανατους...;να τους καθαριζεις...;<br />αυτους τους παρατανε τα παιδια τους τα ιδια και θα τους φροντισεις εσυ...;<br />ειπε η κυρια που φορουσε το λιλα συνολακι...!<br /><br />δεν ακουω τα λογια της πια...<br />στο μυαλο μου γυρναν εικονες απο αγνωστους ανθρωπους...<br />ανθρωπους που εκαναν ονειρα για τη ζωη...<br />που εχτισαν σπιτια,εκαναν μικρες ή μεγαλες περιουσιες...<br />που εκαναν παιδια,που ειδαν εγγονια...<br />που σπουδασαν τους απογονους τους με ή χωρις στερησεις...<br />ανθρωπους μαζεμενους γυρω απο ενα γιορτινο τραπεζι να αγαπιουνται...<br /><br />ανθρωπους πιο νεους...<br />που δεν προλαβαν να χαρουν πολλα...<br />που δουλεψαν για ενα καλυτερο αυριο...<br />που ονειρευτηκαν μια ζωη που δεν προχωρησε παραπανω γι'αυτους γιατι την διεκοψε μια αρρωστια...<br /><br />ξερετε ειναι Ανθρωποι κυρια με το λιλα συνολακι...<br />ακομα κι αν φευγουν σε λιγο απο εδω...<br />ειναι Ανθρωποι<br /><br />..........................................................<br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_XOivzGwqRYk/TKdSKXhE77I/AAAAAAAABkc/8QIORPUH6xU/s1600/cf84cf83ceb9ceb3ceb3ceb1cebdcebfcf80cebfcf85cebbceb1.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_XOivzGwqRYk/TKdSKXhE77I/AAAAAAAABkc/8QIORPUH6xU/s320/cf84cf83ceb9ceb3ceb3ceb1cebdcebfcf80cebfcf85cebbceb1.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5523473806058123186" border="0" /></a>Ας τον πουμε Γιωργακη...<br />ειναι 9 χρονων...<br />εκεινη ας την πουμε Μαρια...<br />ο Γιωργακης εδω και 3 χρονια ειναι στημενος στα φαναρια εξω απο το νοσοκομειο...<br />απο τα 6 του...<br />τα καλοκαιρια φοραει ενα λευκο φανελακι και διαγραφονται τα κοκκαλακια του...<br />χαμογελαει παντα ωστοσο και την χαιρετα με αγαπη οποτε εκεινη μενει για λιγο στο κοκκινο φαναρι...<br /><br />-τι κανεις φιλε μου...;<br />-καλα ειμαι εσυ...;<br />-καλα κι εγω...<br />-να σου καθαρισω την κασκα βρε...;<br />-βρε τι να καθαρισεις...;το τζαμακι απο το κρανος...;<br />βαλε και ενα μπλουζακι θα κρυωσεις...<br />-δεν κρυωνω ζεστη εχει...<br />-θελεις να σου δωσω ζαχαρωτα...;<br /><br />και ειναι εκεινη η λαμψη στα ματια ενος παιδιου που σου φωτιζει την μερα...<br />ακομα κι οταν το παιδακι ειναι λιγο παραπανω μελαμψο...<br />ακομα κι αν δεν το συναντας στα σπιτια οπου πας αλλα στα φαναρια των δρομων...<br /><br />-σε ευχαριστωωωω πολυυυυ...<br />-γεια σου φιλε μου τα ξαναλεμεεεε αναψε πρασινο...<br /><br />..................................................................<br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_XOivzGwqRYk/TKdSZXNxbmI/AAAAAAAABkk/RjF78dPjSws/s1600/kid_cry.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 241px; height: 320px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_XOivzGwqRYk/TKdSZXNxbmI/AAAAAAAABkk/RjF78dPjSws/s320/kid_cry.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5523474063675190882" border="0" /></a>γυρω στα 7...<br />-τουαζ(τατουαζ) ειναι αυτο που εχεις στο χερι σου...;<br />-ναι...εσυ που ξερεις τι ειναι το τατουαζ...;<br />-εχει και ο θειος μου εναν αετο μεγααααλο...<br />εσυ γραμματα εχεις...;<br />-ναι γραμματα εχω...<br />εχω και μια νεραιδα θες να τη δεις...;<br />-τι γραφουν τα γραμματα...;<br />-κατσε να σου δειξω τη νεραιδα να δεις τι ωραια που ειναι...<br />-οχι πες μου τι γραφουν τα γραμματα...<br />-αφου πας δευτερα δεν ξερεις τι γραφουν...;<br />να σου δειξω τη νεραιδα μου...;<br />-δεν καταλαβαινω καλα γιατι ειναι γυριστα γραμματα πες μου τι γραφουν...;<br />-γραφουν "ΠΗΝΕΛΟΠΗ...ΜΕ ΜΙΑ ΠΥΡΟΓΑ ΦΕΥΓΕΙΣ ΚΑΙ ΓΥΡΙΖΕΙΣ"<br />-ποια ειναι η Πηνελοπη...;<br />-ειναι η μαμα μου...<br />-τι ειναι πυρογα...;<br />-ειναι μια ξυλινη βαρκουλα...<br />-και εφυγε η μαμα σου με την ξυλινη βαρκουλα...;<br />-ναι...<br />-που πηγε...;<br />-στον ουρανο...<br />-εχει θαλασσα στον ουρανο για την βαρκουλα...;<br />-εχει...<br />-και τι κανει εκει η μαμα σου...;<br />-ειναι αγγελος τωρα...<br />-εχει και φτερα...;<br />-εχει...<br />-και ποιος σου κανει φαγητα...;το βραδυ ποιος σε σκεπαζει...;θα ξαναρθει η μαμα σου...;<br />-.....................<br />-γιατι κλαις βε(βρε) να κανεις κι εσυ μια ακομα ξυλινη βαρκουλα και να πας να τη δεις στη θαλασσα του ουρανου και αμα θες ελα να σε κανει η μαμα μου να φας<br /><br />...........................................................<br /><br />υστερα απο 2 μερες μου εδωσε αυτη τη ζωγραφια...ειναι η θαλασσα μου ειπε...<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_XOivzGwqRYk/TKdTIXVp53I/AAAAAAAABks/HjB_xKkjscM/s1600/IMGP1155.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_XOivzGwqRYk/TKdTIXVp53I/AAAAAAAABks/HjB_xKkjscM/s320/IMGP1155.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5523474871162103666" border="0" /></a><br />.........................................................<br /><br />δεν ξερω ποσο χρονων ειναι...<br />υπολογιζω γυρω στα 55 με 60...<br />καθε πρωτη του μηνα ανοιγε την πορτα του καταστηματος που δουλευω και εφερνε μια καραμελα...<br />"καλο μηνα" ελεγε αφηνε την καραμελα και εφευγε...<br /><br />δεν την ρωτησα ποτε τιποτα...<br />ενα ευχαριστω της ελεγα και εφευγε...<br />αφηνα την καραμελα καπου στον παγκο και συνεχιζα τη δουλεια μου...<br />ηρθε περιπου στα μεσα του Σεπτεμβρη...<br />-μια καραμελιτσα σου αφηνω και σου ευχομαι ολα γλυκα στη ζωη σου!<br />-περιμενετε λιγο...σας ευχαριστω παρα πολυ!<br />γιατι το κανετε αυτο...;<br />-γιατι...(κανει μια κινηση με τα χερια της ανατασης και χαμογελα)ειναι τοσο απλο...<br />-ειστε πολυ γλυκος ανθρωπος...δεν ειναι ετσι σημερα οι ανθρωποι...<br />-ειναι τοσο απλο κοριτσι μου να δωσουμε μια ευχη απο καρδιας...<br /><br />αυτη τη φορα μετα απο 2 χρονια κοντα την καραμελα την πηρα σαν γουρι και την εβαλα στην τσαντα μου...<br />ειναι ακομα εκει...<br />να κρατησω την ευχη της!<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_XOivzGwqRYk/TKdT3sjdRiI/AAAAAAAABk0/0HY9qvon5z4/s1600/IMGP1159.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_XOivzGwqRYk/TKdT3sjdRiI/AAAAAAAABk0/0HY9qvon5z4/s320/IMGP1159.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5523475684310992418" border="0" /></a><br />"ειναι τοσο απλο κοριτσι μου..."<br />ναι ειναι τοσο απλο να παρατηρησουμε τους αγγελους που περνουν καθημερινα απο τη ζωη μας...<br />αρκει να βρουμε λιγο χρονο αναμεσα στο πως θα βγαλουμε λεφτα,πως θα βρουμε καλυτερη δουλεια,πως θα τελειωσουμε τις δουλειες του σπιτιου που μας περιμενουν πως...πως...και τοτε απλα θα δουμε πως αυτος ο αγγελος ο οποιοσδηποτε ειχε κατι πολυ σημαντικοτερο απο τα προβληματα μας να μας πει...<br />και ισως μας αλλαξει τη ζωη...<br />...........................................................................<br /><br />την προηγουμενη βδομαδα σερνομουν στην κυριολεξια...<br />δεν μπορουσα να παρω τα ποδια μου...<br />ολα μου φαινοταν μαυρα...<br />τιποτα απο οσα θα ηθελα να εχω στη ζωη μου δεν θα ειχα σκεφτομουν...<br />δεν θα καταφερνα τιποτα...<br />ειχα πολλα βαρη ξαφνικα να κουβαλησω και δεν ειχα κουραγιο...<br />με εφαγαν ολα τα γιατι του κοσμου παλι...<br />γιατι σε μενα...γιατι αυτο...γιατι εκεινο...αδικια...χαλια...κλαμματα...<br />ολα στραβα μου πανε...στραβα κι αναποδα...<br />παντου εμποδια...<br />τι γινεται με το συμπαν δεν μπορω να καταλαβω...<br />δεν φτανουν οσα στραβα μου ηρθαν...;<br />δηλαδη ποσα ακομα θες να αντιμετωπισω για να σταματησεις...;<br /><br />οχι δεν απευθυνομαι πια Στον Θεο γιατι απο εκει κι αν δεν περιμενω απαντησεις...<br />συμπαν θα το λεω...και θα γκρινιαζω και οσο θελω γιατι στο φιναλε εχω το δικαιωμα να γκρινιαζω με ολα αυτα...<br />αφου προσπαθω...<br />προσπαθω τοσο πολυ να παω κοντρα σε ολα τα ασχημα...<br />κοντραρω με ολη μου τη δυναμη σε οτι δεν μου παει καλα...<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_XOivzGwqRYk/TKdWUZ2iIgI/AAAAAAAABlU/y4vHsZgd6tc/s1600/14552_1283080765403_1481616118_780268_2092785_n.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 229px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_XOivzGwqRYk/TKdWUZ2iIgI/AAAAAAAABlU/y4vHsZgd6tc/s320/14552_1283080765403_1481616118_780268_2092785_n.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5523478376530190850" border="0" /></a>-στοπ...<br />αυτο ειναι το λαθος σου...<br />κοντραρεις οπου βρεις με οση δυναμη εχεις...<br />αφεσου και λιγο σε οσα συμβαινουν...<br />προσπαθεις τοσο να εισαι καλα που στο τελος εχεις το ακριβως αντιθετο αποτελεσμα...<br />προσπαθεις τοσο δυνατη να εισαι που στο τελος δεν εχεις κουραγιο να σταθεις στα ποδια σου...<br />αντι να τα βαζεις με το συμπαν μηπως να το αγαπουσες λιγο...;<br />αφου εσυ πρωτη και καλυτερη λες πως υπαρχει καποιος λογος που γινονται ολα κι ας μην τον βλεπουμε αμεσως...<br />-απλα κουραστηκα...να περιμενω να δω...<br />-δεν μπορεις να δεις...<br />ετσι οπως κανεις δεν μπορεις να δεις...<br />αντικατεστησε το "πως" με το "τι" πραγματικα θελεις...<br />κι ολα τα αλλα θα γινουν...<br />μη σε νοιαζει το "πως"...<br /><br />ειπε ο "Δ"<br /><br />........................................................................<br /><br />το πρωι της επομενης βρηκα αυτο μολις ανοιξα το μαγαζι...<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_XOivzGwqRYk/TKdUf2G5GKI/AAAAAAAABk8/VSVVWXZiQ5Y/s1600/IMGP1152.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_XOivzGwqRYk/TKdUf2G5GKI/AAAAAAAABk8/VSVVWXZiQ5Y/s320/IMGP1152.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5523476374070302882" border="0" /></a><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_XOivzGwqRYk/TKdVPrpH-sI/AAAAAAAABlE/YDTmDsBHvjs/s1600/IMGP1153.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_XOivzGwqRYk/TKdVPrpH-sI/AAAAAAAABlE/YDTmDsBHvjs/s320/IMGP1153.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5523477195894815426" border="0" /></a>και το μεσημερι μου εφερε και αυτο...<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_XOivzGwqRYk/TKdV5DErbTI/AAAAAAAABlM/KAKoznC4pqU/s1600/IMGP1160.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 240px; height: 320px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_XOivzGwqRYk/TKdV5DErbTI/AAAAAAAABlM/KAKoznC4pqU/s320/IMGP1160.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5523477906559036722" border="0" /></a><br />-μαμα να το δωσουμε και αυτο στη Βουλα...;<br />αφου με αγαπαει πολυ...και την αγαπαω κι εγω...<br />οταν μεγαλωσω θα την παντρευτω...<br />-Νικο το ξερεις οτι η Βουλα εχει αντρα.<br />-καλε μαμα οταν μεγαλωσω θα τον βαρεθει και θα εχει εμενα μετα....<br />-.....................(τι να σχολιασεις...;)<br /><br /><br />το βραδυ χτυπησε το τηλεφωνο και στο αδιεξοδο μου προβλημα εδωσε λυση ενα προσωπο που δεν το ειχα φανταστει ποτε...<br />το εβλεπα καθε βδομαδα το συγκεκριμενο προσωπο...<br />ηξερα την ειδικοτητα που ειχε...<br />ηξερα τα κοινα μας σημεια...<br />αλλα δεν το "εβλεπα" πραγματικα και φυσικα δεν φανταζομουν οτι μπορουσε αυτο το συγκεκριμενο προσωπο να με βοηθησει...<br /><br />την επομενη πηρα ενα μυνημα...<br />το κοριτσι που νομιζε οτι εισεβαλλα στη ζωη της για να της "κλεψω" κατι που δικαιωματικα ηταν καποτε δικο μου λιγο πολυ με αποκαλεσε "αδερφη" κι οτι δεν θελει να με χασει...<br />της χαμογελασα πλατια και αληθινα...<br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_XOivzGwqRYk/TKdXDrklV5I/AAAAAAAABlc/9QSEvZ_4q0I/s1600/aggelos.png"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 217px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_XOivzGwqRYk/TKdXDrklV5I/AAAAAAAABlc/9QSEvZ_4q0I/s320/aggelos.png" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5523479188740593554" border="0" /></a>εφτιαξα τραπεζι για ολους...<br />ολους εκεινους που δεν περιμενα ποτε...<br />οταν με επιασε ο πανικος οτι δεν θυμομουν την συνταγη της μαμας και δεν μπορουσα να την παρω τηλεφωνο να μου την πει κι εκει που ημουν ετοιμη να πατησω παλι τα κλαμματα προσπαθησα να αντικαταστησω το "πως" με το "τι" πραγματικα θελω...<br />η συνταγη ηρθε κατευθειαν στην μνημη μου...με εναν μαγικο τροπο...<br /><br /><br /><br />Στο συγκεκριμενο παραμυθι δεν υπαρχει τιποτα που να ειναι αποκυημα φαντασιας...<br />ισως ειναι το πρωτο παραμυθι που δεν εχει ουτε ενα φανταστικο στοιχειο...<br />ισως απλα να αλλαξα μερικα ονοματα...και χρονικες στιγμες...<br />το αποτελεσμα ειναι αυτο ακριβως απο μια οπτικη δικη μου...(ισως λανθασμενη...;ισως οχι)<br /><br />δεν λεω πως ολα γιναν δια μαγειας καλα...<br />εκεινο που λεω ειναι οτι λυση υπαρχει συνηθως μπροστα μας...<br />αλλα δεν "βλεπουμε"...<br />το καλυτερο απο ολα ειναι οτι εγω προσωπικα παντα το πιστευα και το υπερασπιζομουν αυτο...<br />παρολα αυτα επεσα ανετα μεσα στην παγιδα κι ας την ηξερα...<br /><br />αν ολοι οι παραπανω δεν ειναι αγγελοι στη ζωη μας...<br />αν ολα τα παραπανω δεν ειναι "τυχαιες συμπτωσεις"...<br />αν σε ολα τα παραπανω το συμπαν δεν εβαλε το χερακι του...<br />κι αν εγω δεν "ανοιξα" τα ματακια μου και παλι...<br />αν δεν το πιστευετε αυτο τοτε μη συνεχισετε να διαβαζετε τα παραμυθια...<br /><br /><br />εκτος...<br />αν απο σημερα και επειτα αρχισετε να βλεπετε κι εσεις ολα οσα συμβαινουν καθημερινα στη ζωη μας και εχουν κατι να μας πουν...<br />να μας δειξουν το δρομο οταν τον χανουμε...<br />να μας αφησουν μια ζωγραφια...<br />μια καραμελα...<br />ενα μυνημα...<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_XOivzGwqRYk/TKdXeDlT38I/AAAAAAAABlk/dfzqvZSwge4/s1600/5528_1140574846791_1600020576_1932616_3680901_n.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 320px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_XOivzGwqRYk/TKdXeDlT38I/AAAAAAAABlk/dfzqvZSwge4/s320/5528_1140574846791_1600020576_1932616_3680901_n.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5523479641862692802" border="0" /></a><br />κι ολοι εκεινοι που καποτε πιστεψαμε και εφυγαν σαν κλεφτες απο τη ζωη μας...<br />ολοι εκεινοι που νομιζαμε οτι μας μοιαζουν αλλα στην πρωτη ευκαιρια απεδειξαν το αντιθετο...<br />ολοι εκεινοι που νομιζαμε οτι μοιραζομαστε τον ιδιο ουρανο αλλα προτιμησαν καποιον αλλο...<br />οσο κι αν ποναει και αφηνει μια πικρη γευση...<br />δεν πειραζει...<br />ισως απλα να ημασταν μια μικρη σταση στο ταξιδι τους...ή εκεινοι στο δικο μας...<br />ολο και κατι θα μαθαμε κι εμεις και αυτοι απο αυτο...<br />ετσι δεν ειναι...;<br /><br />Αν θες να λεγεσαι ΑΝΘΡΩΠΟΣ...<br />αρχινα να βλεπεις...<br />να αφουγκραζεσαι...<br />να νιωθεις...<br />κυριως να νιωθεις(αυτο αφιερωμενο στην κυρια με τα λιλα)...<br /><br /><br /><br />Υ.Γ ενα μεγαλο ευχαριστω στον "Δ" που δεν θα το διαβασει ποτε αυτο αλλα που με βοηθησε και με βοηθα καθε που μπλοκαρω...<br /><br />Υ.Γ2 στην "Σ" που αθελα της εγινε δασκαλα μου και ειπε τα καταλληλα λογια τις καταλληλες στιγμες(και που μολις σταματησα να γραφω και της εστειλα ενα μυνημα οτι την αγαπαω γιατι δεν χανω πια χρονο οταν το αισθανομαι αυτο)...<br /><br />Υ.Γ3 στον "Π" που του χρωσταω ενα μεγαλο παραμυθι που ολο το παω πισω...γιατι απλα ειναι εκει...για να με μαζευει απο τα πατωματα,για να με αγκαλιαζει,για να μου λεει πως ολα θα πανε καλα,για να με αγαπαει...<br /><br />Υ.Γ4 σου υποσχομαι πως μια μερα το μονοπατι θα ειναι δικο μας...(ξερεις εσυ)...<br />μη ρωτησεις πως το ξερω...αντικατεστησα το "πως" με το "τι" θελω πραγματικα...τα αλλα θα γινουν...<br />κανε κι εσυ το ιδιο...<br /><br />Υ.Γ5 ενταξει πρεπει να παραδεχτω πως απο την συνταγη εκανα την πιο τεμπελικη εκδοχη και πως εβαλα περισσοτερο αλκοολ...<br />την επομενη φορα θα την ακολουθησω πιστα...<br /><br />Υ.Γ6 εσυ θελεις να λεγεσαι Ανθρωπος...;<br />εγω πολυ!<br />γι αυτο θα κανω οτι μπορω για να γινω...<br /><br /><br /><br />Υ.Γ(ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟ)<br />σημερα εμαθα οτι "εφυγε" απο κοντα μας ο Γλαρος Ιωναθαν...ενας μπλογκερ που παλευε με τον καρκινο του πνευμονα...<br />δεν μπορεσα να του γραψω ποτε σχολιο...ολα ηταν τοσο ιδια με εκεινα της μαμας μου...<br />τα σχηματα των χημειοθεραπειων...τα φαρμακα...ολα...<br /><br />καλο σου ταξιδι φιλε μου εκει που πας...!<br />νωρις εφυγες για την χωρα των αγγελων...<br /><br /><br /><br /><br />τα τραγουδια αφιερωμενα σε εκεινους που ξεχασαν να ειναι...<br />Ανθρωποι...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4862473243679983406-5711799787163377836?l=xehasmeni.blogspot.com' alt='' /></div>ΝΑΪΑΔΑhttp://www.blogger.com/profile/03215618358705846416noreply@blogger.com53tag:blogger.com,1999:blog-4862473243679983406.post-68215077655359875412010-09-24T19:48:00.006+03:002010-09-24T21:19:34.044+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_XOivzGwqRYk/TJzpgqvjWVI/AAAAAAAABj8/78MEQXYkOFA/s1600/gothic_art33.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 269px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_XOivzGwqRYk/TJzpgqvjWVI/AAAAAAAABj8/78MEQXYkOFA/s320/gothic_art33.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5520543990688209234" border="0" /></a><br />Σκονταφτε η ψυχη μου σε οτι συναντουσε αιωνες ατελειωτους...<br />δεν ηταν δικαιολογια για κανενα παραστρατημα μου...<br />ηταν μοναχα η αληθεια...<br />ημουν ανικανη να υπερασπιστω οσα πιστευα...<br />ημουν ανικανη να κανω πραξη τις σκεψεις...<br /><br />δεν ειχα τιποτα να πω...<br />τιποτα να χρειαζεται να γραψω για να θυμαμαι αργοτερα...<br />σαν να ειχαν ολα χαθει σε ενα δειλινο...<br />σαν να μην ειχε τιποτα πια αξια...<br />σαν να κυλουσε η ζωη απλα για να τελειωσει...<br /><br />το κενο μεγαλωνε μερα με τη μερα και απειλουσε να με καταπιει...<br />κι εγω δεν νομιζω πως θελησα τιποτε περισσοτερο εκεινη την εποχη...<br />ξεγελουσα τον εαυτο μου με καταπληκτικες ερμηνειες ζωης...<br />τοσο εμενα οσο και τους αλλους...<br />και ημουν πολυ περηφανη τις μερες και πολυ ταπεινη τις νυχτες...<br />οταν κανενας προβολεας δεν επεφτε πανω μου δεν υπηρχε λογος να κρυβομαι...<br /><br />ετσι λοιπον στις πιο αληθινες μου στιγμες δεν ηταν κανεις εκει...<br />κι ηταν ωραια γιατι εκανα πολυ παρεα με ολα τα μοναχικα πλασματα...<br />και ειχαν πολυ περισσοτερο ενδιαφερον και αληθειες να μου πουν απο καθε προθυμο ψευτη...<br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_XOivzGwqRYk/TJzpj7ebanI/AAAAAAAABkE/d3qPMRC--Tc/s1600/gothicphotos413_20070402_1479883018.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 250px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_XOivzGwqRYk/TJzpj7ebanI/AAAAAAAABkE/d3qPMRC--Tc/s320/gothicphotos413_20070402_1479883018.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5520544046719396466" border="0" /></a>επαψα να περιμενω...<br />επαψα να ρωταω γιατι...<br /><br />δεν λυπηθηκα ποτε ξανα...<br />δεν προσευχηθηκα ποτε ξανα...<br />τι να ζητουσα αλλωστε...;<br /><br />ηταν ηδη αργα...<br />πεθανα την Ανοιξη...<br />ολη η ομορφια της φυσης δεν αντεχε την υπαρξη μου...<br /><br />κι εγω πια δεν αντεχα ολα τα αταιριαστα που πασχιζα να ταιριαξω σε μια ζωη παζλ που παντα του ελειπαν κομματια...<br /><br />βρεθηκαν μετα απο χρονια κρυμμενα στα πιο απιστευτα σημεια ονειρων που επισκεφτηκε η ψυχη σε ωρες που κραυγαζε ενα ψεμμα να σωθει...<br /><br /><br /><br />Υ.Γ επειδη ποτε δεν τολμησαμε Ελευθεροι να ζησουμε οσα ποθουσαμε πραγματικα...<br /><br />Υ.Γ2 κι επειδη καποτε δεν το αντεξα ολο αυτο...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4862473243679983406-6821507765535987541?l=xehasmeni.blogspot.com' alt='' /></div>ΝΑΪΑΔΑhttp://www.blogger.com/profile/03215618358705846416noreply@blogger.com42tag:blogger.com,1999:blog-4862473243679983406.post-7630346731329106732010-09-11T16:53:00.020+03:002010-09-11T19:12:43.874+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_XOivzGwqRYk/TIua7msdXiI/AAAAAAAABiM/tGpdNm1EqU8/s1600/love3.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 308px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_XOivzGwqRYk/TIua7msdXiI/AAAAAAAABiM/tGpdNm1EqU8/s320/love3.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5515672517435285026" border="0" /></a><br />Η Να'ι'αδα...εγω δηλαδη αποφασισε να ξαναπαιξει παιχνιδακι...<br />μετα απο προσκληση του Tovenitako!!!<br />και επειδη εχουμε καιρο να παιξουμε...<br />και επειδη πολυ σας εχω μελαγχολησει και θα μου βγει το ονομα...<br />και επειδη μας αρεσε το παιχνιδακι...<br />και επειδη ετσι θελουμε στην τελικη βρε παιδι...<br /><br />Λοιπον το παιχνιδι εχει ως εξης...<br />να γραψουμε 10 πραγματα που αγαπαμε...<br />το ξερετε πλεον ολοι...εχει κυκλοφορησει πολυ τον τελευταιο καιρο στα blogs...<br />και οι περισσοτεροι το εχετε ηδη παιξει...<br /><br />Αν και αγαπαω πολλα περισσοτερα απο 10 πραγματα θα προσπαθησω να αναφερθω στα σημαντικοτερα...<br />παμε...<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_XOivzGwqRYk/TIubRv0jf7I/AAAAAAAABiU/XoCNDmrtZfs/s1600/best_kisses_prince_kids_sfw.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 213px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_XOivzGwqRYk/TIubRv0jf7I/AAAAAAAABiU/XoCNDmrtZfs/s320/best_kisses_prince_kids_sfw.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5515672897842282418" border="0" /></a>1)<span style="color: rgb(255, 0, 0);">Αγαπαω</span> τα παιδια...<br />τις απιστευτες φατσουλες τους...τις αθωες αμολυντες ψυχουλες τους...τις ερωτησεις που κανουν και σε κολαν στον τοιχο...<br />τις αποριες που εχουν και περιμενουν απο σενα τον σοφο να τους δωσεις απαντησεις...<br />τον αυθορμητισμο τους σε ολα...<br />αυτη την εκφραση συναισθηματων διχως επεξεργασια λογικης...θυμαστε...;;;καποτε ειμασταν κι εμεις ετσι...<br />τους απιστευτους ηχους που κανουν οταν ειναι μωρακια...μπορω να καθομαι και να τους ακουω με τις ωρες...<br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">αγαπαω</span> τα παντα επανω τους και μεσα τους γιατι ειναι ΑΛΗΘΙΝΑ!!!<br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_XOivzGwqRYk/TIubY2viueI/AAAAAAAABic/4dkxNn1lMas/s1600/22f1498fdb91501f.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 274px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_XOivzGwqRYk/TIubY2viueI/AAAAAAAABic/4dkxNn1lMas/s320/22f1498fdb91501f.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5515673019959392738" border="0" /></a>2)<span style="color: rgb(255, 0, 0);">Αγαπαω</span> τα βιβλια...<br />να χανομαι μεσα στις ιστοριες τους και να πλαθω με την φαντασια μου εικονες μεσα απο τις γραμμες...<br />πριν τελειωσω ενα βιβλιο πρεπει να εχω τουλαχιστον αλλο ενα σπιτι που να περιμενει να χαθω μεσα του...<br />η καλυτερη μου βολτα ειναι μεσα στα βιβλιοπωλεια...<br />εκει μπορω να ηρεμησω...<br />να κατσω ωρες και να χαθω στους διαδρομους της ποιησης,της λογοτεχνιας,των παραμυθιων...<br />να ξερετε πως μεσα στα βιβλιοπωλεια κατοικουν πολλα περιεργα πλασματακια...<br />θα τα δειτε αν εχετε τα ματια της ψυχης ανοιχτα...<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_XOivzGwqRYk/TIubkNSbLZI/AAAAAAAABik/jvKLERzV2sc/s1600/18579_315595278698_191708683698_3363982_1106694_n.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 240px; height: 320px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_XOivzGwqRYk/TIubkNSbLZI/AAAAAAAABik/jvKLERzV2sc/s320/18579_315595278698_191708683698_3363982_1106694_n.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5515673214989839762" border="0" /></a>3)<span style="color: rgb(255, 0, 0);">Αγαπαω</span> την μουσικη...<br />τους ηχους που σε ταξιδευουν...<br />που μπορουν να σε κανουν να χαμογελασεις απο ευτυχια και να σε μεταφερουν σε ολανθιστα λιβαδια...<br />τους ηχους που ειναι μελαγχολικοι και σου βγαζουν απο μεσα σου καθε καημο δικο σου...<br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">αγαπω</span> τους στοιχους που με εκφραζουν σε καθε συναισθημα...<br />κι <span style="color: rgb(255, 0, 0);">αγαπω</span> εκεινα τα τραγουδια που σημαδεψαν στιγμες μου και ανθρωπους μου...<br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">αγαπαω</span> τους ηχους απο πιανο,κιθαρα,βιολι,αρπα και ακομα πιο παλιους...οπως εκεινους τους ηχους της λατερνας που ακομα ακουμε σε καποια παλια σοκακια...<br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">αγαπαω</span> το ακορντεον και ειμαι απο εκεινους που βγαινουν στα μπαλκονια οταν ακομα και σημερα περνα καποιος απο τις γειτονιες και παιζει...<br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_XOivzGwqRYk/TIucViw3DQI/AAAAAAAABis/KSfMEK3gK98/s1600/IMGP0509.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_XOivzGwqRYk/TIucViw3DQI/AAAAAAAABis/KSfMEK3gK98/s320/IMGP0509.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5515674062568230146" border="0" /></a>4)<span style="color: rgb(255, 0, 0);">Αγαπαω</span> την οικογενεια μου...<br />την Μανουλα μου και την αδερφη μου...<br />οι λογοι ειναι απεριοριστοι...<br />θα μπορουσα να γραφω για ωρες...<br />το Μανουλακι μου το αγαπημενο...<br />κι αν εκεινη εχει φυγει για αλλους κοσμους καλυτερους καθε μερα την<span style="color: rgb(255, 0, 0);"> αγαπαω</span> ακομα πιο πολυ...γιατι καθε μερα την ανακαλυπτω ξανα μεσα απο μενα και την μικρη...<br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">αγαπαω</span> την μικρη γιατι ωριμασε ξαφνικα...<br />γιατι μιλαει και με διορθωνει και εχει πολλες φορες δικιο...ποιος θα το πιστευε...;<br />γιατι στηριζει η μια την αλλη...<br />γιατι η αγκαλια της τωρα εχει μεσα και μανουλα...<br />γιατι ειναι το αιμα μου...η οικογενεια μου!!!<br />γιατι θα ανταλαζα ανετα την ζωη μου για εκεινες!!!<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_XOivzGwqRYk/TIuc1HdUi3I/AAAAAAAABi0/99H8-XKKqLw/s1600/IMGP11151.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_XOivzGwqRYk/TIuc1HdUi3I/AAAAAAAABi0/99H8-XKKqLw/s320/IMGP11151.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5515674604994333554" border="0" /></a>5)<span style="color: rgb(255, 0, 0);">Αγαπαω</span> Εκεινον...<br />γιατι με κοιταει στα ματια και λεει αληθεια το βλεμμα του...<br />γιατι ηταν κοντα μου σε ολα τα ασχημα οταν αλλοι θα το ειχαν βαλει στα ποδια απο πολυ νωρις...<br />γιατι εχει καρδια μικρου παιδιου και αυθορμητισμο παιδικο...<br />γιατι μπορουμε να "παιζουμε" ακομα κι αν εχουμε μεγαλωσει μεταξυ μας...<br />γιατι μπορει να μαλωνουμε απο τα πιο απλα μεχρι τα πιο σοβαρα και μετα να τα ξεχναμε...<br />γιατι οταν λεει ψεμματα τον καταλαβαινω παντα απο μια χαρακτηριστικη εκφραση προσωπου που δεν μπορει να ελεγξει,αλλα επιμενει πως λεει αληθεια και γελαμε στο τελος και οι δυο...<br />γιατι καθε τι που κανει,ανακαλυπτει,μαθαινει θελει να το μοιραζεται μαζι μου...<br />γιατι καταβαθος ειναι ενα μικρο παιδι και ενας μεγαλος αντρας συγχρονως...<br />γιατι τον <span style="color: rgb(255, 0, 0);">ΑΓΑΠΩ!</span><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_XOivzGwqRYk/TIudzd1HAOI/AAAAAAAABi8/EJ-dGlefqcg/s1600/1208376861DzXfDjY.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 213px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_XOivzGwqRYk/TIudzd1HAOI/AAAAAAAABi8/EJ-dGlefqcg/s320/1208376861DzXfDjY.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5515675676151578850" border="0" /></a>6)<span style="color: rgb(255, 0, 0);">Αγαπαω</span> τις φιλες και τους φιλους μου...<br />γιατι ειναι οικογενεια...<br />γιατι ηταν εκει με καθε τροπο σε χαρα και λυπη...<br />γιατι δεν με αφησαν μονη οταν ο πολυς κοσμος ξαφνικα χαθηκε...<br />γιατι οταν δεν ειχα κουραγιο να σηκωθω απο το κρεββατι και ελεγα ψεματα σε ολους χτυπουσαν την πορτα με 4 παστες σοκολατινα και μου φτιαχναν το κεφι...<br />γιατι μεταξυ μας δεν χρειαζονται προσχηματα...δεν χρειαζονται ψεματα...δεν χρειαζονται καλοι τροποι...παρα μονο αληθινοι τροποι!<br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_XOivzGwqRYk/TIuePYqMhdI/AAAAAAAABjE/Ke8axSXKM5Q/s1600/IMGP0803.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_XOivzGwqRYk/TIuePYqMhdI/AAAAAAAABjE/Ke8axSXKM5Q/s320/IMGP0803.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5515676155799963090" border="0" /></a>7)<span style="color: rgb(255, 0, 0);">Αγαπαω</span> την Μα'ι'ρα...<br />το σκυλακι μου...<br />γιατι με κοιταει στα ματια...<br />γιατι μολις ακουσει το μηχανακι ή το αυτοκινητο καταλαβαινει οτι φτασαμε σπιτι και ξεσηκωνει την γειτονια με το κλαμα-χαρα της...<br />γιατι μου σπρωχνει το χερι και χωνεται απο κατω για να την χαιδεψω...τοσο αληθινα...<br />γιατι ζηλευει και το δειχνει οταν αγκαλιαζω καποιον αλλο ή μιλαω γλυκα σε καποιον αλλο...<br />γιατι κουναει την ουρα της ασταματητα...<br />γιατι μαζι της εχω κανει τους πιο ομορφους υπνους αγκαλιτσα...<br />γιατι οταν νομιζει πως εχουμε κοιμηθει χωνεται κρυφα κατω απο τα σκεπασματα...<br />γιατι στις λεξεις "βολτα","κοκαλο","φαι","κοπελα μου" τρελαινεται πραγματικα απο χαρα...<br />γιατι οταν ειμαι στεναχωρημενη το καταλαβαινει κι οταν κλαιω μου γλυφει τα δακρυα!<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_XOivzGwqRYk/TIufCt4aq3I/AAAAAAAABjM/LV4uSv-YxTM/s1600/5330_1134873086619_1071072359_30396218_6950654_n.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 250px; height: 250px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_XOivzGwqRYk/TIufCt4aq3I/AAAAAAAABjM/LV4uSv-YxTM/s320/5330_1134873086619_1071072359_30396218_6950654_n.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5515677037670083442" border="0" /></a>8)<span style="color: rgb(255, 0, 0);">Αγαπαω</span> τους Ανθρωπους...<br />που δεν ξεχασαν να ειναι Ανθρωποι...<br />που ειναι χαμογελαστοι...που σε χαιρεταν κι ας μη σε ξερουν...που λενε μια καλημερα μεσα στην αποξενωση της πολης...<br />που ειναι αυθορμητοι και λενε εκεινο που σκεφτονται χωρις "Δεν πρεπει"...<br />που ακουν την καρδια τους και το παιδι μεσα τους και δεν εγιναν υποτακτικοι στα "μη" και "πρεπει" και στην "λογικη"...<br />που ξερουν οτι η Αληθεια της ζωης κρυβεται στα μικρα καθημερινα θαυματα...<br />σε ενα χαμογελο...μια αγκαλια...εναν γλυκο λογο...ενα χαδι...ενα μυνημα...ενα τραγουδι...<br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Αγαπαω</span> τους ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ!!!<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_XOivzGwqRYk/TIufUbqDeyI/AAAAAAAABjU/hV4NpGQWaBg/s1600/18579_315607303698_191708683698_3364018_3520419_n.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 320px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_XOivzGwqRYk/TIufUbqDeyI/AAAAAAAABjU/hV4NpGQWaBg/s320/18579_315607303698_191708683698_3364018_3520419_n.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5515677342015650594" border="0" /></a><br />9)<span style="color: rgb(255, 0, 0);">Αγαπαω</span> εκεινη τη στιγμη μας...<br />τα πρωτα μας λογια...<br />τις πρωτες ματιες που ανταλλαξαμε...<br />την καθε μας γνωριμια λιγο λιγο...που σε εμαθα...που με εμαθες...<br />που αρχισες να μου ανοιγεσαι...<br />τα λογια που χρειαστηκε να περασουν χρονια για να μου πεις αλλα εσταζαν αληθειες και αγαπη...<br />ολες τις μικρες μας στιγμες...που χωρεσε ολος ο κοσμος σε αυτες...<br />τα ονειρα μας...που στο ειπα θα βγουν αληθινα...<br />που τωρα με πιστευεις...<br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Αγαπαω </span>τα παντα σε σενα...γιατι ειναι δικα σου και θα τα <span style="color: rgb(255, 0, 0);">αγαπαω παντα</span>...!<br />ξερεις εσυ...στρειδουλα μου αγαπημενη!!!<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_XOivzGwqRYk/TIufwSsVzQI/AAAAAAAABjc/R4WAHOFFe1A/s1600/18579_315595303698_191708683698_3363983_7601309_n.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 320px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_XOivzGwqRYk/TIufwSsVzQI/AAAAAAAABjc/R4WAHOFFe1A/s320/18579_315595303698_191708683698_3363983_7601309_n.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5515677820645657858" border="0" /></a><br />10)<span style="color: rgb(255, 0, 0);">Αγαπαω...την Αγαπη...</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">γιατι μεσα απο αυτη γεννιεται και δημιουργειται οτι πιο ομορφο υπαρχει στη ζωη μας...</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">γιατι οταν μιλαω με αγαπη...οταν δεχομαι ακομα και τα χειροτερα με αγαπη...οταν σκεφτομαι με αγαπη ακομα κι εκεινους που μου φερθηκαν ασχημα...οταν ποναω με αγαπη...</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">τοτε γινονται θαυματα...</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">αληθινα θαυματα που ασχημα συναισθηματα οπως η κακια-το μισος-η εκδικηση-η ζηλεια και αλλα πολλα σε τυφλωνουν και δεν σε αφηνουν να τα δεις...</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Η αγαπη μπορει να κανει θαυματα...ειναι κινητηριος δυναμη...ειναι πηγη αστειρευτη που ξεδιψα καθε αναγκη μεσα μας...</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">ειναι εκεινη που αν της αφησουμε την ζωη μας στα χερια της θα δουμε εκπληκτικα πραγματα!</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">ΝΑ ΑΓΑΠΑΤΕ...ΚΑΙ ΝΑ ΤΟ ΛΕΤΕ ΚΑΙ ΝΑ ΤΟ ΔΕΙΧΝΕΤΕ ΜΕ ΚΑΘΕ ΕΥΚΑΙΡΙΑ...ΣΗΜΕΡΑ...ΤΩΡΑ!!!</span><br /><br />τι...κιολας 10...;<br />μα θελω να πω κι αλλα...<br />θελω να πω οτι <span style="color: rgb(255, 0, 0);">αγαπω</span> το γραψιμο...δεν ξερω να γραφω "σωστα" αλλα ξερω να γραφω με την καρδια και αυτο μου αρεσει γιατι μπορω να εκφραζομαι...<br /><br />θελω να πω οτι <span style="color: rgb(255, 0, 0);">αγαπαω</span> τις σοκολατες...ναι ολες τις σοκολατες...μπορω να ζω μονο με αυτες και αν αφηνα τον εαυτο μου να τις τρωει οσο θα θελε θα ημουν 100 κιλα...<br /><br />θελω να πω οτι <span style="color: rgb(255, 0, 0);">αγαπαω</span> την θαλασσα...οτι ειναι απο τα ομορφοτερα που μας προσφερει η φυση...να χανεσαι μεσα της...<br /><br />θελω να πω οτι <span style="color: rgb(255, 0, 0);">αγαπαω</span> την φυση...τα ποταμια,τις λιμνες,τα βουνα...<br /><br />θελω να πω οτι <span style="color: rgb(255, 0, 0);">αγαπαω</span> να τρομαζω οσους κοιμουνται μαζι μου με τα παραμιλητα μου...<br />ναι γιατι παραμιλαω σχεδον καθε βραδυ και συνηθως φωναζω κιολας τις πρωινες ωρες...<br />τοσο δυνατα που ξυπναω κι εγω με τη φωνη μου...αλλα μετα ψοφαω στα γελια γιατι οι υπολοιποι του σπιτιου τα εχουν χρειαστει κανονικα...!!!<br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_XOivzGwqRYk/TIugoX3k1qI/AAAAAAAABj0/qhQ4N7I1nM0/s1600/18579_315605168698_191708683698_3364000_876747_n.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 256px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_XOivzGwqRYk/TIugoX3k1qI/AAAAAAAABj0/qhQ4N7I1nM0/s320/18579_315605168698_191708683698_3364000_876747_n.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5515678784107632290" border="0" /></a>ΑΑΑ!!!<br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Αγαπαω</span> τα νοερα ονειρα που ανα πασα στιγμη ταξιδευω εκει που θελω με οποιον θελω οπως το θελω και ειναι μια οαση για μενα μεσα σε ολα...<br /><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Αγαπαω</span> την ονειροποληση ναι ναι...<br /><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Αγαπαω</span> τα παραμυθια...<br />να πλαθω ιστοριες που εμπνεομαι απο ενα γεγονος,απο ενα ονειρο,απο αληθειες και ψεματα...<br /><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Αγαπαω</span> τους πινακες ζωγραφικης,την φωτογραφια...καθε τροπο εκφρασης της σκεψης και της καρδιας αποτυπωμενα...<br /><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Αγαπαω</span> τα ταξιδια που γνωριζω νεους τοπους,νεους ανθρωπους,νεες συνηθειες...<br /><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Αγαπαω</span> να γνωριζω οτιδηποτε διαφορετικο απο μενα...<br /><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Αγαπαω</span> τις νεραιδες...!!!<br /><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Αγαπαω </span>ολα τα μαγικα πλασματα που μερικοι νομιζετε οτι δεν υπαρχουν!<br />ΝΑΙ ΥΠΑΡΧΟΥΝ!!!<br /><br />αχ...<br />και <span style="color: rgb(255, 0, 0);">αγαπω να με αγαπανε...</span><br />να μου το λενε και να μου το δειχνουν...<br />τι να κανω ειμαι αγαπησιαρα...<br /><br />καλα καλα...<br />ενταξει ξεπερασα τους κανονες αν και εχω κι αλλα να πω...<br />μη με μαρτυρησετε στον κανονοφτιαχτη αλλα και να με μαρτυρησετε δεν πειραζει...<br />δεν συμπαθησα ποτε τους κανονες...<br /><br /><br />ΜΜΜ...<br />κι αφου εχετε παιξει σχεδον ολοι δεν ξερω ποιον να καλεσω...<br />οποτε πραγματικα προσκαλω ολους οσους δεν εχουν παιξει...<br />ελατε βρε παιδακια να παιξετε...ειναι ωραια και σιγουρα εχετε ενα παιδακι ολοι μεσα σας!!!<br /><br />Βρε...<br />θα σας ξεχνουσα...;;;<br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Αγαπαω εσας...</span><br />ναι εσας που γνωρισα απο εδω μεσα...<br />ψυχουλες που καθονται πισω απο τον υπολογιστη...<br />εσας που γνωρισα και απο κοντα αλλα και οχι...<br />οχι ακομα...<br />που μοιραστηκαμε μεγαλα ή μικρα μυστικα...<br />χαρες αλλα και λυπες...<br />απογοητευσεις,νευρα,αποριες...<br />ερωτες,αγαπες,ζωη...<br />εσας που με αφησατε να δω μεσα στις σκεψεις και τη ζωη σας...<br />που ειδατε κι εσεις μεσα στη δικη μου...<br />που με βοηθησατε πρακτικα και συναισθηματικα...<br />που δεν θα το ξεχασω ποτε και μου ηδη εχετε μια θεση μεσα στην καρδια μου...<br />ο καθενας σας ξεχωριστα!<br />φυσικα και <span style="color: rgb(255, 0, 0);">σας αγαπω...</span><br /><br />Αυτα ειχα να πω...<br />ειχα κι αλλα μα δεν με αφησατε...<br />οποτε καλα...<br /><br />σας φιλω με <span style="color: rgb(255, 0, 0);">ΑΓΑΠΗ!!!</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4862473243679983406-763034673132910673?l=xehasmeni.blogspot.com' alt='' /></div>ΝΑΪΑΔΑhttp://www.blogger.com/profile/03215618358705846416noreply@blogger.com70tag:blogger.com,1999:blog-4862473243679983406.post-56953544279846101932010-09-09T13:07:00.003+03:002010-09-09T13:30:51.104+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_XOivzGwqRYk/TIi2oCK9VNI/AAAAAAAABiE/HAUirjMPvVc/s1600/IMGP0099.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_XOivzGwqRYk/TIi2oCK9VNI/AAAAAAAABiE/HAUirjMPvVc/s320/IMGP0099.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5514858542609028306" border="0" /></a><br />Σαν σημερα εξι μηνες...<br />μισος χρονος και μοιαζει σαν χτες...<br />μισος χρονος χωρις εσενα μανουλα...<br />χωρις την αγκαλια σου...χωρις τα φιλακια σου...<br />χωρις τη φωνη σου...<br />χωρις τα πειραγματα μας...<br />χωρις τους καυγαδες μας...<br />χωρις το φαγητο απο τα χερακια σου...<br />χωρις να παμε για ενα ποτο...<br />χωρις...<br /><br />μισος χρονος...<br />χωρις...<br /><br />η ζωη ξημερωνει μερες και βραδιαζει νυχτες...<br />η ζωη γελαει ακομα και κλαιει ακομα...<br />η ζωη γενναει και πεθαινει καθε μερα...<br />η ζωη καθε μερα συνεχιζει...αλλα δεν συνεχιζεται...<br />το ηξερα αλλα τωρα ειμαι απολυτα σιγουρη πως κανεις ποτε δεν θα με πεισει για το αντιθετο...<br />η ζωη δεν συνεχιζεται...ενα μεγαλο ψεμμα ειναι αυτο...μια παρηγορια που δεν σε παρηγορει...<br /><br />γιατι πισω απο καθε χαμογελο...καθε συναντηση...καθε κουβεντα...<br />παντα υπαρχει η δικη σου ελλειψη...<br />παντα υπαρχει μια σκια που δεν θα φυγει ποτε αφου ποτε δεν θα ξαναρθεις...<br /><br />κι αφου εφυγαν ολοι και χαμηλωσαν τα φωτα...<br />τωρα μειναμε οι δυο μας μαμα...<br />ελα να με παρεις αγκαλιτσα να ακουσουμε το τραγουδι μας ξανα...<br /><br />η ζωη ποτε δεν θα ειναι ιδια μαμα...<br />κι αν μπορουσα...μονο αν μπορουσα...<br />οτι εχω και δεν εχω...κι οτι θα αποκτησω ολα θα τα ανταλαζα...<br /><br />δεν ξερεις ποσο μονες ειμαστε μαμα...<br /><br />ελα να ακουσουμε το τραγουδι μας...<br />οπως μονο εμεις ξερουμε...<br />οι αλλοι εφυγαν...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4862473243679983406-5695354427984610193?l=xehasmeni.blogspot.com' alt='' /></div>ΝΑΪΑΔΑhttp://www.blogger.com/profile/03215618358705846416noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-4862473243679983406.post-8927731591045424642010-09-01T21:35:00.006+03:002010-09-01T23:23:11.945+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_XOivzGwqRYk/TH6vCGSYg5I/AAAAAAAABh8/mqk5il2Ht-E/s1600/gothic_art118.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 235px; height: 320px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_XOivzGwqRYk/TH6vCGSYg5I/AAAAAAAABh8/mqk5il2Ht-E/s320/gothic_art118.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5512035444530381714" border="0" /></a><br /><br />ΕΚΜΥΣΤΗΡΕΥΣΕΙΣ<br /><br /><br />Μια νυχτα καθως κοιταζομουν στον καθρεφτη τρομαξα...<br />"κι αν δω μεσα τον αλλον;" σκεφτηκα...<br />γιατι ειναι αληθεια πως υπηρχε μια συγκεχυμενη ιστορια γυρω απο το ατομο μου...<br />λεγαν πολλα...τι να πρωτοπιστεψεις...;<br /><br />και συχνα ισχυριζονταν οτι παραμιλαω ενω απλως κουβεντιαζα<br />μ'αυτον που κρυβεται μες τις σκιες...<br /><br />Τελος τα χρονια περασαν...<br />εγω χαθηκα σε δυσκολους δρομους...<br />κοιμηθηκα σε βρωμικα δωματια και το πρωι απλωσα τα σεντονια<br />στο παραθυρο σε μια παραδοση ανευ ορων...<br /><br />Και θυμαμαι παιδι που εκμυστηρευομουν στη μητερα πως στο σχολειο<br />στο ιδιο θρανιο,καθομουν μ'εναν αγγελο... <span style="color: rgb(255, 0, 0);"><br /><br />Και μια μερα θελω να γραψουν στον ταφο μου: Εζησε στα συνορα μιας ακαθοριστης ηλικιας και πεθανε για πραγματα μακρινα που ειδε καποτε σ'ενα αβεβαιο ονερο.</span><br /><br />Tασος Λειβαδιτης<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_XOivzGwqRYk/TH6tpe581YI/AAAAAAAABh0/QhvYR3WPsU4/s1600/Late_Goodbye_by_Dr4kon.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_XOivzGwqRYk/TH6tpe581YI/AAAAAAAABh0/QhvYR3WPsU4/s320/Late_Goodbye_by_Dr4kon.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5512033922130433410" border="0" /></a><br /><br />μικρουλικα αχ...<br />για τις σκιες που μονιμα κατοικουν πισω απο καθε βλεμμα πια...<br /><br />για τις δυο μονο στιγμες που ηταν καλοκαιρι...<br /><br />για τα αισθηματα που εγιναν λεξουλες και φωτισαν τις στιγμες μου...<br /><br />για τις μικρες εξομολογησεις μιας μεγαλης ζωης...<br /><br />για δυο χτυπους της καρδιας που συντονιστηκαν ο ενας με τον αλλον...<br />και εγιναν πια ενας...<br /><br />για καθε νεα αρχη και καθε καινουργια συνεχεια...<br /><br /><br />Υ.Γ μη μου χαλας το ονειρο...για μια πραγματικοτητα που δεν αντικατροπτιζει καμια αληθεια...<br />κανεναν μας...<br />αλλωστε στο εχω πει ξανα...λιγη πιστη στα ονειρα...λιγη προσπαθεια...<br />κι εκεινα βγαινουν αληθινα...<br />δεν το καταλαβες ακομα...πως τα θαυματα εμεις τα κανουμε...;<br /><br /><br />καλο μηνα σε ολους!<br />καλο φθινοπωρο!!!<br />πρωτη φορα στη ζωη μου το περιμενα...<br />πρωτη φορα μου ταιριαζει τοσο...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4862473243679983406-892773159104542464?l=xehasmeni.blogspot.com' alt='' /></div>ΝΑΪΑΔΑhttp://www.blogger.com/profile/03215618358705846416noreply@blogger.com43tag:blogger.com,1999:blog-4862473243679983406.post-81325080723794386702010-08-09T20:27:00.004+03:002010-08-09T22:36:45.354+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_XOivzGwqRYk/TGAj0o0Vd0I/AAAAAAAABgs/MRJUcnER7P0/s1600/164967-fullmoonms2.png"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 283px; height: 320px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_XOivzGwqRYk/TGAj0o0Vd0I/AAAAAAAABgs/MRJUcnER7P0/s320/164967-fullmoonms2.png" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5503438131863844674" border="0" /></a><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">"τι ειναι η γαληνη αν συγχωρεσεις τον εαυτο σου...;</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">λενε πως βλεπεις την απαντηση γραμμενη στη σεληνη..."</span><br /><br />περασα ατελειωτες νυχτες ψαχνωντας μιαν απαντηση...<br />ματαια...<br />δεν μπορουσα να με συγχωρεσω...<br /><br />κι αν ειχα κανει κατι αλλο...;<br />αν ειχα προσπαθησει περισσοτερο...;<br />αν με καποια μου κινηση αλλαζαν τα δεδομενα...;<br /><br />οι εφιαλτες εστηναν καρτερι καθε που εκλεινα τα ματια...<br />στα ονειρα μπερδευοταν παρον...παρελθον και μελλον...<br />ολα συγκεχυμενα...<br />ολα ενα κουβαρι που η ψυχη προσπαθουσε να ξετυλιξει...<br />να βρει μιαν ακρη...<br /><br />"πρεπει να γαληνεψεις την ψυχη σου...<br />πρεπει να φανεις δυνατη...<br />να καταλαβεις πως δεν εισαι παντοδυναμη...<br />δεν εισαι Θεος...<br />δεν φταις εσυ για ολα...<br />κι ουτε μπορεις να τα καταφερεις ολα..."<br /><br /><br />"πρεπει" και "ψυχη" δεν πανε μαζι...<br />εσυ ειδικος κι ομως δεν το ξερεις αυτο...<br />η λογικη τα κατεστρεψε ολα...<br />παντα τα καταστρεφει...<br /><br />"καταθλιπτικη προσωπικοτητα...<br />αγχωδεις διαταραχες...<br />συσωρευμενος πονος διχως διεξοδο...<br />κρισεις πανικου..."<br /><br />"δικαιολογημενα..."<br /><br />"αυτα θα σε βοηθησουν..."<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_XOivzGwqRYk/TGAzGZLl0AI/AAAAAAAABg0/qDFVbGPsLLE/s1600/gothicphotos37_20070401_1352474694.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 250px; height: 200px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_XOivzGwqRYk/TGAzGZLl0AI/AAAAAAAABg0/qDFVbGPsLLE/s320/gothicphotos37_20070401_1352474694.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5503454929578479618" border="0" /></a><br />...............................................<br /><br />15 χρονια πισω...<br />κοιτα ποσο δυνατη ειμαι...<br />αφου αντεχεις εσυ πως να μην αντεξω εγω...;<br />θα σταθω ανταξια σου...<br />θα σε κανω περηφανη...<br /><br />κι αντεξα...<br />μαζι σου κι εγω αντεξα...<br />κι εκανα τα χερια μου ασπιδες γυρω σου...<br />μονο εσυ μη μου παθεις τιποτα...<br />κι εχτιζα τον μεγαλυτερο μου φοβο...<br />μερα τη μερα...<br />στιγμη τη στιγμη...<br />μονο εσυ μη μου παθεις τιποτα<br /><br />.......................................................<br /><br />15 χρονια μετα...<br />στο σημερα...<br />κοιτα ποσα εχουν αλλαξει...<br /><br />οσοι καποτε το εσκασαν(απο τι αραγε...;)σημερα επεστρεψαν μετανιωμενοι...<br />τοτε σου ζητουσαν να καταλαβεις...<br />σημερα σου ζητουν να συγχωρεσεις...<br /><br />εσυ...<br />ναι ναι...<br />εσυ...<br />εσυ η δυνατη...<br />και το εκανες...<br />και τοτε καταλαβες...<br />και τωρα συγχωρεσες...<br />εσυ...<br />ναι εσυ...<br />η ιδια εσυ...<br /><br />που εκλαψες σε παιδικα σεντονια με ενα σωρο ερωτησεις...<br />που εσφιγγες τις μικρες γροθιες και χτυπουσες τον ανεμο...<br />που ορκιστηκες αιωνια σιωπη για να μην πονας αλλο...<br />που περασαν χρονια για να μπορεσεις να σβησεις οσα γραφτηκαν...<br />εσυ...<br />ναι εσυ...<br /><br />και τωρα οτι σε εφτυσε γυρισε πισω...<br />μετανιωμενο...γεματο πληγες...<br />σου ακουμπα δακρυα στα ποδια και σου ζητα να τα σκουπισεις...<br />ανοιγει τα χερια διαπλατα να χωρεσει οση ζωη σου απεμεινε...<br />λογαριαζοντας κενα...<br />λογαριαζοντας οτι προκαλεσε...<br />παραδεχομενο για πρωτη φορα "το λαθος"...<br /><br />"συγνωμη...λαθος..."<br />κι ολη σου η ζωη τρεμοπαιξε πανω σε αυτο το "συγνωμη λαθος..."<br /><br />κι αναρωτιεσαι και παλι...<br />κοιτα τι χρειαστηκε να γινει...<br />κοιτα που επρεπε να φτασουμε...<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_XOivzGwqRYk/TGAzXNn_j6I/AAAAAAAABg8/8OfXsBwAXxk/s1600/bloodanddead19.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 251px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_XOivzGwqRYk/TGAzXNn_j6I/AAAAAAAABg8/8OfXsBwAXxk/s320/bloodanddead19.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5503455218534158242" border="0" /></a><br />.........................................................<br />28 χρονια και 4 μερες...<br />δεν γιορταζω φετος...<br />σιωπω...<br /><br />γιατι οτι αγαπουσα παντα μου εφευγε...<br />κι οτι εμενε ετρεμα μην το χασω...<br />σε οτι δινομουν με ολο μου το ειναι...<br />μου γυριζε την πλατη αφου με ειχε αδειασει πρωτα...<br />"δικαιολογημενα..."<br /><br />"αυτα θα σε βοηθησουν..."<br /><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">"τα ονειρα σε συνθλιψη...</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">αργοτερα η καταθλιψη..."</span><br /><br />τα μικρα λευκα χαπακια θεραπευουν τα παντα...<br />εκτος απο τον πονο της ψυχης...<br /><br />28 χρονια...δεν γιορταζω...<br />τολμαω επιτελους...<br />την επομενη μερα φοραω το μπλε φορεμα και φευγω...<br />ηρθε η ωρα για το ταξιδι μου...<br />το δικο μου ταξιδι...<br />μου το χρωστουσα...<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_XOivzGwqRYk/TGA0X8s1LmI/AAAAAAAABhM/bNrdTu_q2rk/s1600/relsu.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 214px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_XOivzGwqRYk/TGA0X8s1LmI/AAAAAAAABhM/bNrdTu_q2rk/s320/relsu.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5503456330682543714" border="0" /></a><br />ναι...<br />μπορεις να παψεις να ξαπλωνεις στις ραγες του τρενου...<br />και να μπεις μεσα στο τρενο...<br />να κανεις το ταξιδι...<br /><br />απο το παραθυρο περνουν εικονες...<br />κι απο το δικο μου παραθυρο μνημης περνουν τα τελευταια 28 χρονια...<br />οι τελευταιοι 6 μηνες...<br />το τελευταιο χαδι της μανουλας μου...<br />το τελευταιο απαλο της φιλι...<br />η ανακουφιση στο προσωπο της σαν ακουσε αυτα που ηθελε...<br />η τελευταια της ανασα...<br /><br />οταν κρατας απο το χερι εκεινον που αγαπας και τον περνας απεναντι πως γυριζεις ολοτελα πισω...;<br />πως παυεις να ζεις αναμεσα στη ζωη και στον θανατο...;<br />πως παυεις να αναρωτιεσαι πως η καλυτερη λυτρωση ειναι να ακολουθησεις κι εσυ...;<br /><br />οι τελευταιοι 6 μηνες...<br />ολοι οι φοβοι με κοιταξαν καταματα...<br />ουρλιαξα να φυγουν...<br />ουρλιαξα να μη μου παρουν...<br />ουρλιαξα να αντεξω...<br />χτυπηθηκα στο πατωμα κλαιγοντας με αναφιλητα...<br />κρατιομουν απο μια ελπιδα...<br />διελυσα τα παντα...<br />και κοντεψα να διαλυσω οτι απεμεινε...<br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_XOivzGwqRYk/TGAzz-qCDaI/AAAAAAAABhE/mOmHYhlGYOQ/s1600/gothicphotos133_20070402_1392540008.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 241px; height: 320px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_XOivzGwqRYk/TGAzz-qCDaI/AAAAAAAABhE/mOmHYhlGYOQ/s320/gothicphotos133_20070402_1392540008.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5503455712732384674" border="0" /></a>αντιμετωπισα τους χειροτερους μου φοβους...<br />ημουν μονη οταν εμαθα για τις μεταστασεις...<br />ημουν μονη οταν αγκαλιαζα το κορμι της μανουλας περιμενωντας τα αποτελεσματα που επρεπε να κρυψω...<br />ημουν μονη οταν ανακοινωνα τα νεα σε ολους...<br />ημουν μονη οταν αντικρυζα τα βλεμματα των γιατρων να μου λεν "δεν υπαρχει καμια ελπιδα"...<br />να τος...<br />ολοζωντανος...μπροστα μου...<br />ο χειροτερος μου φοβος υψωνεται εδω...<br />"μονο μη μου παθεις τιποτα"<br /><br />να τος...<br />τον ζω...<br /><br />οι τελευταιοι 6 μηνες...<br />"να το ξερεις...αν τολμησεις να φυγεις θα πεθανω...<br />θα αυτοκτονησω μπροστα σου...πριν φυγεις εσυ θα φυγω εγω..."<br /><br />"να το ξερεις...θα τρελαθω...θα με κλεισουν στο ψυχιατρειο...θα αφησω την μικρη μονη της...αν τολμησεις να φυγεις..."<br /><br />τοσο εγωιστρια υπηρξα...<br />τοσο με κυριευσε ο φοβος...<br />τοσο ο πανικος με θολωσε...<br /><br />κι υστερα...<br />απλωσε το χερι της...<br />"μανουλα μου...θες να φυγεις...;<br />αν στ'αληθεια θες να φυγεις...πηγαινε...στο υποσχομαι θα ειμαστε καλα...<br />κι εγω και η μικρη θα ειμαστε καλα...<br />στο υποσχομαι θα φροντισω για ολα..."<br /><br />και μου χαμογελασε...<br />και με φιλησε...<br />κι ανακουφιστηκε...<br /><br />ναι χιλιες φορες οι ιδιες εικονες μπροστα μου...<br />χιλιες φορες οι ιδιοι εφιαλτες...<br />και οι ερωτησεις...<br />αν ειχα κανει κατι ακομα...;<br /><br />ειναι τοσα πολλα αυτα που το μυαλο πρεπει να χωρεσει...<br />τοσα πολλα που εγιναν σε τοσο μικρο χρονικο διαστημα...<br /><br />το μεγαλο φευγιο...<br />η επιστροφη μετα απο 15 χρονια...<br />3 μετακομισεις...<br />εγω και η μικρη μονες...<br />ανθρωποι που νομιζες δικοι σου γιναν ξενοι...<br />ξενοι εγιναν δικοι σου...<br />ενα συνεχες ασταματητο τρεξιμο διχως ανασα...<br />μηνες διχως υπνο...<br />τοσα μα τοσα πολλα...<br />που να τα χωρεσεις...;<br /><br />κι οταν βλεπω τη ζωη να προχωρα...<br />οταν βλεπω τις χαρες που θα ρθουν<br />και δεν θα εισαι εκει να τις μοιραστουμε...<br />να με φροντισεις...<br />να με αγκαλιασεις...<br />να με κανακεψεις...<br />να νιωσεις περηφανη...<br />να κλαψεις και να γελασεις μαζι μου...<br />δεν ξερω που να χωρεσω τοσο πονο...<br />τοση απογνωση...<br /><br />το τρενο προχωρουσε...<br />και οι εικονες το ιδιο...<br />και οι ανθρωποι που νομιζες δικους σου φανηκαν ξενοι πια...<br />δεν τους ηξερες...<br />αλλα σου ζητουν κατανοηση ενω κανεις δεν μοιαζει να κατανοει την δικη σου απογνωση...<br /><br />"κοιτα τι καλα που τα καταφερνεις..."<br />"κι εσυ που νομιζες πως θα καταρευσεις..."<br />τοσο λιγο σε γνωρισαν ολοι...<br />τοσο λιγο σε καταλαβαν...<span style="color: rgb(255, 0, 0);"><br /></span><br />επιασα τον εαυτο μου να μιλα για οτι με πονεσε πιοτερο...<br />σαν θεατης...<br />σαν τριτος...<br />δεν εκλαιγα...διηγηθηκα...<br />σαν να κοιτουσα τη ζωη μιας αλλης...<br />οχι την δικη μου...<br /><br />ειναι τρομακτικα επωδυνο να μην εχεις τιποτα πια να πιστεψεις σε αυτο...<br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><br />"Μανα...ειναι κληρονομικη η πραγματικοτητα...;"</span><br /><br />.............................................................<br /><br />μου χρωστουσα αυτο το ταξιδι...<br />το δικο μου ταξιδι...<br />μονη...<br />διχως στηριγματα...διχως βοηθεια...διχως χερια να πιανω...<br />αυτο που για τους περισσοτερους μοιαζει αυτονοητο για μενα ηταν ακατορθωτο...<br />και το εκανα...<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_XOivzGwqRYk/TGA02cISSzI/AAAAAAAABhU/Cb4pG416wV4/s1600/walk_the_line_by_Photos_by_Fee%5B1%5D.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 320px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_XOivzGwqRYk/TGA02cISSzI/AAAAAAAABhU/Cb4pG416wV4/s320/walk_the_line_by_Photos_by_Fee%5B1%5D.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5503456854515272498" border="0" /></a>ναι...<br />αντι να βαδιζεις πανω στις ραγες...<br />μπορεις να ανεβεις πανω στο τρενο...<br /><br />κι εφτασα...<br />σε μια πολη που για αλλους ειναι φυλακη...<br />για μενα εγινε η πολη της ελευθεριας μου...<br /><br />την περπατησα...<br />την απολαυσα...<br />την ρουφηξα...<br />την αγκαλιασα...<br />κι εκεινη με καλοδεχτηκε...<br />με καλωσορισε...<br />μου χαρισε τις ομορφιες της...<br />για πρωτη φορα μετα απο πολυ καιρο...<br />δυο νυχτες κοιμηθηκα διχως εφιαλτες...<br />και ξυπνησα χαμογελωντας...<br />πως να μην την αγαπησω...;<br /><br />ειναι τρομακτικα επωδυνο να μην εχεις πια τιποτα να πιστεψεις...<br />σε ολα αυτα που καποτε πιστεψες να μη βρισκεις ανακουφιση...<br />κι εκει...<br />σε μια βολτα...δεν θυμαμαι που ακριβως...<br />καπου κοντα στην Πλακα...<br />μια μικρη εκκλησια της Αγιας Παρασκευης...<br />δεν ξαναμπηκα σε εκκλησια απο τοτε...<br />κι ομως διχως δευτερη σκεψη γυρισα...μπηκα...ανακουφιστηκα...<br />διχως να καταλαβω το πως...<br />απλα εγινε...<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_XOivzGwqRYk/TGA1Z_2QkfI/AAAAAAAABhc/TaW2MVb4dTw/s1600/gothicphotos514_20070402_1267478390.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 230px; height: 320px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_XOivzGwqRYk/TGA1Z_2QkfI/AAAAAAAABhc/TaW2MVb4dTw/s320/gothicphotos514_20070402_1267478390.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5503457465398759922" border="0" /></a><br />το δικο μου ταξιδι...<br />ειχε μουσικες απο Χατζιδακη...Ξαρχακο...Βασιλη...Χαρουλα...Χατζη...<br />με ηχο απο κιθαρα...με αρωμα απο στριφτα τσιγαρα...με γευση κρασιου...<br />με παγωτο και καφε μεταμεσονυχτιο...<br />με βλεμματα καθαρα και αγκαλιες...<br /><br />το δικο μου ταξιδι...<br />ειχε μπλεγμενα σκουλαρικια...<br />εξομολογησεις φοβων για χρονια που δεν συμβαδιζουν με την ηλικια της ψυχης...<br />με καφε σε αυλιτσα με κηπο μοναδικο...<br />με κουνημα ουρας...χαρουμενης...<br /><br />το δικο μου ταξιδι...<br />ειχε φατσουλες που ειχα να αντικρυσω 1 χρονο και μου μεγαλωσαν...<br />ειχε κρασακι σε βεραντα καινουργιου σπιτιου...καινουργιας αρχης...<br />ειχε ανταλλαγες λογων απο ψυχες που περασαν πολλα...<br />ειχε μενου απο "εξοχο σεφ"...<br />ειχε μαγικα σημειωματαρια που γραψαν φιλτρα και ιστιοφορα που ταξιδεψαν ονειρα...<br />ειχε τα δυο πιο ωραια μου φιλια και αγκαλιτσες απο τον Θ...και τον Θ...<br />εμμονη ή ανασφαλεια...;<br />ισως κατι ενδιαμεσο...ισως κολημα...<br />"Βουλα μ'αγαπας...;"<br />κι ομως στα δικα μου ματια φανταζει η πιο καθαρη ερωτηση απο την πιο καθαρη ψυχη...<br />"πολυ"<br />"εσυ Θ...με αγαπας...;"<br />"πολυυυυυυυυ"<br />"εκπληκτικα"<br />και ηταν οντως εκπληκτικα...<br /><br />το δικο μου ταξιδι...<br />ειχε ηρεμια...<br />ειχε χαμογελα...<br /><br />κοιτουσα τον κοσμο σε μια ξενη πολη και τον εβλεπα...<br />διχως την καρδια να εχει ταχυπαλμια...<br />διχως χερια να τρεμουν...<br />διχως γονατα να λυγιζουν...<br />διχως να θελω να γυρισω πισω...<br />διχως τον πανικο να μου θολωνει την αληθεια...<br />μονο οσοι κυριευτηκαν απο τον φοβο και καποτε απαλαχτηκαν απο αυτον...<br />μονο εκεινοι μπορουν να νιωσουν την ανακουφιση μου...<br /><br />το ταξιδι μου...<br />ειχε μονο καθαρα βλεμματα...<br />ειχε αγαπη αληθινη...<br />ειχε χερια μπλεγμενα που δεν ηθελαν να χωριστουν...<br />ειχε δεσιμο αιωνων...<br /><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">"τι ειναι η γαληνη αν συγχωρεσεις τον εαυτο σου...;</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">λενε πως βλεπεις την απαντηση γραμμενη στη σεληνη..."</span><br /><br />ετσι...<br />το τελευταιο μου βραδυ...<br />κοιτωντας εξω απο το παραθυρο τον Αθηνα'ι'κο ουρανο...<br />ειδα την δικη μου γαληνη γραμμενη εκει...<br />την δικη μου ευτυχια...<br />με λογια που μονο εγω ξερω...<br /><br />κι ετσι απλα...<br />ενιωσα "ευτυχισμενη"...<br /><br />και σε μια πολη που για πολλους ειναι φυλακη...<br />για μενα εγινε η πολη της ελευθεριας μου...<br />η πολη που κραταει πια ενα κομματι απο την καρδια μου...<br />και υποσχομαι να το επισκεπτομαι καθε που θα χρειαζομαι ανασες...<br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_XOivzGwqRYk/TGA2HgFMf2I/AAAAAAAABhk/ej_t-NnFwxY/s1600/Fairy_.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 252px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_XOivzGwqRYk/TGA2HgFMf2I/AAAAAAAABhk/ej_t-NnFwxY/s320/Fairy_.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5503458247145455458" border="0" /></a></span>καπως ετσι...<br />μονη μου...<br />το κερδισα το στοιχημα...<br />τα καταφερα...<br /><br />δεν λεω πως ειναι ολα καλα τωρα...<br />καθε αλλο...<br />αλλα ειναι μια αρχη...<br />και την εκανα μονη μου...<br /><br /><br />Υ.Γ στα κοκκινα γραμματα στιχοι απο τους Παυλο Παυλιδη,Κικη Δημουλα και Χαρουλα Αλεξιου...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4862473243679983406-8132508072379438670?l=xehasmeni.blogspot.com' alt='' /></div>ΝΑΪΑΔΑhttp://www.blogger.com/profile/03215618358705846416noreply@blogger.com60tag:blogger.com,1999:blog-4862473243679983406.post-61924381796907569622010-08-02T16:26:00.013+03:002010-08-02T17:44:04.455+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_XOivzGwqRYk/TFbTFMbk3ZI/AAAAAAAABfU/jSpzusy0VZA/s1600/IMGP0779.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_XOivzGwqRYk/TFbTFMbk3ZI/AAAAAAAABfU/jSpzusy0VZA/s320/IMGP0779.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5500816081069333906" border="0" /></a><br /><br />Πως αλλαζει η ζωη μας...<br /><br />περασαν χρονια και αλλαξαν ολα...<br /><br />περασαν μερες και τιποτα δεν ειναι ιδιο...<br />λιγες ωρες μετα ειχαν γινει οι μεγαλυτερες αλλαγες...<br /><br />ποτε...<br />ποτε μη λες ποτε...<br /><br />γιατι εκει εξω υπαρχει σχεδιο για ολα...<br />κι αν καποτε νομιζεις πως εχεις τα παντα...<br />ισως μια μερα ενα χερι αρχισει να σου παιρνει...<br />να παιρνει και να παιρνει μεχρι να νιωσεις αδειος...<br /><br />τα ειχα ολα...<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_XOivzGwqRYk/TFbMAmLgF0I/AAAAAAAABeU/uYTXLWc9-2E/s1600/IMGP0833.JPG"><br /></a><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_XOivzGwqRYk/TFbLDWSm8zI/AAAAAAAABeM/CiSI2hqCbMM/s1600/IMGP0777.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_XOivzGwqRYk/TFbLDWSm8zI/AAAAAAAABeM/CiSI2hqCbMM/s320/IMGP0777.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5500807253263315762" border="0" /></a>θαλασσα...<br /><br />μαγευτικα τοπια να ζωγραφιζουν μεσα μου...<br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_XOivzGwqRYk/TFbM9h2XY5I/AAAAAAAABec/JcEJqhQk8vE/s1600/IMGP0833.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_XOivzGwqRYk/TFbM9h2XY5I/AAAAAAAABec/JcEJqhQk8vE/s320/IMGP0833.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5500809352310121362" border="0" /></a>οταν ο ηλιος πηγαινε για ξεκουραση...<br />τα χρωματα εβαφαν τα ματια...<br />ταξιδια εφτιαχναν...<br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_XOivzGwqRYk/TFbOPI8K0FI/AAAAAAAABek/6Ac9besn9x8/s1600/IMGP0790.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_XOivzGwqRYk/TFbOPI8K0FI/AAAAAAAABek/6Ac9besn9x8/s320/IMGP0790.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5500810754372849746" border="0" /></a>μια Συκια που οι ριζες της ειχαν βγει...<br />ξεκαρφωτη σε εναν βραχο...<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_XOivzGwqRYk/TFbPiFaVVVI/AAAAAAAABe0/RZ5Ynp99Bgc/s1600/IMGP0837.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_XOivzGwqRYk/TFbPiFaVVVI/AAAAAAAABe0/RZ5Ynp99Bgc/s320/IMGP0837.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5500812179354768722" border="0" /></a>κι ομως ζουσε...ανθιζε...<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_XOivzGwqRYk/TFbO5GccViI/AAAAAAAABes/SBGJhxL1lA8/s1600/IMGP0834.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_XOivzGwqRYk/TFbO5GccViI/AAAAAAAABes/SBGJhxL1lA8/s320/IMGP0834.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5500811475257415202" border="0" /></a>τι μαθημα κι αυτο...<br />τι μαθημα...!<br />διχως ριζες βαθιες στο χωμα...<br />διχως κανεναν να σε ποτιζει...<br />κανεναν να σε φροντιζει...<br />κανεναν να σου μιλα γλυκα και να σου λεει ποσο περηφανος ειναι για σενα...<br />κι ομως να ανθιζεις...<br /><br />μια Ελια...<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_XOivzGwqRYk/TFbQTAmPXCI/AAAAAAAABe8/qHaOO_ISb0c/s1600/IMGP0892.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_XOivzGwqRYk/TFbQTAmPXCI/AAAAAAAABe8/qHaOO_ISb0c/s320/IMGP0892.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5500813019876121634" border="0" /></a>που εδινε απλοχερα την ενεργεια της σαν την ακουμπουσες...<br />σ'αγκαλιαζε ολοκληρη και γινοταν ενα το μεσα σου με το δικο της μεσα...<br /><br />ενα κατακοκκινο φεγγαρι που ξεπροβαλλε...<br />προλαβα κι εγραψα μυνηματα επανω του να τα διαβασουν ματια σε μακρινα απο μενα μερη...<br />κι ορκιζομαι πως μου χαμογελασε...<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_XOivzGwqRYk/TFbQ-eFru2I/AAAAAAAABfE/Q5vwLZfl5to/s1600/IMGP0827.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_XOivzGwqRYk/TFbQ-eFru2I/AAAAAAAABfE/Q5vwLZfl5to/s320/IMGP0827.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5500813766527007586" border="0" /></a><br />τα αστερια ακουμπουσαν τα μαλλια μου...<br />κι οταν καποιο επεφτε εκανα μια ευχη που δεν προκειται να βγει πια...<br />αυτοματη συνηθεια και αναγκη να πιστεψω...<br /><br />ολα τα ειχα...<br />κι ομως ενιωθα τοσο μονη...<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_XOivzGwqRYk/TFbRmOXcDDI/AAAAAAAABfM/1BP0RY30G6U/s1600/IMGP0807.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_XOivzGwqRYk/TFbRmOXcDDI/AAAAAAAABfM/1BP0RY30G6U/s320/IMGP0807.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5500814449501277234" border="0" /></a><br />(γιατι...)<br />αυτο δεν μπορουσα να παψω να ρωταω...<br /><br />...<br />γιατι ο βουρκος βρισκεται παντα διπλα σε τοση ομορφια...;<br />γιατι η προδοσια εχει τοσες πολλες μορφες...;<br />γιατι οι ανθρωποι ξεπερνουν καθε φαντασια στην μικροτητα τους...;<br /><br />η μονη απαντηση σε ολα...<br /><br />Δεν προκειται να σωπασω ολη την ομορφια που βλεπω...<br />επειδη μερικοι επιμενουν να κυλιουντε στο βουρκο...<br />και κυριως να προσπαθουν να τραβηξουν κι εμενα μεσα...<span class="storytext"><br /><br />θα ειμαι εδω και θα αντεχω καλυτερα απο ποτε...<br />σε πεισμα ολων και αναγκη δικη μου...<br /><br /><br /><br /><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">"Στα ηλιοσκαλοπάτια</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);"> Μ' έμαθε η μάνα μου να ζω..."</span><br /> </span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4862473243679983406-6192438179690756962?l=xehasmeni.blogspot.com' alt='' /></div>ΝΑΪΑΔΑhttp://www.blogger.com/profile/03215618358705846416noreply@blogger.com18tag:blogger.com,1999:blog-4862473243679983406.post-10900809508921149252010-07-15T20:10:00.011+03:002010-07-15T21:47:17.261+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_XOivzGwqRYk/TD9P_b3OgAI/AAAAAAAABdc/etEmFOs87o8/s1600/Train_Station__8_55_A_M___by_dibutade.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_XOivzGwqRYk/TD9P_b3OgAI/AAAAAAAABdc/etEmFOs87o8/s320/Train_Station__8_55_A_M___by_dibutade.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5494198021645041666" border="0" /></a><br />Περπατησα πανω σε αυτη τη γη και πονεσα τοσο πολυ...<br />τοσο βαθια...<br />που νομιζα πως ο πονος δεν θα σταματουσε ποτε...<br />Μερικες φορες αισθανομουν τοσο βασανισμενος που δεν ειχα ουτε<br />τη δυναμη να ζησω και η σκεψη του θανατου ηταν η πιο ευχαριστη σκεψη για μενα...<br /><br />Ενιωθα οτι ειχα υποφερει τοσο πολυ,τοσο εντονα και για τοσο καιρο,οσο δεν ειχε υποφερει κανενας ανθρωπος,κανενας αντρας,γυναικα ή παιδι στο χρονο τον απαντα.<br />Ημουν απολυτα σιγουρος πως βασανιστικα για ολη την ανθρωποτητα.<br /><br />και μα Τον Θεο,ενιωθα τοσο χαμενος...<br />περισσοτερο χαμενος κι απο την πρωτη συνειδητη σκεψη ενος παιδιου...<br />περισσοτερο χαμενος κι απο την πρωτη δεκαρα που κερδισες και ξοδεψες...<br />ειναι εκπληκτικο μεχρι ποιο σημειο μπορει να αισθανεται χαμενος ενας ανθρωπος...<br />και ωστοσο την ιδια στιγμη να ξερει που βρισκεται...<br /><br />Ενιωθα μεσα μου να συνθλιβομαι σε βαθμο πολυ μεγαλυτερο απο οτι ενα λουλουδι<br />που εμεινε χιλιαδες χρονια συμπιεσμενο αναμεσα στα φυλλα ενος τεραστιου βιβλιου...<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_XOivzGwqRYk/TD9Qb4jMnZI/AAAAAAAABdk/sg89983RLGE/s1600/NNN.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 217px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_XOivzGwqRYk/TD9Qb4jMnZI/AAAAAAAABdk/sg89983RLGE/s320/NNN.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5494198510381997458" border="0" /></a>Ημουν τοσο χαμενος,τοσο μονος,τοσο συντετριμενος,τοσο τραυματισμενος...<br />που νομιζα πως δεν θα μπορουσα να αντεξω ουτε ενα λεπτο παραπανω...<br />και νομιζω πως μια δυο φορες δεν μπορεσα...<br />τελικα ομως επεζησα...<br /><br />Σταθηκα εδω τοσο μονος,τοσο απελπισμενος και αδειος...<br />που η επιθυμια μου να νιωσω την αγκαλια καποιου...οποιουδηποτε,να με τυλιγει,<br />εγινε πονος.<br />Ομως δεν ενιωσα καμια αγκαλια...<br />ωστοσο τα καταφερα...<br />Σταθηκα εδω και πεθανα χιλιες δυο φορες μεσα μου...<br />καθε φορα με πιο επωδυνο θανατο<br />και ορκιστηκα πως ποτε δεν θα βοηθουσα ανθρωπο...<br />ποτε δεν θα νοιαζομουν για κανεναν οσο θα ζουσα...<br /><br />Τοσο ειχα κουραστει ψυχικα...τοσο ειχα κουραστει να δινω...τοσο ειχα κουραστει να νοιαζομαι για τους αλλους...<br />και ωστοσο παντα κατεληγα να νοιαζομαι για καποιον και για τα προβληματα του...<br /><span style="color: rgb(204, 0, 0);">και εμαθα πολυ περισσοτερα απο οσα θα ηθελα για το τι σημαινει να δινεις...</span><br /><br />και γιατι ενιωθα ετσι...;η αιτια δεν εχει σημασια...<br /><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0);">Αυτο που εχει σημασια ειναι το γεγονος οτι εμαθα απο αυτες τις καταστασεις...</span><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0);">εμαθα να αγαπω ολον τον κοσμο...</span><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0);">οταν καποιος σε κανει να πονεσεις...</span><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0);">οταν καποιος σε συνθλιψει...</span><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0);">δεν εχεις παρα να τον αγαπησεις...</span><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0);">και να συνεχισεις να προχωρας...να αγωνιζεσαι...</span><br /><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0);">στο τελος ως αποτελεσμα ολων αυτων ανακαλυπτεις</span><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0);">πως ειναι ευκολο να ζεις...</span><br /><br />αποσμασμα απο το βιβλιο "Μια ζωη δεν μας φτανει"του David Frasure<br /><br />................................................................................<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_XOivzGwqRYk/TD9S1utr8qI/AAAAAAAABeE/kcgDBvClUMc/s1600/22f1498fdb91501f.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 274px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_XOivzGwqRYk/TD9S1utr8qI/AAAAAAAABeE/kcgDBvClUMc/s320/22f1498fdb91501f.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5494201153441493666" border="0" /></a>Ηταν μια νυχτα καλοκαιριου...<br />συνηθιζω να επισκεπτομαι ενα συγκεκριμενο βιβλιοπωλειο της πολης μας που ειναι ανοιχτο νυχτες...<br />ολο το κλιμα ηταν τελειως διαφορετικο εκεινο το βραδυ...<br />μπηκα μεσα και μια περιεργη ενεργεια πλανιοταν γυρω μου...<br />μια κοπελα με πλησιασε...<br />οσο κι αν προσπαθησα μετα δεν μπορεσα να θυμηθω τι συζητηση καναμε...<br />ουτε πως ηταν μπορεσα να θυμηθω...<br />ουτε απο που ξεφυτρωσε ξαφνικα...<br />ουτε θυμαμαι πως κρατησα το βιβλιο στα χερια μου...<br />το μονο που θυμαμαι ειναι να μου λεει πως "δεν χρειαζεται να το παρω αν δεν θελω απλα και μονο επειδη μου το προτεινε εκεινη..."<br />το θεμα ειναι πως δεν μου το προτεινε...<br />αλλα δεν μπορω να θυμηθω πολλα απο εκεινη τη νυχτα...<br /><br />Το θεμα ειναι πως αυτη η νυχτα...<br />αυτο το βιβλιο μου αλλαξαν τη ζωη...<br />απο τοτε η πορεια αρχισε να βγαζει νοημα...<br />οι αναμνησεις εστεκαν καπου...<br />κι ολα εκεινα που ειχα μεσα μου αλλα φοβομουν να μοιραστω απεκτησαν υποσταση...<br /><br />ολα οσα συνεβησαν απο εκει κι επειτα ηξερα πως μονο τυχαια δεν ηταν...<br />προσπαθησα πολλες φορες να αλλαξω εκεινα που ηξερα πως θα γινουν...<br />θα μπορουσες να το πεις "χαρισμα"...θα μπορουσες να το πεις και "καταρα"...<br />ακομα δεν ξερω τι ονομα να του δωσω...<br /><br />προσπαθησα πολλες φορες να μη δωσω σημασια στα ξεκαθαρα "σημαδια"...<br />ηθελα να ηταν απλα "τυχαια"..."παιχνιδια του μυαλου"...<br />ηθελα πολυ να κανω λαθος...<br />περα απο το μυαλο...την ψυχη...αντιδρουσε και το κορμι...<br />απλα και μονο γιατι δεν μπορουσα να αποδεχτω...<br />οσα ηξερα...<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_XOivzGwqRYk/TD9SVNAVSsI/AAAAAAAABd8/CPBtFgVDlJ0/s1600/Ins4niTy.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 254px; height: 320px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_XOivzGwqRYk/TD9SVNAVSsI/AAAAAAAABd8/CPBtFgVDlJ0/s320/Ins4niTy.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5494200594637081282" border="0" /></a>τωρα...<br />μετα απο τοσα χρονια ξερω πως δεν μπορω να αλλαξω πολλα...<br />ισως και τιποτα...<br />ξερω πως τιποτα δεν ειναι τυχαιο...<br /><br />προσπαθησα πολλες φορες να πεισω αλλους ανθρωπους γι αυτο...<br />εψαχνα απεγνωσμενα να βρω καποιους να μου μοιαζουν...<br />ηθελα να μοιραστω ολα αυτα...<br />καμια φορα ειναι αβασταχτα τα μυστικα του νου...<br />προσπαθησα...<br />η αληθεια ειναι πως προσπαθησα πολυ...<br />συνηθως ματαια...<br />αν δεν ειναι η ωρα καποιου να θυμηθει,να παρει καποιο μαθημα,να δει λιγο αλλιως...<br />οτι κι αν πεις...οτι κι αν κανεις...ειναι ματαιο...<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_XOivzGwqRYk/TD9RzNd7QbI/AAAAAAAABd0/Qzyd2X1Mf1I/s1600/788e3ebf8a76914e.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 320px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_XOivzGwqRYk/TD9RzNd7QbI/AAAAAAAABd0/Qzyd2X1Mf1I/s320/788e3ebf8a76914e.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5494200010645651890" border="0" /></a><br />προσπαθησα να ελεγξω και την καρδια μου...<br />αυτη την αυθορμητη ανεξελεγκτη συνηθεια να ανοιγομαι...να δινομαι...να αφηνομαι...<br />προσπαθησα να γινω ετσι οπως ειναι οι πολλοι...<br />να μη νοιαζομαι...να μην ανησυχω...να μην δειχνω...<br />ετσι θα περνουσε ευκολα αυτη η ζωη μου ειπανε...<br />ετσι επιβιωνεις...<br />τα υπολοιπα ειναι για αλλες εποχες...<br /><br />συνηθιζα να λεω στους ανθρωπους "μην με παρεξηγεις"...<br />απλα οταν μου βγει να πω σ'αγαπω το λεω...<br />οταν θελω να αγκαλιασω το κανω...<br />οταν δεν εισαι καλα θελω να σε παρω τηλεφωνο...<br />θελω να ερθω κοντα σου...να σου αφησω ενα χαδι...<br />να ξαγρυπνησω διπλα σου...<br />θελω να σου αφησω ενα τραγουδι...θελω να σου δωσω κατι...εστω κατι μικρο...<br />να σου δειξω πως σημαινεις κατι για μενα...<br />πως μου αρεσει το μεσα και το εξω σου...<br /><br />"μη με παρεξηγεις"...<br />συνηθως με παρεξηγουσαν...<br />παρερμηνευτηκαν ολες οι κινησεις...ολες οι λεξεις...ολα...<br /><br />οι ανθρωποι συνηθως ειναι καχυποπτοι...<br />συνηθως πιστευουν πως κρυβεις κατι πισω απο αυτο που δειχνεις...<br />στην καλυτερη παιρνουν οτι εχεις να δωσεις κι υστερα χανονται...<br />στην χειροτερη...<br />αυτο ειναι κατι που δεν θελω να θυμαμαι...<br /><br />λοιπον προσπαθησα πολυ...<br />να γινω καποια αλλη...που ισως θα ζουσε πιο ευκολα τη ζωη...<br />ουτε αυτο το καταφερα...<br /><br />αυτο ειναι που δεν καταφερα ποτε...καθολου...<br />και ειναι το μονο που δεν εχω σκοπο να προσπαθησω να αλλαξω ποτε...<br />μεσα σε ολα οσα...<br />οσα εγιναν...<br />οσα δεν εγιναν...<br />οσα εχασα κι οσους εχασα...<br />οσα εδωσα...οσα πηρα...<br />οπου ακουμπησα και αφησε σημαδι...<br />για ολο τον πονο...<br />για καθε μικρη χαρα...<br />για καθε ελπιδα που ξεπροβαλε οταν αντικρυζα ψυχες στο δρομο...<br />για καθε απογοητευση...<br />για καθε λαθος κινηση...λαθος υπολογισμο...<br />για εκεινους που ηρθαν για να μεινουν...<br />για οσους εφυγαν...<br />για ολες τις σιωπες...<br />για ολες τις κραυγες...<br /><br />η μοναδικη μου απαντηση ειναι η αγαπη...<br />το μοναδικο που εμαθα καλα...<br /><br />κι ας επιμενουν σχεδον ολοι πως ειναι λαθος προσεγγιση...<br /><br />η μοναδικη απαντηση σε ολα...<br />η αγαπη...<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_XOivzGwqRYk/TD9Q7oyj3GI/AAAAAAAABds/ICRuZ8rYVS4/s1600/Gone_with_the_wind_by_ChrissieAlert.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 303px; height: 320px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_XOivzGwqRYk/TD9Q7oyj3GI/AAAAAAAABds/ICRuZ8rYVS4/s320/Gone_with_the_wind_by_ChrissieAlert.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5494199055907282018" border="0" /></a><br />ενα μικρουλι σ'αγαπω...<br />που οταν το λες ,πρωτος εσυ νιωθεις αλλιως...<br />που οταν το εισπρατεις νιωθεις να ρεει η ενεργεια μεσα σου...<br />ενα μικρουλι σ'αγαπω...<br />που τοσο φοβομαστε...τοσο ντρεπομαστε να πουμε...<br />κι ισως αυριο να ειναι πολυ αργα...<br />ισως οταν αποφασισουμε να το εκφρασουμε,να το δειξουμε...<br />η ευκαιρια να εχει πια χαθει...<br /><br />και δεν εγινε και τιποτα αν δεν παρετε πισω απαντηση...<br />εσεις που το νιωσατε θα το εχετε πει...θα το εχετε δειξει...<br />και αυτο φτανει...<br />αυτο ειναι που μενει στο τελος...<br />σε καθε τελος...<br /><br />ενα μικρουλι...<br />τοσο δα...<br />σ'αγαπω...<br /><br /><br /><br />Υ.Γ αφορμη γι αυτο το παραμυθι...<br />η αγαπη που αργησε ξανα αλλη μια μερα...<br /><br />τα βλεμματα των ανθρωπων...<br />που τοσο αλλαζουν απο τη μια στιγμη στην αλλη...<br /><br />τα συναισθηματα που μαθαμε να ξεπουλαμε ευκολα...<br /><br />η ελλειψη...<br /><br />ο εγωισμος που αφηνουμε να μπει πανω απο την καρδια...<br /><br /><br />αφορμη,αιτια κι αποτελεσμα γι αυτο το παραμυθι...<br />ο ανθρωπος...<br />που ακομα να ανοιξει τα ματια της ψυχης για να δει καθαρα...<br /><br />Αφορμη...<br /><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0);">το οτι εμαθα να χανομαι...</span><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0);">γιατι ειχα ονειρα πολλα...</span><br /><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0);">"Γιατι ημουν παντα μονος...</span><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0);">και θα 'μαι παντα μονος..."<br /><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">επιμενω να ζω στον κοσμο μου...</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">γιατι ειναι καλυτερος απο τουτον εδω...<br />και πια δεν με νοιαζει να πεισω κανεναν για τιποτα...<br /></span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4862473243679983406-1090080950892114925?l=xehasmeni.blogspot.com' alt='' /></div>ΝΑΪΑΔΑhttp://www.blogger.com/profile/03215618358705846416noreply@blogger.com60tag:blogger.com,1999:blog-4862473243679983406.post-76685179579785903182010-07-07T20:55:00.009+03:002010-07-07T22:41:21.089+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_XOivzGwqRYk/TDTNZkEj5JI/AAAAAAAABc8/J8ekqSMdsPc/s1600/03.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 171px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_XOivzGwqRYk/TDTNZkEj5JI/AAAAAAAABc8/J8ekqSMdsPc/s320/03.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5491239684734706834" border="0" /></a><br />"Εχω μπει σε πολλα παραμυθια...<br />κι ενω ηξερα το τελος του παραμυθιου<br />προσπαθουσα να το παραποιησω...<br />ενω ηξερα...πως δεν μπορω...<br />καθομουν μεσα στη γυαλινη σφαιρα του παραμυθιου...<br />νομιζα πως δεν μπορουσαν να με δουν απεξω...<br />αλλα εκανα λαθος...<br />δεν μπορουσα να δω εγω εξω...<br />οι αλλοι με εβλεπαν καθαρα...<br /><br />Η αληθεια μετραει για οσο την αντεχεις...<br />γι' αυτο τις ερωτησεις που θα κανεις να προσεχεις...<br /><br />Η αληθεια μετραει για οσο την αντεχω...<br />γι'αυτο τις ερωτησεις που θα κανω θα προσεχω..."<br /><br /><br />αυτα εγραψε καποτε ενα αγορι...<br />ειχε κρυψει ηλιους στα ματια του πισω απο σκιες...<br />τους φυλουσε καλα μη φανουν...<br />δεν ηθελε...<br />οχι τοσο ευκολα να τους δουν αλλοι...<br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_XOivzGwqRYk/TDTOPOQIOSI/AAAAAAAABdM/PBDEaUUlgrk/s1600/kalinyxta.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 242px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_XOivzGwqRYk/TDTOPOQIOSI/AAAAAAAABdM/PBDEaUUlgrk/s320/kalinyxta.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5491240606590581026" border="0" /></a>τον ελεγαν "περιεργο"...<br />χαμογελουσε και επαιρνες ματι λιγο απο τον ηλιο του...<br />κι αν σε κοιτουσε εντονα εβλεπες βαθια...<br />τοσο βαθια που πονουσες...<br />για ολα οσα εβλεπες και για ολα οσα θα μπορουσες ακομα να δεις...<br /><br />ετσι ειναι τα "περιεργα" παιδια...<br />εκεινα τα λιγο διαφορετικα...<br />εκεινα που δεν ειναι ευκολο να πλησιασεις και να αγγιξεις...<br />γιατι τα ευκολα χανονται...εξαφανιζονται στην πρωτη καταιγιδα...<br />αλλα στο αγορι αρεσε να καθεται κατω απο την βροχη...<br />δεν εφευγε...<br />δεν ανοιγε ομπρελα...<br />δεν εψαχνε υποστεγο να προφυλαχτει...<br /><br />ετσι ειναι οι "περιεργοι" ανθρωποι...<br />δεν προφυλασσονται...<br />γι αυτο γινονται και "περιεργοι"...<br />αλλιως θα ηταν "ευκολοι" και ολα θα κυλουσαν "ησυχα"...<br />και δεν την πολυσυμπαθω αυτη την λεξη...ουτε την εννοια της...<br /><br />οταν χτυπαει η καρδια...<br />οταν εισαι ζωντανος μεσα σου...<br />οταν δημιουργεις και δημιουργεισαι μεσα απο σενα και μεσα απο τον αλλο...<br />δεν μπορεις να εισαι "Ευκολος"...<br />δεν μπορεις να αφηνεις να κυλουν ολα "ησυχα"...<br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_XOivzGwqRYk/TDTNyyqn2QI/AAAAAAAABdE/4eRxC_pYkHo/s1600/angel20window.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 228px; height: 320px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_XOivzGwqRYk/TDTNyyqn2QI/AAAAAAAABdE/4eRxC_pYkHo/s320/angel20window.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5491240118149175554" border="0" /></a>δεν μ'αρεσουν οι "ευκολοι" δρομοι...<br />ειδα τα σκοταδια καταματα...<br />ειδα τους φοβους μου να με κοιτουν ειρωνικα...<br />ειδα να κρυβομαι κατω απο ενα σεντονι για να προστατευτω...<br />ειδα να πεφτω και να ματωνω ξανα και ξανα...<br />μιλησα με τον ιδιο τον θανατο...<br />εσπασα τα μουτρα μου και αλλαξα μουτρα...<br />ματωσα τα ποδια πατωντας αγκαθια εκει που λεγανε πως ειχε αμμουδιες...<br />βραχηκα χιλιες φορες...να πλυνω τις πληγες μου...<br />μιλησα στους ανεμους...<br />εστειλα μυνηματα γραμμενα σε φυλλα φθινοπωρινα...<br />εγραψα στα δεντρα σημειωματα να βρουν πλασματα απο την χωρα του ποτε...<br />προσπαθησα να πεταξω απο το πιο ψηλο σημειο...<br />εκαψα τα φτερα...<br />τα ξεσκισα πολλες φορες και αλλες τοσες αφηνα να μου τα ξεσκιζουν...<br />και δεν μετανιωνω λεπτο για τιποτα απο ολα αυτα...<br /><br />μα ετσι εμαθα να μην αγαπαω τους "ευκολους" δρομους...<br />να με συγκινει μονο ο "περιεργος" ανθρωπος...<br />γιατι ειμαι κι εγω "περιεργη"..."μοναχικη"..."μονη"..."νοσταλγικη"..."αθεραπευτα ρομαντικη"...και φυσικα "ξεχασμενη..."...<br />"περιεργη" λοιπον...<br />κι αυτο τρομαζει τους ανθρωπους...<br />και φευγουν...<br />ενω δεν ζητας πολλα...<br />ισως να μη ζητας και τιποτα...<br />απλα πλησιαζεις με αυτη την περιεργη σου φυση και θες να εισαι εκει...<br />να αγγιξεις...να μαθεις...να δωσεις και να παρεις...<br /><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">"αλλα ειναι νωρις στον κοσμο αυτο...</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">δεν εχουν εξημερωθει τα τερατα"</span><br /><br />"περιεργος" λοιπον...<br />γιατι μοναχα εκεινος εχει κατι να πει στην ψυχη μου...<br />στην δικη μου ψυχη...<br />υποπτευομαι πως καπου...καπως...με καποιον τροπο μοιαζουμε...<br />ολοι οι "περιεργοι" μεταξυ μας...<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_XOivzGwqRYk/TDTO5jb2hYI/AAAAAAAABdU/zAUCUrYFFY8/s1600/The_end_by_firesign24_7.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 300px; height: 314px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_XOivzGwqRYk/TDTO5jb2hYI/AAAAAAAABdU/zAUCUrYFFY8/s320/The_end_by_firesign24_7.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5491241333831402882" border="0" /></a><br />αλλα εγω αποψε μιλαω για ενα αγορι...<br />που κρυφτηκε σε ενα γυαλινο παραμυθι...<br />και νομιζε πως δεν τον βλεπει κανεις εκει μεσα...<br /><br />δεν ξερω αν τον ειδα απεξω...<br />ή αν βρισκομαι κι εγω εκει μεσα...<br />μου φτανει που τον ειδα...<br />ειναι τοσο ομορφα οταν ανταλλασεις βλεματα που κρυβουν ηλιους...<br />ειναι ομορφο πολυ οταν η μια ψυχη χαιρεταει την αλλη...<br />και νιωθεις...καπου μεσα σου το νιωθεις πως ...ο χαιρετισμος αυτος "λεει" κατι...<br /><br />αλλωστε επιμενω πως καμια συναντηση σε αυτη την πορεια μας δεν ειναι τυχαια...<br />κι επιμενω να φτιαχνω παραμυθια...<br />επιμενω να πλησιαζω με διαθεση αληθινη και ετοιμη να τιναξω τα φτερα...<br />διαφανα ακομα...αλλα ξεκινησα να τα φτιαχνω απο την αρχη παλι...<br /><br /><br /><br />το τραγουδι επαιζε σε ολη την σκεψη...<br />σε ολο το παραμυθι...<br />ετσι το ταιριαξα εδω...<br />αλλωστε..."υπαρχουν κι ατομα που γινονται κομματια..."<br />και ποτε δεν θα αποδεχτω "που βρισκω αναπηρο τον κοσμο στα σημεια..."<br /><br /><br />αφιερωμενο λοιπον ολο το παραμυθι σε αυτον τον ιδιαιτερο χαιρετισμο...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4862473243679983406-7668517957978590318?l=xehasmeni.blogspot.com' alt='' /></div>ΝΑΪΑΔΑhttp://www.blogger.com/profile/03215618358705846416noreply@blogger.com37tag:blogger.com,1999:blog-4862473243679983406.post-84283143052146110512010-07-01T19:14:00.001+03:002010-07-01T19:25:51.955+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_XOivzGwqRYk/TCy6RjwwRmI/AAAAAAAABcU/Lii5vE3ktB8/s1600/25902_104729546230295_100000797492017_60765_4575686_n.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 300px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_XOivzGwqRYk/TCy6RjwwRmI/AAAAAAAABcU/Lii5vE3ktB8/s400/25902_104729546230295_100000797492017_60765_4575686_n.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5488966856678065762" border="0" /></a><br />Ξυπνησα παλι με την ιδια αισθηση μαμα...<br />σε φωναξα κι οταν ανοιξα τα ματια καταλαβα πως παλι δεν θα ερθεις...<br />δεν θα πλησιασεις το κρεββατι μου να μου πεις πως ηταν ενα κακο ονειρο...<br /><br />Σχεδον καθε πρωι ξυπναω φωναζωντας μαμα...μαμα...<br />δε ερχεται κανεις...<br />το ιδιο ονειρο εδω και 4 μηνες κοντα...<br />ησουν εδω...εγινε καποιο λαθος και μου ζητουσες να σου πω πως φτασαν τα πραγματα εκει...πως εγιναν ολα και εφυγες...<br /><br />εχω ξανα την ιδια αγωνια...<br />απλωνω τα χερια μου να πιασω τα τηλεφωνα...μηπως δεν ακουσα...μηπως χτυπησε καποιο και συνεβη κατι...<br />να προλαβω...<br />να παρω ολους τους γιατρους...<br />να δειξω ολες τις εξετασεις σε οποιους ειδικους...να μου δωσουν μια ελπιδα...να μου πουν πως εγινε καποιο λαθος...<br />προσπαθω να σου εξηγησω...<br />πως δεν ηθελα...δεν ηθελα μαμα να σε στεναχωρησω...δεν ηθελα να αγχωθεις για το μετα...<br />συγνωμη μαμα που δεν σου ειπα οτι φευγεις...<br />που το κρατησα μυστικο...<br />που ακουσα ολους που λεγαν οτι ειναι το καλυτερο...<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_XOivzGwqRYk/TCy7VHDDurI/AAAAAAAABck/6Al5SjNPmpI/s1600/gothicphotos416_20070402_2036094124.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 300px; height: 300px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_XOivzGwqRYk/TCy7VHDDurI/AAAAAAAABck/6Al5SjNPmpI/s320/gothicphotos416_20070402_2036094124.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5488968017201314482" border="0" /></a><br />............................................<br />Λενε οτι ομορφυνα μαμα...<br />αδυνατισα...εβγαλα τα μαυρα οπως μου παραγγειλες στο ονειρο...<br />φτιαχνω τα μαλλια μου...τα νυχια μου...βαφομαι...βγαινω...χαμογελαω...<br />γελαω δυνατα...χορευω...παιζω...<br />προσπαθω τοσο πολυ να ζησω...<br />δεν θα επρεπε να θελει προσπαθεια μαμα η ζωη...<br />ολη μερα ετσι...<br />καθε μερα και καθε στιγμη ετσι...<br />κι ετσι κανεις δεν ξερει...κανεις δεν φανταζεται...<br />κι ετσι ολα μοιαζουν καλα...<br /><br />παιρνω πτυχιο μαμα...<br />εφτασε ο καιρος...<br />επιτελους...<br />θυμασαι την πρωτη μερα που πηγαμε μαζι στη σχολη...;<br />θυμαμαι ποσο χαιροσουν...ποσο περηφανη ενιωθες...<br />θυμασαι που στα δυσκολα μαθηματα σε εβαζα να με πηγαινεις εσυ...;<br />εισαι το γουρι μου σου ελεγα...κι ερχοσουν...<br />σε ταλαιπωρουσα αλλα ερχοσουν...παντα εκει...σε ολα μου...<br /><br />θυμασαι που σου ελεγα οταν παρω πτυχιο θα ρθεις με λουλουδια μαμα...<br />κι απαντουσες πως τοσο που αργησα ολοκληρο νυφιατικο αυτοκινητο θα στολισεις αρκει να παρω πτυχιο...<br />τι να σου λεγα μαμα...;<br />πως καθε που εμπαινες στο νοσοκομειο εγω αποφασιζα πως δεν θα ξαναπατησω στη σχολη...;<br />πως δεν αντεχα τα βιβλια μου να ανοιξω και να κοιταξω αρρωστιες...;<br />πως δεν ηθελα να ειμαι καθε μερα αντιμετωπη με αυτον τον πονο...;<br />τι να σου λεγα μαμα...; εβρισκα ενα σωρο δικαιολογιες...<br /><br />κι οταν εφυγες...εκανα πολυ καιρο να καταφερω να ξαναπατησω μεσα σε νοσοκομειο...<br />ωρες καθομουν απεξω...ζυγιζα...μετρουσα αντοχες...<br />τα ποδια μου ειχαν βαρυνει και το βημα μπροστα δεν εκαναν...<br />δεν εφευγα...ηξερα πως αν εφευγα δεν θα ξαναγυριζα ποτε...<br /><br />και τωρα δεν θα εισαι να με δεις...<br />τωρα που αποφασισα πως η μονη χαρα σε ολο αυτο θα ειναι να απαλυνω τον πονο του αλλου...εστω για λιγο...εστω οσο μπορω...<br />γιατι υπαρχουν τοσοι που υποφερουν...τοσοι που λαχταρουν ενα χαδι...μια καλη κουβεντα...λιγο φροντιδα...<br />ειναι το μονο που μου δινει χαρα τον τελευταιο καιρο...<br />να νιωθω πως απαλυνω λιγο τους αλλους...<br />τιποτε αλλο δεν με ευχαριστει μεχρι μεσα στην καρδια μου...μοναχα αυτο...<br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_XOivzGwqRYk/TCy7CL5FK7I/AAAAAAAABcc/h5ID_s0Hcfw/s1600/a68d7de3eccdf6ffde18fa1508a4d268.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 278px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_XOivzGwqRYk/TCy7CL5FK7I/AAAAAAAABcc/h5ID_s0Hcfw/s320/a68d7de3eccdf6ffde18fa1508a4d268.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5488967692084128690" border="0" /></a>δεν περασαν ουτε 4 μηνες μαμα...<br />πηγα στο αλλο σπιτι...<br />ειχα μια κρυφη ελπιδα οτι θα ησουν εκει...<br />πως κρυφτηκες εκει και περιμενες να περασουμε λιγες καλοκαιρινες μερες μαζι οπως ειχαμε συμφωνησει...<br />συγνωμη που δεν προλαβα μαμα...<br />συγνωμη που δεν ηρθα οταν ησουν εκει...<br />τωρα ειμαι αλλα δεν εισαι εσυ...<br />κι ηθελα τοσο λιγες μερες μαζι σου...μονο μαζι σου...<br />ειχα μερικα μυστικα που ηθελα να σου ακουμπησω...θα καταλαβαινες...μονο εσυ θα καταλαβαινες...<br /><br />Μαμα μου νιωθω τοσο μονη...οι νυχτες μοιαζουν ατελειωτες...<br />νιωθω πως δεν εχω σημειο αναφορας...<br />δεν εχω στηριγμα πια...δεν εχω τον ανθρωπο μου...<br />τον μοναδικο ανθρωπο που θα ηταν κοντα μου παρα τα οσα...<br />μαζι με οσα...<br />οτι κι αν γινοταν...<br />οτι κι αν ημουν...<br />οπως κι αν ημουν...<br />τον μοναδικο ανθρωπο που θα με αγαπουσε με ολα τα λαθη μου...τα παθη μου...τους φοβους μου...τις χαρες μου...<br />τον μοναδικο ανθρωπο που θα με αγαπουσε και θα με αποδεχοταν φυσικα και διχως δισταγμο στο παραμικρο...διχως αμφιβολια...<br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_XOivzGwqRYk/TCy7_d-VjfI/AAAAAAAABc0/qzvt-jQzHew/s1600/Morning_by_chryztoph.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 237px; height: 320px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_XOivzGwqRYk/TCy7_d-VjfI/AAAAAAAABc0/qzvt-jQzHew/s320/Morning_by_chryztoph.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5488968744910032370" border="0" /></a>πως να μαθω μαμα να ζω μονη...;<br />πως να μαθω σε ολα να ανταπεξερχομαι χωρις να εισαι εκει...;<br />που ακομα σηκωνω το ρημαδι το τηλεφωνο να σε παρω να σου πω τι εγινε...<br />που μαλωναμε με τη μικρη για το πως γινεται εκεινο το φαγητο...και της ειπα "παρε ρε τη μαμα να σου πει πως εγω εχω δικιο..." και μειναμε να κοιταζομαστε κι οι δυο μας...<br />που ακομα τρεχουν τα ματια μου οταν καποιος φωναζει την μαμα του...<br />κι η δικια μου...;εγω που να φωναξω...;που να απευθυνθω...;<br /><br />ειχα πολλα ακομα να σου πω...<br />πολλα να δεις...σε πολλα να χαμογελασεις ευτυχισμενη...<br />ειχα να σου δειξω...<br />ειχες να μου μαθεις...<br />τοσα πολλα...<br />και τωρα ολα τα στερουμαι...ολα...<br /><br />κι η μικρη φευγει μαμα...<br />βρηκε δικο της σπιτι...<br />και χαιρεται...μα και λυπαται γιατι μονη ξανα δεν εζησε...μαζι σου μονο εμαθε...<br />και νιωθω τοσο περιεργα...σαν να μου ξεκολαει αλλο ενα κομματι...<br />σαν να πρεπει να συνηθισω αλλο ενα μερος της ζωης που συνεχιζει...<br /><br />να συνηθισω πως ανθρωποι λιγοι υπαρχουν...<br />λιγοι εμειναν...<br />λιγοι καταλαβαινουν και νιωθουν...<br />τοσο λιγοι...τοσο λιγοι μαμα...<br />ακομα και οι πιο κοντινοι...<br />τοσο καλα παιζω τον ρολο μου μαμα...ή οι ανθρωποι παιζουν τοσο καλα τον δικο τους...;<br />και ποσο χαζοι μοιαζουν οταν μου λενε σε 1 χρονο θα εισαι καλυτερα...<br />σε 3 χρονια θα χαμογελας στη θυμηση της...<br />ποσο χαζοι οταν βαζουν χρονοδιαγραμμα στον πονο...;εχει μωρε ο πονος της απωλειας χρονοδιαγραμμα...;<br />και κουραστηκα μαμα...<br />κουραστηκα να απαντω...<br />οταν ολοι ρωτανε τι κανεις...;<br />-καλα ειμαι...ολα καλα...μια χαρουλα...<br />-α!μπραβο...ωραια...ετσι πρεπει...<br />ποσο μου τη δινουν μαμα...ποσο πολυ...<br />κι αν ησουν εδω την ξερω την απαντηση που θα δινες...<br />"γραψτους μωρο μου..."<br /><br />θαρρω πως η μονη που καταλαβαινει ειναι η Μα'ι'ρα...<br />ειναι απιστευτο αλλα καθε φορα που κλαιω...κλαιει κι αυτη...<br />ερχεται και μου γλυφει τα δακρυα το πιστευεις...;<br />"που ειναι η ποπη Μα'ι'ρα ...;"της λεω και γουρλωνει τα ματακια της...<br />μετα ψαχνει δεξια κι αριστερα και γαυγιζει...<br />και ξερει...το νιωθω πως ξερει...<br /><br />Μαμα...<br />μαμα μου...<br />ηλπιζα πως καποτε εδω θα εγραφα το καλυτερο μου παραμυθι...<br />πως η ζωη θα μας εκανε την χαρη να γινεις καλα...<br />και θα χορευα ευτυχισμενη κατω απο ανοιχτους ουρανους...<br />πως τοση ευτυχια δεν θα ειχα που να την χωρεσω...<br />και τωρα γραφω γραμματα που στελνω στον ουρανο...<br />τωρα τετοια ειναι τα παραμυθια μου...<br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_XOivzGwqRYk/TCy7ghlj48I/AAAAAAAABcs/hB4q-KSCA_M/s1600/flowers0_20070401_1431007640.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 260px; height: 320px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_XOivzGwqRYk/TCy7ghlj48I/AAAAAAAABcs/hB4q-KSCA_M/s320/flowers0_20070401_1431007640.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5488968213303911362" border="0" /></a>Μαμα μου...<br />θα αλλαζα τα παντα...<br />οτι εχω και δεν εχω...<br />καθε ευτυχια...καθε γελιο...καθε στιγμη...<br />ολα...τα παντα...<br />για μια ακομα στιγμη μαζι σου...<br />για μια αγκαλια...ενα χαδι...<br />τα παντα...ολα θα τα αλλαζα...<br /><br /><br />Υ.Γ μου λειπεις τοσο αδιανοητα,αβασταχτα πολυ...<br />και σε χρειαζομαι...<br /><br />Υ.Γ2 βαζω την πιρογα συνεχεια...ακουγεται εκει...;<br /><br />Υ.Γ3 μαμα μου...επρεπε να εισαι εδω...<br /><br /><br /><br />το παραμυθι αυτο παει στον ουρανο...<br />τα σχολια κλειστα αυτη τη φορα...<br /><h1 style="color: rgb(204, 0, 0);">ΣΑΣ ΑΦΗΣΑ ΜΗΝΥΜΑ</h1> <p style="color: rgb(204, 0, 0);">Ἐμπρὸς ἐμπρὸς μὲ ἀκοῦτε; Ἐμπρὸς<br /> ἀπὸ μακριὰ τηλεφωνῶ. Δὲν ἀκούγομαι<br /> τί, ξεφορτίστηκε ἡ ἀπόσταση;<br /> Ἀπὸ κινητὸ διάστημα μιλᾶτε;<br /> Νὰ ξαναπατήσω τὸ μηδέν; Κι ἄλλο;<br /> Μὲ ἀκοῦτε τώρα;<br /> Ναὶ μου δίνετε σᾶς παρακαλῶ τὴ μαμά μου;<br /> Τί ἀριθμὸ πῆρα; Τὸν οὐρανὸ<br /> αὐτὸν μοῦ ἔχουν δώσει. Δὲν εἶναι κεῖ;<br /> Μπορῶ νὰ τῆς οὐρλιάξω ἕνα μήνυμα;<br /> Εἶναι μεγάλη ἀνάγκη πεῖτε της<br /> εἶδα στὸν ὕπνο μου ὅτι πέθανε κι ἐγὼ<br /> μικρὸ παιδὶ κατουρημένο γοερὰ<br /> μούσκεμα ὁ φόβος ὡς ἀπάνω<br /> κι ἀκόμα νὰ στεγνώσει.</p> <p style="color: rgb(204, 0, 0);">Νὰ ῾ρθεῖ νὰ τὸν ἀλλάξει.</p> <p style="color: rgb(204, 0, 0);">Ἂν δὲν μπορέσει, τῆς λέτε ἀκόμα ὅτι<br /> ὡρίμασε ἐκείνη ἡ παλιὰ φοβέρα της<br /> πὼς θὰ μὲ φάει ὁ γέρος ἂν δὲν τελειώσω<br /> τὸ φαγητό μου.<br /> Ὡρίμασε ἔγινα γεῦμα γήρατος.<br /> Ὄχι σὲ ταβερνάκι ὀνείρου.<br /> Σὲ κάποιο λαϊκὸ μαγέρικο ποὺ ἄνοιξε<br /> ὁ καθρέφτης.</p> <p style="color: rgb(204, 0, 0);"> Κικη Δημουλα<br /></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4862473243679983406-8428314305214611051?l=xehasmeni.blogspot.com' alt='' /></div>ΝΑΪΑΔΑhttp://www.blogger.com/profile/03215618358705846416noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-4862473243679983406.post-30623179108659183802010-06-24T22:54:00.007+03:002010-06-25T00:15:35.017+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_XOivzGwqRYk/TCPDZMKX3SI/AAAAAAAABb8/-uyl5a3fO2E/s1600/9323_1115282767929_1402754518_291838_270294_n.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 243px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_XOivzGwqRYk/TCPDZMKX3SI/AAAAAAAABb8/-uyl5a3fO2E/s320/9323_1115282767929_1402754518_291838_270294_n.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5486443608596274466" border="0" /></a><br /><br /><br />Θα ανοιξουμε λιγο παραπανω την μουσικη...<br />θα βαλουμε ενα ποτο...<br />θα ανοιξουμε και τις καρδιες μας...<br /><br />να πουμε...να πουμε οσα φοβηθηκαμε χρονια τωρα...<br />οσα κρυψαμε βαθια και καναμε πως ξεχασαμε οτι υπηρχαν...<br />οσα δεχτηκαμε σαν δικα μας αν και ποτε δεν τα θελησαμε...<br />να μην μιλησουμε...<br />να μιλησουν οι σιωπες...<br />να τρεξουν τα ματια...<br /><br />μη λες ψεμματα...<br />αποψε μη λες τιποτα τυπικο...τιποτα συγκεκριμενο...τιποτα δεδομενο...<br />αποψε ας μην ειναι μια ιδια νυχτα...<br />μια ξεχωριστη να 'ναι κι ας μην υπαρξει ομοια της ποτε ξανα...<br /><br />να βαλουμε κι αλλο ενα ποτο...<br />βοηθαει να λες και να ακους πραγματα δυσκολα...βοηθαει...<br />κι ασε να λενε πως θολωνει...καθαριζει οσα θολωσε ο χρονος και ο πονος...<br /><br />δεν θα βαλω τα καλα μου...<br />να με βλεπεις ομορφη μες την ασχημια μου θελω...<br />ετσι δεν ειναι ο ερωτας...;<br />ο ερωτας των ανθρωπων...; να βλεπουν ομορφια στο ασχημο...;<br />να βραχω κατω απο τους ουρανους...<br />μακιγιαζ μουντζουρωμενο να ζωγραφιζει τα χαρακτηριστικα μου...<br />αιμα να στολιζει τον λαιμο μου...<br />να σταζει απο δικο σου δαγκωμα...<br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_XOivzGwqRYk/TCPBjQcw5YI/AAAAAAAABbs/72wSkKcB8Xs/s1600/deadly_kiss____by_Lesta.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 264px; height: 320px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_XOivzGwqRYk/TCPBjQcw5YI/AAAAAAAABbs/72wSkKcB8Xs/s320/deadly_kiss____by_Lesta.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5486441582522590594" border="0" /></a>να ουρλιαξουμε...<br />να πεταξουμε...<br />να ξεσκισουμε τις σαρκες μας...<br />να ξεσκισουμε τις ψυχες μας...<br />και να γουσταρουμε που το καναμε επειδη το θελαμε...<br /><br />να βαλω αλλο ενα...;<br />να πιεις απο το κορμι μου...<br />να πιω απο σενα...<br /><br />καθε που νυχτωνει φευγω...<br />δεν αντεχω τον κοσμο που μου φτιαχνουν...<br />αποψε σε προσκαλω στον δικο μου...<br />μπαινουν μονο οσοι καταφερνουν δευτερο χτυπημα...<br />οσοι μου κλεβουν εστω μια ανασα...<br />οσοι μου τσαλαπατανε την ψυχη(τοσο επιδεξια που δεν το νιωθω)<br />οσοι μου πουλανε παραμυθια (κι επειδη τα εχω αναγκη τους κανω την χαρη να τα πιστεψω)<br />οσοι με αγγιζουν εκει που ποναω και παιρνουν λιγο πανω τους...<br />οσοι μου ανοιγουν μια αγκαλια οταν κρυωνω...<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_XOivzGwqRYk/TCPCm94LpmI/AAAAAAAABb0/xDVbyyvdsIw/s1600/qqw.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 244px; height: 320px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_XOivzGwqRYk/TCPCm94LpmI/AAAAAAAABb0/xDVbyyvdsIw/s320/qqw.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5486442745768420962" border="0" /></a>τοσο λιγοι...<br />τοσο μικροι που ημαστε...<br />τοσο ψευτες σου λεω να παραδεχτουμε οσα θελουμε...<br />τοσο αδυναμοι να αποδεχτουμε πως την ελευθερια που μας χαρισαν την κλεισαμε σε χρυσα κλουβακια και την μοστραραμε ως Αληθεια μας...<br /><br />Αδυναμια λεγεται φιλε μου...<br />Αδυναμια και οσο κι αν σε ποναει το ξερεις...<br />κι αυτο ειναι που ποναει περισσοτερο...<br />γιατι θελει μεγαλα αρχιδια φιλε μου να παραδεχτεις τις αληθειες σου...κι οχι να δειχνεις με συγκαταβαση τα κλουβια σου...<br /><br />μπορει να μη σ'αρεσω αποψε...<br />να μην ειναι η νυχτα που θελησες μαζι μου...<br />αλλα ετσι ειμαι εγω...<br />για να μπεις στο κορμι μου...<br />ειναι απαραιτητη προυποθεση να τρυπωσεις πρωτα στην ψυχη μου...<br />το κορμι ειναι ευκολο για ολους...<br /><br />ελα...<br />οχι παραμυθια αποψε...<br />για ενα βραδυ να ξεγυμνωθουμε σου ζητω...<br />πρωτη εγω το υποσχομαι...<br /><br />να βαλω αλλο ενα...;βοηθαει σου λεω...<br />να πεις και να ακουσεις δυσκολες λεξεις...<br />νοηματα διχως νοημα...<br />σιωπες με φωνη...<br />ουρλιαχτα που ξεσκιζουν...<br /><br />να αγγιξεις την σαρκα οπως δεν εκανες ποτε και να ασελγησεις πανω της για πρωτη και τελευταια φορα με τροπο δικο σου...δυνατο...σκληρο...αγριο...<br />οπως παντα ηθελες και φοβοσουν τον πονο του μετα...<br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_XOivzGwqRYk/TCPDzIJ07TI/AAAAAAAABcE/Z_3YANdJOvk/s1600/9323_1114238741829_1402754518_289230_4809716_n.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 226px; height: 320px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_XOivzGwqRYk/TCPDzIJ07TI/AAAAAAAABcE/Z_3YANdJOvk/s320/9323_1114238741829_1402754518_289230_4809716_n.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5486444054196841778" border="0" /></a>να ασελγησεις στην ψυχη μου και στη δικη σου εγω...<br />μια και μοναδικη φορα...<br />να ξεσκισουμε οσα χαιδευαμε αιωνες...<br />να πονεσουμε...<br />να χτυπηθουμε...<br />μεχρι το τελος...<br />ξανα...<br />και ξανα...<br /><br />Αντεχεις την Αληθεια μου αποψε...;<br />αν οχι...<br />λυπαμαι...<br />εχασες...<br /><br /><br />Υ.Γ στο ουρλιαχτο του τραγουδιου αποψε θα κλεισω οσα φωναζουν αιωνες και κανεις δεν τα ακουει...<br />οσα ποθησαμε και ποτε δεν ειπαμε...<br />οσα λαχταρησαμε και η λογικη μας εκανε να τα παραμερισουμε...<br />οσα αληθινα γουσταρουμε και κανουμε πισω...απο τη δηθεν ηθικη...το δηθεν "πρεπει"...το δηθεν του καθωσπρεπισμου...το δηθεν...<br />με ενα βημα μπροστα τ'αφηνω πισω...<br />ετσι κι αλλιως ποτε δεν ηταν δικα μου...<br /><br />μπορεις να ουρλιαξεις κι εσυ...;;;<br /><br />αν με κερδισεις στο κοκκινο μου...<br />το λευκο μου σου ανηκει αιωνια...!!!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4862473243679983406-3062317910865918380?l=xehasmeni.blogspot.com' alt='' /></div>ΝΑΪΑΔΑhttp://www.blogger.com/profile/03215618358705846416noreply@blogger.com48tag:blogger.com,1999:blog-4862473243679983406.post-41421630936739342732010-06-17T01:48:00.007+03:002010-06-17T02:31:50.567+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_XOivzGwqRYk/TBlcDkgArKI/AAAAAAAABbU/AeTUjD-rPtE/s1600/run_away_of_the_darkness_by_666_NaTxO_666.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 240px; height: 320px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_XOivzGwqRYk/TBlcDkgArKI/AAAAAAAABbU/AeTUjD-rPtE/s320/run_away_of_the_darkness_by_666_NaTxO_666.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5483515237707590818" border="0" /></a><br /><br />Ενας γλυκος στοχος...<br /><br />ενα ονειρο δεμενο σε ουρα χελιδονιου...<br /><br />μια διαρκης πιεση να αντεξεις...να μαθεις να αντεχεις...<br /><br />ενας ασταματητος αγωνας να προχωρησεις...να μαθεις να προχωρας...<br /><br />επιπλα που κρυφτηκαμε πισω τους απο το κρυφτο με την ζωη οταν ειμασταν παιδια...<br />κρεββατια που που φιλοξενησαν τα ονειρα μας...(ποτε παυουν τα ονειρα να ειναι αθωα...;;;)<br /><br />παραθυρα που καλημερισαμε την καινουργια μερα μεσα τους...<br /><br />πλακωστρωτες αυλες που καναμε τα πρωτα μας δειλα βηματα...<br />κι υστερα τρεξαμε...πεσαμε...ματωσαμε...αλλα σηκωνομασταν παντα...<br />(ετσι ειναι τα παιδια...)<br /><br />Ανοιξα την πορτα της ντουλαπας...εκεινη την παλια που ειχε καθρεφτη απο την μεσα πλευρα...<br />κοιταξα το μικρο κοριτσακι με τα γδαρμενα γονατα και το ατιθασο σγουρο μαλλι...<br />χαμογελουσε στην εικονα του υστερα απο 20 και χρονια...<br />δεν καταλαβαινε τα υγρα ματια αφου τα γονατα δεν ηταν γδαρμενα...<br />κι υστερα κοιταξε πιο πανω και καταλαβε...<br />ειχε μεγαλωσει...αποτομα...<br />και τους μεγαλους τους ποναν αλλα πραγματα της ειχαν πει...<br /><br />μην κλαις...ειναι γρουσουζια της ειπαν...<br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_XOivzGwqRYk/TBlcqhG3S0I/AAAAAAAABbc/sbdNoLQUopA/s1600/The_Suicide_by_temporary_peace.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 223px; height: 320px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_XOivzGwqRYk/TBlcqhG3S0I/AAAAAAAABbc/sbdNoLQUopA/s320/The_Suicide_by_temporary_peace.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5483515906811710274" border="0" /></a>εκλεισα την μεγαλη καγκελοπορτα πισω μου...<br />εριξα και μια τελευταια ματια να φυλακισω οσα προλαβαινα μεσα μου...<br />ολες τις μνημες που κλαπηκαν ετσι αποτομα...<br />διχως γιατι...διχως εξηγηση...απλα ετσι...<br /><br />ενα ρουχο που ξεχασε να πλυθει ξεπροβαλε απο το πουθενα...<br />το φερα στο προσωπο μου και βυθιστηκα στην μυρωδια του...<br />εκλαψα πικρα για ολα...<br />πως χωραει τοσος πονος σε μια μυρωδια...;<br />τοσες εικονες σε μια στιγμη...;<br />γιατι...;<br />διχως γιατι...διχως εξηγηση...απλα ετσι...<br /><br />ετσι μπερδευονται γλυκα και πικρα μαζι και φτιαχνουν μια πορεια μεσα σου...<br /><br />απλα ακομα δεν μπορω να συνηθισω εκεινο το δηλητηριο που κυλαει ωρες ωρες απο το στομα μου μεχρι τα ακρα και με κανει να σπαρταραω ετοιμοθανατη...μα παντα με ξεγελα και ζωντανευω παλι...<br /><br />δεν μπορω να συνηθισω τοσες αλλαγες μαζεμενες...<br /><br />δεν μπορω να μαθω ξανα απο την αρχη...<br /><br />κι ομως...<br />ειμαι εδω και φαινεται πως αφου ειμαι μαλλον μπορω...<br /><br />Θεε μου...<br />μη δινεις οσα μπορουμε να αντεξουμε...<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_XOivzGwqRYk/TBlboBcJp5I/AAAAAAAABbM/a2cjnM6SvGk/s1600/To_the_Edge__by_mindCollision.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 145px; height: 320px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_XOivzGwqRYk/TBlboBcJp5I/AAAAAAAABbM/a2cjnM6SvGk/s320/To_the_Edge__by_mindCollision.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5483514764439693202" border="0" /></a><br /><br /><br />Υ.Γ ενα μεγαλο συγνωμη σε ολους που δεν ειμαι εκει...<br />ειναι περα απο τις δυναμεις μου προς το παρον...<br />μαθαινω να περπατω απο την αρχη σε νεα πλακωστρωτα μονοπατια...<br />και ειμαι ξυπολυτη και γυμνη...<br /><br />οπως συνηθιζω να λεω τελευταια...<br />ειτε ειναι χαρα ειτε πονος...<br />ΚΑΙ ΑΥΤΟ ΘΑ ΠΕΡΑΣΕΙ...<br /><br /><br /><br /><br /><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Είναι κάτι στιγμές που σε βρίσκουν τις νύχτες</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);"> όλα στέκουν και λες πως σταθήκαν κι οι δείχτες</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);"> κι αν οι ώρες χτυπούν σαν σφυριά σε αμόνια</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);"> οι στιγμές δεν περνούν μα κρατάνε αιώνια.</span><br /> <br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);"> Αναμνήσεις παλιές σαν τις φλόγες σε καίνε</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);"> σε κυκλώνουν σκιές κι όλα γύρω σου φταίνε</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);"> σου μιλάνε φωνές με παράξενες λέξεις</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);"> είναι κάτι στιγμές που ρωτάς αν θ' αντέξεις.</span><br /> <br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);"> Είναι κάτι στιγμές που σου πνίγουν τα στήθια</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);"> θέλεις χίλιες φορές να φωνάξεις βοήθεια</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);"> σ' ένα κλάμα σκληρό να ξεσπάσεις να βρίσεις</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);"> ή να πεις σ' αγαπώ μα σε ποιόν να μιλήσεις.</span><br /> <br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);"> Είναι κάτι στιγμές που δεν έχεις κουράγιο</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);"> σε τσακίζει το χτες σε φοβίζει το αύριο</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);"> τώρα λες θα χαθώ κι ανάσα σου παύει</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);"> κι είσαι σ' ένα βυθό βουλιαγμένο καράβι.</span><br /> <br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);"> Στο κενό περπατάς τρέχει γύρω σου κόσμος</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);"> σε κοιτούν τους κοιτάς δεν σε βλέπουνε όμως</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);"> δεν υπάρχουν χαρές οι ελπίδες τελειώνουν</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);"> είναι κάτι στιγμές που χτυπούν και σε λιώνουν</span><br /> <br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);"> Είναι κάτι στιγμές που σου πνίγουν τα στήθια</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);"> θέλεις χίλιες φορές να φωνάξεις βοήθεια</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);"> σ' ένα κλάμα σκληρό να ξεσπάσεις να βρίσεις</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);"> ή να πεις σ' αγαπώ μα σε ποιόν να μιλήσεις.</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4862473243679983406-4142163093673934273?l=xehasmeni.blogspot.com' alt='' /></div>ΝΑΪΑΔΑhttp://www.blogger.com/profile/03215618358705846416noreply@blogger.com54tag:blogger.com,1999:blog-4862473243679983406.post-19818626748211812002010-06-03T18:28:00.002+03:002010-06-03T18:49:41.603+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_XOivzGwqRYk/TAfEuErM73I/AAAAAAAABaU/SfLGy5_N5pg/s1600/The_Wind_and_The_Sea_by_ChrissieCool.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 300px; height: 300px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_XOivzGwqRYk/TAfEuErM73I/AAAAAAAABaU/SfLGy5_N5pg/s320/The_Wind_and_The_Sea_by_ChrissieCool.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5478563767527468914" border="0" /></a><br />Ετσι ενιωθα το μεσα μου...<br />ενα κουβαρι διχως ακρες...<br />σχεσεις...ανθρωποι...συναισθηματα και ενστιγκτα ολα μπερδεμενα μεσα σε αυτο το κουβαρι...<br />οι σκεψεις,ενιοτε και οι πραξεις βελονια που καρφωνονται πανω του...απλα για να ακουμπησουν καπου...απλα και τυχαια πληγωνουν οτι βρεθει στην ακρη τους...<br /><br />ειπε...<br />πως ειναι δυσκολο να αποδεχτεις την Αληθεια που σου αποκαλυπτεται οταν χρονια και χρονια εχεις γαλουχηθει αλλιως...<br />βεβαια κι εκεινη δεν θα σου ερθει ποτε νωριτερα απο οταν εισαι ετοιμος να την δεχτεις και να την κατανοησεις...<br /><br />περασα πολυ καιρο μεσα στα σκοταδια με μαγκωμενη ψυχη χωρις να αφηνω το παραμικρο φως να πλησιασει...<br />ηταν επιλογη μου ομως...<br />ηξερα που βρισκομουν...<br />ειχα πιασει φιλιες με τις σκιες και ακουγα ευχαριστα το παραμυθι που μου πουλουσαν...<br />παρολο που ηξερα πως ηταν παραμυθιασμα...<br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_XOivzGwqRYk/TAfFdui3FUI/AAAAAAAABak/qUdkMKwyL0k/s1600/44__1.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 234px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_XOivzGwqRYk/TAfFdui3FUI/AAAAAAAABak/qUdkMKwyL0k/s320/44__1.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5478564586220623170" border="0" /></a>βολευτηκα...<br />οχυρωθηκα πισω απο μενα και αφησα την Σκια μου να βγει και να κινει τα νηματα...<br /><br />Οταν τρομαζα στιγμιαια εψαχνα με τα ματια μου την Πιστη στους τοιχους του δωματιου...<br />πολλες φορες και στο ταβανι...ωρες την εψαχνα...<br />τοτε θυμομουν οτι δεν κατοικουσε πια εκει και ξαναμαζευομουν στα σκοταδια μου...<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_XOivzGwqRYk/TAfGkW4NBwI/AAAAAAAABa0/-EEEJQMaw7M/s1600/%CE%B3%CE%B7%CE%B3.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 250px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_XOivzGwqRYk/TAfGkW4NBwI/AAAAAAAABa0/-EEEJQMaw7M/s320/%CE%B3%CE%B7%CE%B3.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5478565799638402818" border="0" /></a>ο καθρεφτης ειχε σπασει και το ειδωλο μου φαινοταν διπλο...<br />ειχε το καθενα δικη του υποσταση και προσωπικοτητα...<br />οταν το ενα γελουσε...το αλλο εκλαιγε...<br />οταν το ενα μακιγιαριζοταν... το αλλο με μια κινηση μουτζουρωνε τις μπογιες...<br />δεν συμβαδιζαν παρα σε ελαχιστες στιγμες που χαραχτηκαν ως Αληθινες στις σελιδες του αιωνιου παραμυθιου...<br /><br />δεν ξερω τι ακριβως εφταιγε...<br />καποτε νομιζα πως υπηρχαν κλεφτες εκπαιδευμενοι να σου κλεβουν αυτες ακριβως τις στιγμες της αληθειας σου...<br />πως υπηρχαν μικροπωλητες που ξεπουλουσαν οσο οσο την ψυχη σου...<br />πως υπηρχαν αγαπημενοι σαλτιμπαγκοι που πρωτα σου βρωμιζαν τις αναμνησεις κι υστερα σε εκαναν να μη θες να τις κοιταξεις ξανα δημιουργωντας μια στυφη γευση καθε που η θυμηση σε πηγαινε προς τα εκει...<br /><br />Λιγο λιγο ολα αυτα βοηθουν να χασεις την ψυχη σου...<br />λιγο λιγο και μεθοδικα...<br />οσο εγω κοιμομουν στα σκοταδια μου...η Σκια μου αλωνιζε...<br />οσο εγω βολευομουν και νανουριζομουν με το παραμυθιασμα εκεινη επαιρνε δυναμη...<br />ειχε γινει πια αρχοντισα της υπαρξης μου...<br />οριζε με ευκολια το μεσα και το εξω...<br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_XOivzGwqRYk/TAfFGJqgfJI/AAAAAAAABac/BhOze5FuEWo/s1600/2qlrgjn.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 222px; height: 320px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_XOivzGwqRYk/TAfFGJqgfJI/AAAAAAAABac/BhOze5FuEWo/s320/2qlrgjn.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5478564181183593618" border="0" /></a>Νομιζα πως ζουσα μεσα απο εκεινη...<br /><br />η μαριονετα του Θανατου στεκοταν απο πανω μου με μια χατζαρα και χασκογελουσε...<br />χα χα χα...και χρατς...χρατς ακονιζε το μαχαιρι...<br />χα και χρατς...χρατς και χα...<br />"θα το φας το κεφαλι σου μωρο μου..."<br />ε...και; απαντουσα...κι εβαζα το δαχτυλακι μου στην κοψη του μαχαιριου...το πιεζα διχως πονο...ετρεχε λιγο αιμα...<br />ε...και;;;<br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_XOivzGwqRYk/TAfGNylrJaI/AAAAAAAABas/9YQCRZ2cbrs/s1600/18076-%CE%A0%CE%99%CE%A3%CE%A9+%CE%91%CE%A0%CE%9F+%CE%A4%CE%9F+%CE%A4%CE%96%CE%91%CE%9C%CE%99.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 240px; height: 320px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_XOivzGwqRYk/TAfGNylrJaI/AAAAAAAABas/9YQCRZ2cbrs/s320/18076-%CE%A0%CE%99%CE%A3%CE%A9+%CE%91%CE%A0%CE%9F+%CE%A4%CE%9F+%CE%A4%CE%96%CE%91%CE%9C%CE%99.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5478565411939886498" border="0" /></a>Δεν ξερω γιατι δεν πιεσα κατι παραπανω απο το δαχτυλο μου σε εκεινη την κοψη...<br />πολλες φορες φλερταρα με διαφορα σημεια του σωματος...<br /><br />δεν ξερω πως και ποια δυναμη ταρακουνησε εκεινο το "κατι" μεσα μου...<br /><br />το αλλοτινο νανουρισμα του παραμυθιασματος εγινε ενα ενοχλητικο βουητο στα αυτια μου...<br />οι σκιες επαψαν να εχουν την εξουσια που τους ειχα δωσει και εδειξαν το αδειανο τους προσωπο...<br />οσο για εκεινη...την αρχοντισα Σκια... της πηρα το σκηπτρο και το στεμα και τα εκρυψα βαθια...<br /><br />Βγηκα απο την μαυρη τρυπα και αναψα τσιγαρο στο πρωινο που με καλημερισε...<br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_XOivzGwqRYk/TAfHpjKYXAI/AAAAAAAABa8/ywUpodgm5tk/s1600/fws.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 249px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_XOivzGwqRYk/TAfHpjKYXAI/AAAAAAAABa8/ywUpodgm5tk/s320/fws.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5478566988346842114" border="0" /></a>Τιποτα δεν μπορει να μας κλεψει κανενας αν εμεις δεν τον αφησουμε...<br />ουτε και να το πουλησει αν εμεις πρωτα δεν του το δωρισουμε...<br /><br />δεν εκλαψα για εκεινα που χαρισα...<br />κι αν καπου πουληθηκαν καποιος θα τα ειχε αναγκη ενω σε μενα περισσευαν...<br /><br />καπως ετσι βγηκα απο την μαυρη τρυπα...<br />δεν ξερω αν η Σκια θα βρει οσα της ανηκουν και ξαναβγει καποτε στην επιφανεια...<br />δεν ξερω αν θα ξαναπιασει τα ηνια εκεινη...<br />δεν ξερω τι θα φερουν οι μερες...οι μηνες...τα χρονια...<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_XOivzGwqRYk/TAfIO8tra7I/AAAAAAAABbE/3LHjukoY_jM/s1600/33.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 228px; height: 320px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_XOivzGwqRYk/TAfIO8tra7I/AAAAAAAABbE/3LHjukoY_jM/s320/33.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5478567630860938162" border="0" /></a>το μονο που εμαθα ειναι πως...<br /><br />το λουλουδι στεκει ετσι κι αλλιως μπροστα σου...<br />μπορεις να το προσπερασεις...<br />μπορεις να το πατησεις με το περασμα σου...<br />μπορεις απλα να σκυψεις και να το μυρισεις...<br />μπορεις ομως και να το κοψεις για να στολισεις τα μαλλια σου...η΄και την ψυχη σου...<br /><br />το δεντρο της ζωης ειναι μπροστα σου...<br />ειναι επιλογη σου αν με το σχοινι που κρατας θα φτιαξεις στα κλαδια του μια κουνια η΄μια κρεμαλα...<br /><br /><br /><br />Υ.Γ1 το ξαναπα...οταν ζητανε μεριδιο απο την ψυχη σου νομιζοντας πως τους ανηκει... τραγουδα...!<br />δεν θες να τραγουδησεις...; φορα το καπελακι σου στραβα και προχωρα...<br />σε αυτες τις περιπτωσεις ειναι καλο να θυμασαι...να θυμασαι και να προχωρας...<br />μην κοιταξεις πισω...ποτε...ξερουν να μαγνητιζουν την ψυχη οι ζητιανοι της υπαρξης...<br /><br />Υ.Γ2 θα ξαπλωσω να με πατησεις...θα σου στελνω και φιλια απο τα πατωματα οσο εσυ με τσαλαπατας...<br />αλλα θα το κανω επειδη ΕΓΩ το γουσταρω...<br />αν με εκβιασεις γι αυτο...θα την χασεις την πλατουλα μου φιλε...<br /><br />Υ.Γ3νομιζα πως ειναι κατορθωμα στην θυελα να στεκεις στα ποδια σου...υστερα καταλαβα πως χρειαζεται και να προχωρας...<br /><br />Υ.Γ4 εχουν τα σκοταδια την χαρη τους...αλλα και το φως την δικη του...<br /><br />Υ.Γ5 αλλο το παραμυθι και αλλο το παραμυθιασμα...μην τα μπερδευεις...<br />το ενα ειναι μαγικο και αναγκαιο...το αλλο μπορει να σε καταστρεψει...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4862473243679983406-1981862674821181200?l=xehasmeni.blogspot.com' alt='' /></div>ΝΑΪΑΔΑhttp://www.blogger.com/profile/03215618358705846416noreply@blogger.com62tag:blogger.com,1999:blog-4862473243679983406.post-81685431018774094142010-05-18T18:27:00.010+03:002010-05-18T20:58:48.222+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_XOivzGwqRYk/S_LMkdcAtQI/AAAAAAAABaM/mcQgWm4NOw0/s1600/chances_by_niebezpiecznygroszek%5B1%5D.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 213px; height: 320px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_XOivzGwqRYk/S_LMkdcAtQI/AAAAAAAABaM/mcQgWm4NOw0/s320/chances_by_niebezpiecznygroszek%5B1%5D.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5472661423958045954" border="0" /></a><br /><br /><br /><br /><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">επειδη πολυ τον αγαπησε...</span><br /><br />ποσο μακρια θα εφτανες για τα ονειρα σου...;<br /><br />ποσα εισαι διαθετημενος να θυσιασεις...;<br /><br />λογια μονο εμαθες να λες...λογια μεγαλα για ευκαριες που περναν και στο "παραλιγο" τις χανεις...<br /><br />ποσο τολμαει η ελευθερη καρδια σου να πεταει περα απο τα σιγουρα...;<br /><br />μεχρι που οριζεις τα διχως ορια αισθηματα...;<br /><br />ποσο αντεχεις να πονας...;<br /><br /><br />ποσο δυσκολο ειναι να δεχεσαι τον αλλο που ειναι διαφορετικος απο σενα...;<br /><br />πως δυο διαφορετικες ψυχες μοιραζονται το ιδιο ονειρο...;<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_XOivzGwqRYk/S_LJPmJkyuI/AAAAAAAABZ0/yL2bxbCqqeY/s1600/5330_1134872446603_1071072359_30396213_7879876_n.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 295px; height: 320px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_XOivzGwqRYk/S_LJPmJkyuI/AAAAAAAABZ0/yL2bxbCqqeY/s320/5330_1134872446603_1071072359_30396213_7879876_n.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5472657766984501986" border="0" /></a><br />θυμασαι το ταξιδι που λεγαμε...;<br />τα δυο εισητηρια που ειναι κρυμενα...;<br />για οπου...<br />για οποτε...<br />αρκει δυο να ειμαστε...<br />για οσο...<br /><br />το λιγο δεν φτανει αλλα μου αρκει στο τιποτα μπροστα...<br />επειδη ειμαι εγω...επειδη πολλα ονειρα εχω κανει...<br />επειδη θελω να τα ζω...<br />για οσο...<br />οπως και οποτε...<br /><br />επειδη μετραω...<br />επειδη ειναι δυσκολα χωρις...<br />κι επειδη ανασες οταν δεν μπερδευονται ζωη δεν υπαρχει...<br /><br />επειδη εισαι εσυ...<br />και θελω απο εσενα να μεθυσω...<br />βασανιστικα αργα...<br /><br />γιατι ξερω να ποναω...<br />και ποναν τα ονειρα πολυ...<br />οταν δεν μοιραζονται...<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_XOivzGwqRYk/S_LLtfbea_I/AAAAAAAABaE/J0ZS8zrEvCg/s1600/4e17cd489183.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 254px; height: 320px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_XOivzGwqRYk/S_LLtfbea_I/AAAAAAAABaE/J0ZS8zrEvCg/s320/4e17cd489183.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5472660479599864818" border="0" /></a><br />γι'αυτο σου λεω...<br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">επειδη πολυ τον αγαπησε...</span><br /><br />ετσι οπως λιγες φορες γινεται...<br />κι οτι "σωστα" δεν ειναι φτιαγμενο δεν του πρεπει να ειναι καταδικασμενο...<br />αληθεια ποιος οριζει το "σωστο...;"<br /><br />πως μετρας την αγαπη...;<br />ρομαντικη με λενε...;<br />αληθεια με λενε...!<br />την αληθεια μη φοβασαι επειδη αλλιως σου μαθανε...<br />αδικο ειναι...<br /><br />οτι ειναι διαφορετικο δεν θα πρεπε να τρομαζει...<br />κι οτι εξελισσεται παντα μπορεις να το ακολουθεις...<br />αρκει να μη φοβασαι...<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_XOivzGwqRYk/S_LLbBpOGrI/AAAAAAAABZ8/-2e-lwxoeRo/s1600/5330_1134873086619_1071072359_30396218_6950654_n.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 250px; height: 250px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_XOivzGwqRYk/S_LLbBpOGrI/AAAAAAAABZ8/-2e-lwxoeRo/s320/5330_1134873086619_1071072359_30396218_6950654_n.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5472660162366806706" border="0" /></a><br />μου εμειναν κατι νυχτες μονες...<br />και μια απροσδιοριστη αναγκη για φευγιο...<br />στο οπως και στο οπου και για οσο...<br /><br />"δεν μπορεις παντα να κανεις αυτο που θες..."<br />"εγω θα το κανω..."<br />"δεν γινεται..."<br />"εγω θα το κανω να γινει...ετσι ειμαι δεν το καταλαβαινεις...;"<br /><br />μου εμειναν κατι νυχτες...<br />δεν μπορω να μπω σε καλουπια...<br />δεν θα ημουν εγω ετσι...<br />ευκολο να μ'αγαπησεις...δυσκολο να με νιωσεις...<br />ευκολος ο ερωτας δεν ειναι...μητε η αγαπη...<br /><br />μου εμειναν τα μεσημερια που αγναντευω την ψυχη που μου απομεινε...<br />κι αυτο το λιγο ξερω να το αγαπω...ειναι δικο μου γιατι...ναι το" γιατι" στο τελος κι ας ειναι "λαθος"<br />για μενα ειναι σωστο...για μενα...<br />και παντα θα ειναι...<br />παντα θα ειμαι αλλιως...ετσι ειμαι...ετσι μπορω...ετσι νιωθω...αλλιως χανομαι...δεν ζω...<br /><br />μου εμειναν κατι απογευματα που με μελαγχολουν...<br />δικα μου ειναι τα λαθη και τα γουσταρω...<br />δικες μου οι επιλογες και ολες οι συνεπειες τους...<br /><br />τι ωραια που ειναι να ειμαι εγω ετσι οπως ειμαι...!!!<br />και να μπορεις να μ'αγαπας γι' αυτο...<br />ποσο δυσκολο ειναι...;<br /><br />οτι διαφορετικο ειναι απο οσα εμαθες δεν παυει αληθινο να ειναι...<br /><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">επειδη πολυ τον αγαπησε...</span><br />και δεν φοβηθηκε μονη να μεινει...<br />και να τον αγαπαει...ειτε ετσι...ειτε αλλιως...<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_XOivzGwqRYk/S_LJHHrj-nI/AAAAAAAABZs/gXVP_Sqjr6Q/s1600/%CF%81%CF%81%CF%81%CF%81%CF%81.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_XOivzGwqRYk/S_LJHHrj-nI/AAAAAAAABZs/gXVP_Sqjr6Q/s320/%CF%81%CF%81%CF%81%CF%81%CF%81.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5472657621366602354" border="0" /></a><br /><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">"ξερω πως ειναι να πεφτουν τα αστρα μες τη λασπουρια...</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">ξερω πως ειναι και να βγαινουν ξανα και να φωτιζουν τον ουρανο μου...</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">ξερω να ακουω και την καρδια οταν μου γνεφει κατι...</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">λοιπον ειναι τοσο τρομαχτικο...;</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">απλα μ'αρεσει να το κανω με τον δικο μου τροπο..."</span><br /><br /><br /><br /><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">"ηθελα παντα να μπαινει ο ηλιος σε ολα τα δωματια της ψυχης μου...</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">κρυφα ομως παντα αγαπουσα και τη σεληνη...</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">φως και τα δυο...</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">ισως μπερδευτηκα και ανοιξα σε λαθος χρονο τα παντζουρια...</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">ισως παλι και οχι...</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">φως και τα δυο...</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">τωρα ποιο δημιουργει τις πιο τρομαχτικες σκιες αυτο ειναι αλλο παραμυθι..."</span><br /><br /><br /><span style="color: rgb(153, 0, 0);">ειναι μερικες αγαπες που αξιζουν ουρανο...καταδικαζονται ομως εδω...</span><br /><span style="color: rgb(153, 0, 0);">τα φτερα εμεις τα κραταμε...εμεις επιλεγουμε...εμεις...ολα εμεις...</span><br /><span style="color: rgb(153, 0, 0);">ακους...;</span><br /><br /><br />Υ.Γ1 η μουσικη απο την ταινια "αυτη η νυχτα μενει"... γιατι κι αν μερικα ονειρα μοιαζουν απραγματοποιητα δεν ειναι τελικα...αρκει να ξερεις προς τα που να τα ψαξεις...και να μην φοβασαι να τα ακολουθησεις...<br /><br />Υ.Γ2 η αγαπη...θελει και θυσιες...καμια φορα...<br /><br />Υ.Γ3 κουραστηκα να προσπαθω να μαθω σε αλλους "πως η καρδια δεν κανει λαθη...κι οτι ακολουθηστε την πια...κι οτι γινει..."<br />σταματω λοιπον...κι οτι γινει...<br /><br />Υ.Γ4 ειναι κατι φατσουλες αληθινες και πανεμορφες που σου φτιαχνουν την διαθεση...<br />τις ευχαριστω που με πηραν αγκαλια και γελασαμε και κλαψαμε και συγκινηθηκαμε...<br />θα μιλησω προσεχως γι αυτο σε αλλο παραμυθι...ξερετε εσεις ποιες ειστε...σας αγαπω και ευχαριστω που δεν χρειαζεται να λεμε πολλα μεταξυ μας...<br /><br />Υ.Γ5 τουτο το παραμυθι ειναι περιεργο...οπως και αλλα πολλα...ωστοσο πολυ πολυ αληθινο...<br /><br />Υ.Γ6 ακους...; μαθε να ακους οσα δεν λεγονται...ωστοσο τα ζηταω...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4862473243679983406-8168543101877409414?l=xehasmeni.blogspot.com' alt='' /></div>ΝΑΪΑΔΑhttp://www.blogger.com/profile/03215618358705846416noreply@blogger.com70tag:blogger.com,1999:blog-4862473243679983406.post-51134602645370928952010-05-09T04:31:00.002+03:002010-05-09T05:10:41.547+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_XOivzGwqRYk/S-YJz5NajUI/AAAAAAAABY8/V4S3e6rB-UE/s1600/fff+113.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_XOivzGwqRYk/S-YJz5NajUI/AAAAAAAABY8/V4S3e6rB-UE/s320/fff+113.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5469069584623111490" border="0" /></a><br />Αγαπημενη μου ξημερωνει...<br />σε λιγες ωρες κυριακη...9 του Μαη...2 μηνες που εφυγες για το μεγαλο ταξιδι...<br />η γιορτη της μητερας...<br />γεμισαν οι βιτρινες με λουλουδια και σημειωματα "μην ξεχασετε το πιο σημαντικο προσωπο στη ζωη σας...την μητερα σας..."<br />κι αναρωτιεμαι ποιος θα μπορουσε να ξεχασει την μητερα του...;ποιος θα εκανε ενα τοσο μεγαλο και τραγικο λαθος...;<br /><br />σου γραφω να σου πω τα νεα μας...<br />εδω η ζωη κυλαει λιγο πολυ οπως τα ξερες...<br />συνεχιζω την πρακτικη και σε περιπου 1 μηνα τελειωνω...<br />ειναι ενα κοριτσακι στο νοσοκομειο μολις εκλεισε τα 4,<br />το λενε Ε... και ηταν το πρωτο που αντικρυσα οταν επεστρεψα πρωτη μερα πισω στη δουλεια...<br /><br />το βρηκα με 40 πυρετο, με πολλα αποστηματα σε ολο του το κορμακι και τοσο σοβαρα που οι γιατροι λεγαν πως δεν θα τα καταφερει...<br /><br />περασαμε πολλες μερες προσπαθωντας να του ριξουμε τον πυρετο,δινοντας του τροφη απο ορο και του βαλαμε παρα πολλα φαρμακα...<br />μας εβλεπε και εκλαιγε...δεν ειχε κουραγιο ουτε τα ματακια του να ανοιξει...<br /><br />τωρα ειναι καλα...<br />ειναι ενας ξανθος αγγελος που μου κολαει αυτοκολητα πανω στη στολη και που εχει γεμισει το τμημα χαρα και γελια με την απιστευτη φατσουλα του...<br />λεει σε ολους πως ειμαστε φιλες, μου κανει ζωγραφιες και με γεμιζει φιλια καθε μερα...<br />δεν ξερω γιατι...αλλα δεν νομιζω πως θα χαιρομουν περισσοτερο για ενα ξενο παιδακι...οσο εχω χαρει για την μικρη αυτη...<br />ισως...ισως λεω να το πηρα πολυ προσωπικα...ισως επειδη ηταν τοσο σοβαρα οσο εσυ...<br />ισως επειδη εγωιστικα δεν θα αντεχα να χαθει κι αλλη αθωα ψυχουλα μπροστα στα ματια μου...<br />ισως...πολλα ισως...<br /><br />η πτυχιακη προχωρα και περιπου στο τελος του μηνα θα την παρουσιασω να τελειωνουμε και με αυτο και καλως εχοντων των πραγματων ιουνιο θα ορκιστω εκτος κι αν δεν προλαβω οποτε σεπτεμβριο στα σιγουρα...<br />μετα θα δουμε...<br />ελπιζω να βρω δουλεια πανω στον τομεα μου μην παει τοσος κοπος τζαμπα...<br /><br />συνεχιζω κανονικα και στην αλλη δουλεια ευτυχως και δυστηχως...<br />ευτυχως γιατι τελικα με ολα αυτα δουλευω πολλες ωρες που ειναι καλο για το μυαλο μου απο οτι λενε και δυστηχως γιατι βαρεθηκα να τρεχω σαν τρελη απο εδω κι εκει για ψιχουλα...γιατι που να στα λεω απο οικονομικη αποψη τι γινεται στον κοσμο τουτο εδω και 2 μηνες...<br /><br />στο σπιτι ολα καλα...<br />η μετακομιση τελειωσε νωρις νωρις...<br />πολλα πραγματα σου ειναι εδω και πολλα αποθηκευτηκαν για να κοσμισουν το σπιτι της μικρης οταν μεινει μονη της...<br />πολλα εδωσα εδω κι εκει και ειμαι σιγουρη πως θα συμφωνουσες με αυτη μου την κινηση αν και λιγο θα με εβριζες οταν εβλεπες τοσα και τοσα που κρατουσες για χρονια να τα βαζω σε σακουλες με τοση ευκολια...<br />καμια ευκολια σε διαβεβαιω...<br /><br />λοιπον τωρα μενουμε ολοι μαζι οπως σου ειχα υποσχεθει οτι θα γινει μεχρι νεοτερας και παιρναμε καταπληκτικα...!!!<br />θυμασαι την μοναδικη ικανοτητα της μικρης στην ακαταστασια...; ε την εχει ακομα...<br />θυμασαι και την δικη μου μανια το καθε πραγμα να μπαινει στη θεση του και να ειναι ολα καθαρα...; ε το εχω ακομα...<br />οποτε δεν χρειαζεται καμια φαντασια να καταλαβεις τι γινεται καθε μερα...<br />προσθεσε σε ολα αυτα και την Μα'ι'ρα και θα εχεις την πληρη εικονα...<br /><br />κατα τ'αλλα νομιζω πως αν δεν ειχα την μικρη δεν θα τα εβγαζα περα...<br />πολλα βραδια ερχεται και με ξυπναει και μου ζηταει να κοιμηθουμε μαζι...<br />δεν ξεσπαει σε τιποτα και με ανησυχει αυτο ιδιαιτερα...<br />μια δυο φορες την ειδα να νευριαζει επειδη ολοι μας εχουν για πολυ δυνατες και της την εδωσε αυτο στα νευρα...και αλλη μια να κλαιει...<br />την εχω πιασει ομως πολλες φορες στα κρυφα μονη της να παρακαλαει να ησουν κακια...γιατι τοτε λεει δεν θα πονουσε τοσο που εφυγες...<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_XOivzGwqRYk/S-YKCsvuT7I/AAAAAAAABZE/vLuw0vy8zq4/s1600/PICT0145.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_XOivzGwqRYk/S-YKCsvuT7I/AAAAAAAABZE/vLuw0vy8zq4/s320/PICT0145.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5469069838975389618" border="0" /></a><br />τα βραδια ειναι δυσκολα μαμα...<br />πολυ δυσκολα...<br />καποιος μου ειχε πει πως οσο περναει ο καιρος τοσο πιο δυσκολα θα ειναι...και ειχε απολυτο δικιο...<br />οι μερες μακρια σου ειναι ατελειωτες...οσο περναει ο καιρος και συνειδητοποιω την απουσια σου νομιζω πως τρελαινομαι...<br />πιανω το τηλεφωνο να σε παρω...τιποτα...<br />περνω εξω απο το παλιο σπιτι και τα παντζουρια ειναι κλειστα...θα κοιμαται λεω θα περασω ξανα αργοτερα...μα δεν εχει αργοτερα...<br />βλεπω κατι στην τηλεοραση και σηκωνω το ακουστικο γιατι πρεπει να το δεις κι εσυ...<br />ειναι και κανα 2 ταινιες που βγηκαν που θελω να τις δουμε παρεα αφου μαγειρεψεις με τα χερακια σου κατι...οχι...;καλα να παραγγειλουμε κατι και να κατσουμε να τις δουμε...<br /><br />τις νυχτες που λες ειναι ολα αβασταχτα...<br />φοραω τα ρουχα σου να εχω το αρωμα σου και ξαπλωνω σε μια γωνια να σου μιλησω...<br />συνηθως δεν καταφερνω να πω πολλες κουβεντες και λεω τα πιο πολλα με λυγμους και ουρλιαχτα...<br />οι μερες ειναι πιο ευκολες...μπορω να κανω τον καραγκιοζη ανετα...<br />οσοι δεν με ξερουν δεν καταλαβαινουν τιποτα...<br />ολα καλα εκει εξω...<br />οταν γυρναω εδω ειναι το προβλημα...<br /><br />ξερω πως αλλα σου υποσχεθηκα αλλα ειναι μερικες μερες που δεν μπορω να σηκωθω απο το κρεββατι...<br />μια αορατη δυναμη με κραταει καθηλωμενη εκει...περναν ωρες πολλες ετσι...<br />οχι οτι ειναι καποια ανακουφιση...<br />στην αρχη περιμενα να δω ονειρα...να σε δω εκει να μου μιλας αλλα δεν γινοταν...και οσο δεν γινοταν τοσο επεμενα να κλεινω τα ματια μου μεχρι να σε δω...<br />μα και παλι τιποτα...<br />υστερα θυμωνα τοσο και τα εβαζα μαζι σου που δεν κρατας τις υποσχεσεις σου και δεν ερχεσαι οπως ειχες πει...<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_XOivzGwqRYk/S-YKX_eKtRI/AAAAAAAABZM/GnELIw0np18/s1600/fff+112.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_XOivzGwqRYk/S-YKX_eKtRI/AAAAAAAABZM/GnELIw0np18/s320/fff+112.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5469070204779279634" border="0" /></a>οχι μαμα δεν μετραει η μια φορα που ηρθες και ειπες πεντε πραγματα...<br />νομιζεις δλδ οτι με μια φορα ξεμπερδεψες και δεν χρειαζεται να ξαναρθεις...;<br />οκ το καταλαβαμε πως εκει που εισαι περνας καλα και εχεις βρει και δουλεια, οχι οτι αμφεβαλλα δλδ πως αν εβαζαν καποιον σε δουλεια εκει πανω θα ησουν εσυ αυτη αλλα ειπαμε να ερχεσαι...<br />εχω θυμωσει πολυ με αυτη την κατασταση γιατι αναρωτιεμαι αν τελικα με βλεπεις...κι αν βλεπεις οτι βασανιζομαι τοσο γιατι δεν ερχεσαι...;<br /><br />τα κοριτσια ειδαν και αποειδαν και αφου στειλαν απειρα μυνηματα στα οποια δεν πηραν απαντηση...<br />αφου σε ολα τα τηλεφωνα εβρισκα μια ωραιοτατη δικαιολογια καποια στιγμη την ψιλιαστηκαν και εκαναν εφοδο στο σπιτι...<br />με μαζεψαν και με εβγαλαν εξω για ρετσινες και φαγητο μιας που λενε οτι αδυνατησα...<br />δικαιολογιες τωρα...μια χαρα προετοιμασια εχω κανει για τις παραλιες το καλοκαιρι που σχεδον εφτασε...<br />αλλωστε κι εσυ ελεγες οτι ειχα παχυνει τελευταια...<br /><br />τα κοριτσια που λες ειναι πολυ κοντα μου σε ολα αυτα...οσο εγω τις κανω περα τοσο αυτες με εχουν απο κοντα...<br />η αληθεια ειναι πως εχω γινει λιγακι...λιγακι...δεν ξερω πως να με χαρακτηρισω...παντως καμια σχεση με αυτο που ημουν εγγυημενα πραγματα...<br /><br />η μικρη λεει να παω να κοιταξω τα νευρα μου και να αλλαξω φατσα επειγοντως...<br />η γιαγια ασχολειται ως συνηθως με οτι διαδικαστικο υπαρχει και με πρηζει να τρεχω απο πισω της για μια γνωμη και ο παππους ακολουθει τον γνωστο παλιο δρομο που ακολουθουσε και με τον νονο μονο που τωρα ειναι χειροτερα...<br />θαρρω τελικα πως σου ειχε μεγαλη αδυναμια...<br /><br />γενικα το ζευγος παππου-γιαγιας ειναι μια κινουμενη λυπητερη εικονα που απορω που βρισκει την δυναμη και αντεχει ακομα...<br />α! το καλυτερο δεν το ακουσες...η μανουλα σου βρηκε πατημα και με εκβιαζει πως θα χαρεις πολυ να με δεις παντρεμενη στα γρηγορα...<br />της απαντω οτι πλακα με κανει γιατι το εννοει στα γρηγορα...<br />γι αυτο αν δυνασαι κανε καμια παρεμβαση απο εκει πανω γιατι ποσα κουλα να αντεξω πια...;;;<br /><br />τον αλλο μηνα παντρευεται η Π... και σε λιγους μηνες θα εχουμε και ανιψακι...<br />σκεφτομαι ποσο διαφορετικα θα ηταν ολα αυτα αν ησουν εσυ εδω...κι εκεινος βεβαια να δει το εγγονι του...<br />και η Ν... γενναει σε 2 μηνες...δεν ημουν κοντα της σε τιποτα ολον αυτο τιον καιρο...<br /><br />νιωθω παρεισακτη μεσα στη χαρα...σαν να μην ανηκω εκει πια...σαν να μη με αφορουν ολα αυτα...απλος θεατης της ζωης των αλλων...να κοιταω και αντε να ριχνω κανενα χειροκροτημα μεχρι να βρεθω και παλι πισω στην φωλια μου και να μπορω να κλαιω μονη μου...<br />διχως κανεναν να με ενοχλει...διχως κανεναν να με καταλαβαινει...<br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_XOivzGwqRYk/S-YK1GT1LiI/AAAAAAAABZU/0QWvTbJS10c/s1600/PICT0148.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_XOivzGwqRYk/S-YK1GT1LiI/AAAAAAAABZU/0QWvTbJS10c/s320/PICT0148.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5469070704831180322" border="0" /></a>ισως τα μονα ατομα που ενιωσα να με καταλαβαινουν ειναι οσοι με πλησιασαν και μου ειπαν πως εχασαν κι εκεινα εναν γονιο και κυριως την μαμα τους...ισως μονο εκει να βρηκα καπου να ακουμπησω και αυτο για λιγο και να πω πως καποιος με καταλαβαινει εστω και λιγο...<br /><br />μαμα...ποναω τοσο πολυ...<br />τοσο αβασταχτα πολυ που νιωθω πως δεν θα το αντεξω για πολυ ακομα...<br />δεν ειναι ηττοπαθεια...δεν ειναι παραιτηση...<br />ειναι απλα η αληθεια που γινεται τοσο εντονη και αντιληπτη μερα με τη μερα...νυχτα με τη νυχτα...στιγμη με τη στιγμη...<br /><br />μου λενε πως η ζωη συνεχιζεται...<br />πως οτι κι αν κανω δεν θα σε γυρισει πισω...<br />πως πρεπει να βγαινω και να ξεχνιεμαι...<br />πως πρεπει να κοιταξω μπροστα και να συνεχισω γιατι αυτο θα ηθελες εσυ και ετσι θα σε κανω ευτυχισμενη εκει που εισαι...μου λενε παρα πολλα...<br />αλλα μαμακα μου...δεν μπορω...αληθεια δεν μπορω...<br />παλευω τοσο πολυ αλλα τελικα δεν καταφερνω τιποτα...γιατι πολυ απλα δεν εισαι εσυ εκει να δεις,να ακουσεις,να με χαιδεψεις και να με παρεις μια αγκαλια...<br /><br />δεν μεγαλωσα μαμα...την ειχα ακομα πολυ αναγκη την αγκαλια σου και το χαδι σου...<br />ερχομουν και κουρνιαζα μεσα της και ενιωθα σιγουρια και ασφαλεια και αγαπη απεριοριστη...<br />τωρα...; τωρα που να τρεξω να κουρνιασω μαμα...;<br />σε ποιον να πω την χαρα μου και τον πονο μου...;<br />σε ποιον να γκρινιαξω και να κλαψω γνωριζοντας πως θα μου δωσει την πιο αληθινη και ανιδιοτελη συμβουλη...;<br /><br />ολες οι εικονες περναν ξανα και ξανα απο μπροστα μου διχως σταματημο...<br />εικονες απο τα νοσοκομεια...<br />εικονες απο την προσπαθεια...<br />εικονες απο τις μικρες μας νικες και τις μεγαλες μας ηττες...<br />εικονες συνεχεια μανουλα μου...<br />τοσες εικονες λες και βλεπω μονιμα μια ταινια με το πιο λυπημενο τελος...<br />και στο τελος παντα εγω να ουρλιαζω τρομαγμενη και με μια ελπιδα πως ολο αυτο ηταν εφιαλτης και παει περασε...<br />με ξυπνησες και μου ειπες ονειρο ηταν μωρο μου κοιμησου ξανα...<br />ομως δεν ειναι μαμα...δεν ειναι ονειρο και μολις το καταλαβαινω ουρλιαζω και παλι μεχρι να σταματησω επειδη δεν βγαινει αλλο φωνη...<br /><br />νιωθω μονη...τοσο πολυ μονη οσο δεν ενιωσα ποτε...<br />τις νυχτες ευχομαι και παρακαλω γρηγορα να γινει κατι να βρεθω κοντα σου...<br />δεν με νοιαζει αν θεωρηθει παραιτηση και αδυναμια...<br />θελω απλα να ειμαι εκει που εισαι...θελω την αγκαλια σου και το φιλι σου...<br /><br />μανουλα μου...γλυκο μου μανουλακι μοναδικο και αναντικαταστατο...πως να αντεξω διχως σου...;<br />σου ελεγα πως αν μου κανεις καμια πλακα και φυγεις θα φυγω κι εγω μαζι σου...και κοιτα εσυ εφυγες κι εγω ειμαι ακομα εδω...<br />δεν ξερω αν με κραταει η υποσχεση που σου εδωσα η' η αδυναμια να φυγω μαζι σου...<br />ισως παλι να με κραταει εκεινο το μικρο που χρειαζεται μια αγκαλια και που σε ανυποπτο χρονο πεφτει πανω μου και με γεμιζει φιλια και αγκαλιες...<br /><br />α!που να δεις τον Γ... που με γεμιζει λουλουδια,σοκολατες και οτι περναει απο το μυαλο του μου φερνει...καθε λιγες μερες κι απο κατι...<br />αγαπες και φρου φρου...;μετανοια...;τυψεις...;ποιος ξερει τι ακριβως προσπαθει να κερδισει...;<br />δεν ξερω αν τον συμπονω η' αν τον λυπαμαι...<br />αν θα του κανω την χαρη να νιωσει λιγο καλα η΄αν δεν εχω την δυναμη καν γι αυτο...<br />πανε πολλα χρονια βλεπεις και μεσα μου εχει επελθει η ετυμηγορια του εδω και καιρο...<br />παντως αν τα βλεπεις αυτα απο εκει πανω πολυ θα γελας ειμαι σιγουρη...<br /><br />μαμα αυριο γιορταζουν οι μανουλες...<br />κι εγω δεν μπορω να σου κανω μια τεραστια αγκαλια, να σε γεμισω λουλουδια και φιλια και αυτο με σκοτωνει...<br />δεν ηξερα τι αλλο να κανω παρα να σου γραψω αυτο το γραμμα με την ελπιδα πως αυτη την φορα θα μου δωσεις λιγο σημασια και θα ερθεις να σε δω και ισως να με αφησεις να σε αγγιξω και λιγο...<br /><br />σε παρακαλω...καθε νυχτα πεφτω στο κρεββατι με αυτη την ελπιδα...τι με αφηνεις και περιμενω ετσι...;<br />καθε μερα μιλαω με τις ωρες σε μια φωτογραφια...τι περιμενεις για να μου απαντησεις...;<br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_XOivzGwqRYk/S-YNQpaE1uI/AAAAAAAABZk/YM6HhDBv7og/s1600/IMGP1449.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_XOivzGwqRYk/S-YNQpaE1uI/AAAAAAAABZk/YM6HhDBv7og/s320/IMGP1449.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5469073377132336866" border="0" /></a>μαμα...<br />κανεις ποτε δεν θα καταλαβει την σχεση που ειχαμε...<br />κι ισως καποιοι να με κοροιδευουν και λιγο λεγοντας πως ειμαι μαμοθρευτο...ομως εγω ξερω πως ησουν η φιλη μου, η κολητη μου, η αδερφη μου η μαμα και ο μπαμπας μαζι...και ολα αυτα δεν μπορει κανεις να μου τα παρει πισω...κι ουτε μπορει κανεις να τα αντικαταστησει...<br /><br />ξερω πως θα γελασω και παλι μα ποτε δεν θα φτασει το γελιο μου στα βαθη της ψυχης...<br />ξερω πως θα χαρω ξανα μα ποτε δεν θα ειναι η χαρα τοσο βαθια οσο ηταν καποτε...<br />ξερω πως υπαρχουν ανθρωποι που με αγαπανε αλλα κανενας οσο με αγαπησες εσυ...<br /><br />τιποτα ποτε δεν θα ειναι ξανα το ιδιο...γιατι δεν θα εισαι εσυ καπου εκει να το βλεπεις και να του δινεις αλλη σημασια...<br />την σημασια που του πρεπει...<br /><br />αυριο ειναι η γιορτη της μητερας...<br />κι εγω...<br />κι εγω δεν εχω που να παω...<br />δεν με χωραει ο τοπος...δεν με χωραει ολοκληρος ο κοσμος μαμα...<br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_XOivzGwqRYk/S-YLSiLb6uI/AAAAAAAABZc/rDAzba7eFTQ/s1600/IMGP1446.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_XOivzGwqRYk/S-YLSiLb6uI/AAAAAAAABZc/rDAzba7eFTQ/s320/IMGP1446.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5469071210528369378" border="0" /></a>ποσο αβασταχτα μου λειπεις...<br />ποσο αδιανοητα ποναω...<br />ποσο δυνατο ειναι αυτο το χερι που μου ξεριζωνει καθε μερα την καρδια...<br /><br />που να τα χωρεσω ολα αυτα μανουλα που δεν ειναι εδω η αγκαλια σου που χωρουσε ολο μου το ειναι...;<br />και την εχω τοσο πολυ αναγκη...<br /><br />ποσο σ'αγαπω μανουλα μου...!!!<br />και ποσο χρειαζομαι να ακουσω απο τα χειλη σου "κι εγω μωρο μου...παρα πολυ σε αγαπω...μη μου στεναχωριεσαι..."<br /><br /><br />Υ.Γ αυτο το γραμμα παει στον ουρανο κι ετσι για πρωτη φορα τα σχολια θα μεινουν κλειστα...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4862473243679983406-5113460264537092895?l=xehasmeni.blogspot.com' alt='' /></div>ΝΑΪΑΔΑhttp://www.blogger.com/profile/03215618358705846416noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-4862473243679983406.post-38472816694733099572010-05-01T19:31:00.006+03:002010-05-01T20:59:28.311+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_XOivzGwqRYk/S9xm0hoSXWI/AAAAAAAABYU/dxzLWP8PkvQ/s1600/027%CE%B7%CE%BE%CE%BC.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 213px; height: 320px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_XOivzGwqRYk/S9xm0hoSXWI/AAAAAAAABYU/dxzLWP8PkvQ/s320/027%CE%B7%CE%BE%CE%BC.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5466357100287516002" border="0" /></a><br />Θα ηταν μεσημερι...<br />καθοταν στο μπαλκονακι της μοναξιας της κι αγναντευε την ψυχη της...<br />παντα μεσημερι της αρεσε να το κανει αυτο...<br />οπως οταν ηταν παιδι...<br /><br />τα μεσημερια που κοιμοντουσαν ολοι εκεινη εβρισκε ευκαιρια και ξυπολυτη στον καυτο ηλιο μετρουσε την ζωη της που χωρουσε ολακερη σε μια πλακοστρωτη αυλη...<br /><br />τα 2 πλατια μαρμαρινα σκαλια χωρουσαν εκεινη,την μικρη της γατουλα...(ποτε δεν ηταν δικια της αλλα παντα αποζητουσε οτι αγαπουσε να το κανει δικο της...)<br />οσες πασχαλιτσες ειχε μαζεψει και την κουκλα της...εκεινη ηταν δικια της...της την ειχαν αγορασει στο γνωστο πανηγυρι και δεν την αφηνε απο την αγκαλια της...<br />μια γαλανοματα,ξανθια κουκλα με μπλε φορεμα και ασπρο καπελο...<br /><br />αλλα ηταν δικια της και για εναν ακομα λογο...<br />της κρατουσε συντροφια τα βραδια που φοβοταν να κοιμηθει...<br />της ελεγε παραμυθια και πολλες φορες την καθησυχαζε μεχρι να την παρει ο υπνος...<br />ακομα και τωρα δεν ηξερε γιατι εκεινα τα βραδια ηταν τοσο δυσκολα...<br /><br />χαμογελασε στην θυμηση της...<br />παντα τα μεσημερια την επαιρνε αγκαλια και βουτουσε μεσα στον κηπο...<br />τοτε φαινοταν τεραστιος με τοσα πολλα λουλουδια γυρω της νομιζε πως δεν την εβλεπε κανεις...<br />χορευανε αναμεσα στις τριανταφυλλιες...στα ζουμπουλια...σε εκεινα τα πορτοκαλι που ποτε δεν εμαθε πως τα λενε και στα νυχτολουλουδα...εκεινα ηταν τα αγαπημενα της...<br />χορευανε και γελουσε...<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_XOivzGwqRYk/S9xqQkc4z5I/AAAAAAAABYs/k4Sv7vWOp-U/s1600/Nelicquele.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 211px; height: 320px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_XOivzGwqRYk/S9xqQkc4z5I/AAAAAAAABYs/k4Sv7vWOp-U/s320/Nelicquele.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5466360880616230802" border="0" /></a><br />τοτε ηταν που σηκωνοταν η γιαγια απο το μεσημεριανο ραχατι κι εβαζε τις φωνες που βουτηξε ξανα στον κηπο και θα της χαλουσε τα λουλουδια...<br /><br />γελασε με την ψυχη της...<br />αχ βρε γιαγια...παντα νομιζες πως ολη η ομορφια ειναι για να την κοιτας απο μακρια...να την φροντιζεις και να την κοιτας...<br />ποτε δεν σου εμαθε κανεις πως οταν βουτας μεσα της τοτε γινεσαι κι εσυ ενα με αυτη...<br />ε...κι αν πατησεις κανενα αγκαθι αναμεσα στα λουλουδια κι αυτο μεσα στο προγραμμα ειναι...<br />συνεχισε να γελας...κι ας ματωνεις συνεχισε να γελας...<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_XOivzGwqRYk/S9xoq3OXiMI/AAAAAAAABYc/EMFQXYK_uok/s1600/autumn.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 210px; height: 320px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_XOivzGwqRYk/S9xoq3OXiMI/AAAAAAAABYc/EMFQXYK_uok/s320/autumn.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5466359133308946626" border="0" /></a><br />η μυρωδια απο εκεινα τα μεσημερια πλανιωταν παντου γυρω της...<br />τιποτα δεν ειχε αλλαξει και τιποτα δεν ηταν ιδιο...<br />τα δυο πλατια μαρμαρινα σκαλια ισα που χωρουσαν την ιδια...ενα πακετο τσιγαρα κι εναν καφε...<br />α...και τα ονειρα...ολακερα ονειρα μιας ζωης που χαραξε την δικη της πορεια οπως κανουν αλλωστε παντα οι εκαστοτε ζωες...απλα δεν το ξερουμε...δεν μας το μαθαινουν απο την αρχη,αλλα και να προσπαθησει καποιος δεν τον πιστευεις...αισθανεσαι παντοδυναμος...αισθανεσαι πως ολα μπορεις να τα καταφερεις...<br /><br />αυτα σκεφτοταν και χαμογελουσε γλυκοπικρα...<br />εκει στα δυο πλατια μαρμαρινα σκαλια...<br />δεν ηθελε να μετρησει ποσα χρονια περασαν απο τον καιρο της παντοδυναμιας της μεχρι την συνειδητοποιηση της...<br />οσα και να ηταν ειχε καμια σημασια...;<br /><br />το ταξιδι λενε πως μετραει...κι ετσι ειναι...τωρα μπορουσε να το πει με σιγουρια...<br />εχει ομορφιες πολλες το ταξιδι...κυριως στις φουρτουνες του...κανει κατι γυρισματα εκει ο ουρανος με την θαλασσα που ομοια του δεν θα δεις σε μπουνατσα...<br />καμια νηνεμια δεν θα σου προσφερει τετοια ομορφη ζαλαδα...<br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_XOivzGwqRYk/S9xqpJRt19I/AAAAAAAABY0/RDfKpFGMPrM/s1600/katia_plaka5__360_x_480_.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 240px; height: 320px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_XOivzGwqRYk/S9xqpJRt19I/AAAAAAAABY0/RDfKpFGMPrM/s320/katia_plaka5__360_x_480_.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5466361302818346962" border="0" /></a>τιποτα απο οσα ειχε σχεδιασει δεν εγινε ποτε...<br />τιποτα απολυτως...<br />αλλα δεν επαψε ποτε να κανει σχεδια...<br />της ειχε πει ο παπους της πως οταν παψεις να κανεις ονειρα πεθαινεις...και πεθαινεις ασχημα...γιατι ο θανατος δεν ειναι παρα ενα ταξιδι ακομα μικρη μου της ελεγε...αλλα δεν ειναι το ιδιο να ταξιδευεις με ομορφες εικονες και το ιδιο διχως εικονες...<br /><br />ετσι κι εκεινη μια ζωη επλαθε ονειρα...δεν ειχε καμια σημασια αν δεν βγηκαν αληθινα...σημασια εχει που τα ονειρευτηκε και εζησε μεσα σε αυτα οσα δεν θα ζουσε ποτε στ'αληθεια...<br /><br />αληθεια...;αναρωτηθηκε...<br />να ηταν αληθεια τα ονειρα η' η ζωη...<br />μηπως η ζωη ειναι απλα ενα ακομη ονειρο...;<br />μηπως καλυτερα δεν ζουσε σε οτι μονη της επλαθε παρα σε οτι της πλασαρανε για αληθεια...;<br />κι ειχε κι εκεινο το συνηθειο να μπερδευεται τελευταια...το ειχε ζησει στ'αληθεια εκεινο το γεγονος...η' το ειχε πλασει η φαντασια της...;<br />δεν ειχε και πολυ σημασια πια...<br />αλλωστε δεν ηταν αυτος ο σκοπος του σημερινου μεσημεριου...<br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_XOivzGwqRYk/S9xpYbNUTlI/AAAAAAAABYk/Ubt0FetqYFU/s1600/on_the_sunny_side_of_you_by_AmorFati.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 213px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_XOivzGwqRYk/S9xpYbNUTlI/AAAAAAAABYk/Ubt0FetqYFU/s320/on_the_sunny_side_of_you_by_AmorFati.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5466359916062330450" border="0" /></a>δεν ηθελε ουτε απολογισμους να κανει...ουτε σωστα και λαθος να μετρησει...<br />ουτε χαμογελα και δακρυα...<br />ολα αυτα ειχαν γινει ενα πια...η συνειδητοποιηση που λεγαμε...<br />ενα τελευταιο ταξιδι ηθελε να κανει...στο χτες και στο σημερα...<br />να βουτηξει την ψυχη της στο μελι του ηλιου και να την αφησει να σβησει μετα στην δροσια της θαλασσας ηθελε...<br />να νιωσει την φωτια μεσα της και τον ηχο που κανει η φλογα οταν σβηνει απο το νερο ηθελε...<br /><br />ειχε παρει να νυχτωνει...<br />ο ηλιος επεσε κι ενα ελαφρυ αερακι σηκωνε τα φυλλα και τα πεταλα απ΄τα λουλουδια στηνοντας εναν αυτοσχεδιο χορο...<br />εγειρε η μερα να ξαποστασει...<br />εγειρε κι εκεινη το κεφαλι της διπλα στην τριανταφυλλια...<br />κοιταξε το ολανθιστο τριανταφυλλο και τα αγκαθακια απο κατω...<br />χαμογελασε...<br />καπως ετσι...ολα ειναι καπως ετσι...σκεφτηκε...<br />εγειρε το κεφαλι της...<br /><br />απεναντι στον κηπο μια μικρη χορευε αναμεσα στα λουλουδια αγκαλια με μια ξανθια κουκλα...<br />μια μικρη...παντοδυναμη...που το παιδικο της γελακι εφτανε μεχρι τον ουρανο και γαργαλουσε τα φτερα των αγγελων...<br /><br />κανεις δεν της φωναξε πως θα χαλασει τα λουλουδια...<br />μονο γελια ακουγονταν απο παντου...<br /><br />τα ονειρα ειχαν φτιαξει το ομορφοτερο ταξιδι...<br /><br /><br /><br />Υ.Γ 1 το μυστικο ειναι να τα πιστευεις...τα ονειρα ντε...τοτε γινονται αληθινα...<br /><br />Υ.Γ2 οταν οι ανθρωποι ξεπουλανε την ψυχη σου και μετα σου ζητανε μερτικο...τραγουδα μωρε...τραγουδα...<br /><br />Υ.Γ3 τωρα ξερεις θαρρω με ποσα λιγα μπορω να λεγομαι ευτυχισμενη...η' ακομα δεν εμαθες...;<br /><br />Υ.Γ4 ενα τριανταφυλλενιο "σ'αγαπω" πλανιεται ολη μερα μεσα μου και δεν εχω που να το ακουμπησω...αν το βρεις αγκαλιασε το...σ'εψαχνε...<br /><br />ΥΓ5 .......τραγουδα λεμε...αλλιως την εβαψες...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4862473243679983406-3847281669473309957?l=xehasmeni.blogspot.com' alt='' /></div>ΝΑΪΑΔΑhttp://www.blogger.com/profile/03215618358705846416noreply@blogger.com50tag:blogger.com,1999:blog-4862473243679983406.post-53128354937854163002010-04-21T02:06:00.007+03:002010-04-21T02:51:12.748+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_XOivzGwqRYk/S846N_PNGlI/AAAAAAAABX8/ZZxc6slkP-I/s1600/n1571283386_30143747_985666.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 313px; height: 320px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_XOivzGwqRYk/S846N_PNGlI/AAAAAAAABX8/ZZxc6slkP-I/s320/n1571283386_30143747_985666.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5462367410034907730" border="0" /></a><br />Κρυωνεις πολυ αποψε...<br />παγωσες...<br />κι εγω σε νιωθω...<br />Δεν εχεις τιποτα να σκεπαστεις...ουτε ενα φιλι...<br />Ποσο μετραει αληθεια αν εγω σε νιωθω...;<br /><br />Κι αυτη η καταιγιδα σε πηρε στο κατοπι...δεν λεει να σταματησει πια...<br />Αιωνες χτυπανε πανω σου οι στιγμες...<br /><br />Να παρει η οργη..να παρει...Ειδες...;ποσο ανετοιμο σε βρισκει παντα...ποσο γυμνο...ποσο ακατεχο...;;;<br /><br />Που ειναι οι αποφασεις που επαιρνες...;"την αλλη φορα" ελεγες,θα ξερω.θα εχω ετοιμασει καταφυγια...<br />θα εχω φυλαξει ζεστες κουβερτες για την παρτυ μου"<br /><br />Μην απορεις...δεν εισαι εσυ που δεν τα καταφερνεις...<br />ετσι συμβαινει σε ολους μας...<br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_XOivzGwqRYk/S846n8A-pCI/AAAAAAAABYE/ukg_LKJh3t0/s1600/Topielica_by_vinegar.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 226px; height: 320px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_XOivzGwqRYk/S846n8A-pCI/AAAAAAAABYE/ukg_LKJh3t0/s320/Topielica_by_vinegar.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5462367855846532130" border="0" /></a>Αγκαλιασε σφιχτα τον εαυτο σου...κρυψου κατω απο το δερμα σου...<br />μεσα στις χουφτες σου...ζεστανε την ψυχη σου με την ανασα σου...<br />και σκεψου ποσα πραγματα σημαντικα εχεις να κανεις...<br /><br />Μολις περασει η καταιγιδα...<br /><br /> ...................................................<br /><br />Αναρωτιεσαι τι θα κανεις...που θα σταθεις...που θα βρεθεις...<br />τωρα που τ'ονειρο σου ακυρωθηκε...<br /><br />Ρωτα το πρωτο δεντρο που θα βρεις μπροστα σου...<br />οταν του ρημαξε ολα τα λουλουδια του ενας αλυπητος χιονιας...<br /><br />Καθολου δεν σαστισε...οπως εσυ...<br />Απλως περιμενε καρτερικα να 'ρθει η επομενη ανοιξη...<br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_XOivzGwqRYk/S847SMLndmI/AAAAAAAABYM/Ve0-VPlR5hs/s1600/5330_1134878926765_1071072359_30396237_6878863_n.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 320px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_XOivzGwqRYk/S847SMLndmI/AAAAAAAABYM/Ve0-VPlR5hs/s320/5330_1134878926765_1071072359_30396237_6878863_n.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5462368581740623458" border="0" /></a>Η ΝΕΑ ΜΟΥ ΚΑΤΟΙΚΙΑ ΕΙΝΑΙ ΣΤΙΣ ΠΑΡΥΦΕΣ ΤΟΥ ΧΑΟΥΣ...<br />ΑΛΛΑ ΕΧΕΙ ΘΕΑ ΤΗΝ ΑΝΑΤΟΛΗ...!!!<br /><br /><br />Αλκυονη Παπαδακη<br /><br /><br /><br /><br />Υ.Γ1 καπως ετσι συμβαινει...τι να κανουμε...;ολα μαζι...;ολα μαζι λοιπον...<br /><br />Υ.Γ2 συγνωμη που δεν ειμαι "εκει" για πολλους...υποσχομαι πως θα επιστρεψω οταν κοπασει λιγο η καταιγιδα...κι ελπιζω να ειστε ακομα εκει...<br /><br />Υ.Γ3 για οσους δεν αντεξαν...δεν πειραζει...οσο μπορει ο καθενας...<br /><br />Υ.Γ4 τωρα αρχιζει...και ειναι δυσκολο...<br /><br />Υ.Γ5 7 θα πεφτω κι 8 θα σηκωνομαι...ναι Μαμα στο υποσχεθηκα...και κραταω παντα τις υποσχεσεις μου...<br /><br />Υ.Γ6 τι ωραια που ειναι απο ολοκληρες σελιδες τα πιο σημαντικα να γραφονται στα υστερογραφα...<br /><br />Υ.Γ7 "Η ΑΓΑΠΗ ΜΕΝΕΙ...ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΑΛΛΑΖΟΥΝ..."<br /><br /><br />Το τραγουδι αφιερωμενο σε οσους πιστευουν στα παραμυθια...<br /><br />και σε οσους ψαχνουν ενα νανουρισμα να τους ταξιδεψει σε ονειρα ομορφα...<br /><br />ονειρα γλυκα...<br />που το πρωι θα μας κανουν να σηκωθουμε με ενα ομορφο χαμογελο...<br />να κοιταξουμε λιγο τη ζωη και να της πουμε...ενταξει παρολα αυτα...<br /> εγω σ'αγαπω...ΚΑΛΗΜΕΡΑ...!!!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4862473243679983406-5312835493785416300?l=xehasmeni.blogspot.com' alt='' /></div>ΝΑΪΑΔΑhttp://www.blogger.com/profile/03215618358705846416noreply@blogger.com60tag:blogger.com,1999:blog-4862473243679983406.post-19148286634995000422010-04-13T14:04:00.014+03:002010-04-13T15:50:19.019+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_XOivzGwqRYk/S8RfQ2CCYRI/AAAAAAAABXk/h4iPW_UMkVs/s1600/058.jpg"><br /></a><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_XOivzGwqRYk/S8Rf5m46WaI/AAAAAAAABXs/fl7J0orOuWg/s1600/20bd86a282c605813daea6a999a1af10.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 234px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_XOivzGwqRYk/S8Rf5m46WaI/AAAAAAAABXs/fl7J0orOuWg/s320/20bd86a282c605813daea6a999a1af10.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5459594091576318370" border="0" /></a><br /><br />θα με ελεγαν Χριστινα...<br /><br />αλλα επελεξαν αλλο ονομα...<br />αλλο νοημα...αλλη ζωη...αλλη μοιρα...<br /><br />και με ειπαν πριγκιπισσα...αλλα το στεμα δεν μου δοθηκε ποτε...<br />μονο τιτλος πασαλειμενος με ονειρα που δεν θα βγαιναν ποτε αληθινα...<br />ψευτικα στολιδια στην ιδεα πρωτυπο ενος αρρωστημενου μυαλου...<br />με επικαλυψη ευαισθησιας βαθιας...<br /><br />και με ειπαν νεραιδα...<br />με ενα ζευγαρι φτερα πασπαλεισμενα με αστεροσκονη...<br />βουτηγμενα στο φεγγαροφως...<br />μου δοθηκε ραβδακι λιμνοστολιστο μ'ολες τις χαρες...<br />μου δοθηκε χαμογελο αγαπης και χαδι μοναδικο νεραιδομανας...<br />φιλι απαλο απο μελενια χειλη κι ευχη κρυφη που εμελε καταρα να γινει...<br />νεραιδα μου...<br />τονος στο α και εντονο αποσιωπητικα...<br />που καμια σιωπη δεν καλυψαν ποτε...<br /><br />και με ειπαν αγαπη...<br />και γεμισε η καρδια χρωματα και αρωματα...<br />ονειρα για παραμυθια που θα εβγαιναν αληθινα...<br />πυροτεχνηματα χιλιαδες σε ουρανους που δεν ηταν δικοι μου...<br />λογια που φανταζαν μοναδικα μα χιλιωειπωμενα ητανε...<br />και παντα εκεινος ο χτυπος...<br />τρεις να χτυπα γρηγορα...δυο να νιωθεις στα κλεφτα και κανενας να μην ακουγεται στο αφτι που στηθηκε στο στηθος επανω...<br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_XOivzGwqRYk/S8Re6GVzncI/AAAAAAAABXU/N87-g6dvTQQ/s1600/%CF%82%CF%82%CF%82.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 292px; height: 320px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_XOivzGwqRYk/S8Re6GVzncI/AAAAAAAABXU/N87-g6dvTQQ/s320/%CF%82%CF%82%CF%82.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5459593000507383234" border="0" /></a>και με ειπαν ευτυχια...<br />κι απλωσα τα χερια κι εδεινα τ'ονομα μου σ'οποιον την εψαχνε...<br />σ'οποιον μ'εψαχνε...<br />σ'ολους θα πρεπε να ανηκω αφου με ειπαν ετσι...<br />και με καλοδεχτηκαν...με φιλεψαν...με κοιμησαν...και σαν παλιωσα με πεταξαν...<br /><br />θα με λεγαν Χριστινα...αλλα...<br /><br />μου εδωσαν τοσα πολλα αλλα ονοματα που χαθηκα μεσα τους...<br />οι τιτλοι εκρυψαν το προσωπο...<br /><br />εγινα εκεινη η ομορφη λιμνη που ποτε δεν θα γινει θαλασσα οσο κι αν το θελει...<br />οι νεες πλενονται στα νερα μου...<br />οι νιοι ξεδιψουν την διψα τους...<br />οι ερωτευμενοι βρισκουν καταφυγιο...<br />τα παιδια μου χαριζουν τα γελια τους...<br />και κατι μοναχοι μου πετανε απο καμια μικρη πετρουλα...<br />με αφημενο λιγο απο το δικο τους βαρος...<br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_XOivzGwqRYk/S8RgE-XV8SI/AAAAAAAABX0/jzQGur4CKG0/s1600/236256-light_smell__by_m0thyyku.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 309px; height: 280px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_XOivzGwqRYk/S8RgE-XV8SI/AAAAAAAABX0/jzQGur4CKG0/s320/236256-light_smell__by_m0thyyku.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5459594286856532258" border="0" /></a>εγινα σιωπες εκκωφαντικες που δεν αντεξαν να ακουνε...<br />τοσες φωνες μαζεμενες σε ενα βλεμμα πως...;<br />τοσα παραπονα και τοσα γιατι σε ενα χαμογελο...;<br />οχι...<br />δεν αντεχεται τουτη η σιωπη μου...<br /><br />εγινα χαδι απαλο...κρυμενο σε αγκαθοστολιστα ανθη...<br />η μυρωδια μου μαγικη...τα πεταλα μου σιγοψιθυριζουν τα μελλουμενα...<br />ο καρπος μου Γνωση αληθινη και ασπηλη αγαπη...<br />μα μεχρι εκει πως να φτασεις...;<br />οχι...<br />δεν αντεχεται τοσος πονος για μια τοση δα αληθεια...<br /><br />θα με ελεγαν Χριστινα...<br /><br />αλλα δεν εχω ονομα...<br />δεν μου δωσαν ποτε...<br />δεν υπηρξα...<br />μονο σαν ιδεα...<br />σαν ονειρο και σαν χαμογελο που δεν πραγματοποιηθηκε...<br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_XOivzGwqRYk/S8RfGIts7WI/AAAAAAAABXc/mERky-pKC6w/s1600/little+Angel2.png"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 236px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_XOivzGwqRYk/S8RfGIts7WI/AAAAAAAABXc/mERky-pKC6w/s320/little+Angel2.png" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5459593207302909282" border="0" /></a>θα με ελαγαν Χριστινα...<br />αλλα...<br /><br />πεθανα λιγο πριν τη γεννα...<br />κι εμεινε μια ρημαδα ψυχη να περιπλανιεται...<br />αλλωτε ψαχνωντας μια ελευθερια που δεν δοθηκε...<br />κι αλλωτε μια αγαπη που μου ταξανε μα εμεινε μετεωρη...<br /><br />ταφος δεν υπηρξε ποτε...<br />αφου ουτε εγω η ιδια υπηρξα...<br />ετσι περιπλανιεμαι αναμεσα στους ζωντανους...<br />ζητωντας το ονομα μου...την υπαρξη μου...την ζωη που μου κλαπηκε...<br /><br />την Χριστινα...<br />που δεν εγινα...<br />και δεν θα γινω ποτε...<br /><br /><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">"ΑΚΟΥ ΚΟΙΝΟ...</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">ΛΑΘΟΣ ΠΡΟΦΙΛ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ Ο ΝΟΥΣ...</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">ΔΕΝ ΑΝΤΕΧΕΙ ΚΟΣΜΟΥΣ ΑΛΗΘΙΝΟΥΣ...</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">ΚΟΛΑΣΗ ΥΠΑΡΧΕΙ ΜΟΝΑΧΑ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΖΩΝΤΑΝΟΥΣ..."</span><br /><br /><br /><br />Υ.Γ1 σαν σταματησουν τα κυκλακια που κανουν οι πετρες οταν πεφτουν στη λιμνη...<br />εκεινη φαινεται ηρεμη πια...μα λιγοι μπορουν να δουν πως οι πετρες εχουν μεινει για παντα στον βυθο της...<br /><br />Υ.Γ2 "καλυτερα που δεν μιλας...τα λογια μας ξεχνιουνται...οσα ποτε δεν ειπαμε...αυτα δεν λησμονιουνται..."<br /><br />Υ.Γ3 σσσςςς...<br />ξενε μη μιλας...απολαυσε απλα την ηρεμη λιμνη...<br />ασε το πετραδακι σου και φυγε...<br />σιωπηλα...<br />οι φωνες που καποτε φωναξες δανεικες ηταν κι οχι δικες σου...εσενα σου πρεπει η σιωπη...<br /><br />Υ.Γ4 προσπαθω...<br /><br />Υ.Γ5(ασχετο)...καταφερα και βρηκα και εγκατεστησα καινουργιο μουσικο προγραμματακι...!!!<br />για οσους ξερουν την σχεση μου με την τεχνολογια...(μηδενικη)...το χειροκροτημα να ειναι δυνατο παρακαλω!!!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4862473243679983406-1914828663499500042?l=xehasmeni.blogspot.com' alt='' /></div>ΝΑΪΑΔΑhttp://www.blogger.com/profile/03215618358705846416noreply@blogger.com56tag:blogger.com,1999:blog-4862473243679983406.post-11942897766050107732010-03-31T22:41:00.014+03:002010-03-31T23:49:36.056+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_XOivzGwqRYk/S7Ow4gHE4SI/AAAAAAAABWs/8uZdgperst0/s1600/CryingIraqiWoman.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 286px; height: 300px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_XOivzGwqRYk/S7Ow4gHE4SI/AAAAAAAABWs/8uZdgperst0/s320/CryingIraqiWoman.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5454898058414580002" border="0" /></a><br />Που μπηκε η Ανοιξη και μου εκλεισε για παντα την καρδια...<br />Που τα λουλουδια που σου 'φερα και μου χαμογελασες,στα πεταλα τους<br />δεν πραγματοποιησαν την ευχη σου...<br /><br />Που σχεδον τελειωσαν ολα και δεν εχω δικαιολογια να μην σκεφτομαι...<br />Που ολοι ειναι πολυ περηφανοι...αξια θαυμασμου οσα εγιναν λενε...<br />μα ξεχνανε ποιανης κορες ημαστε και το λενε...;;;<br /><br />Που σηκωνω το ακουστικο να σου πω κατι αλλα δεν εχω που να παρω...<br />Που ηρθα τρεχοντας να σου δειξω τι εκανα στα γεννεθλια σουμα στα μισα του δρομου δεν ηξερα που να παω...<br /><br />Που οπως στα ειπα εγιναν...<br />Που ακομα μοιαζει λαθος η' ψεμα...<br />Που μου χαμογελας και το νιωθω...<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_XOivzGwqRYk/S7OwBsx6CyI/AAAAAAAABWc/ashgY0uCMPo/s1600/44__1.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 234px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_XOivzGwqRYk/S7OwBsx6CyI/AAAAAAAABWc/ashgY0uCMPo/s320/44__1.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5454897116922645282" border="0" /></a><br />Που ολες οι στιγμες περνανε σαν ταινια ξανα και ξανα...<br />και ψαχνω να βρω ποια σκηνη θα μπορουσα να αλλαξω...<br />για ενα εναλλακτικο τελος...<br />Που εσπασα με τα χερια μου πραγματα που 2 αντρες μαζι ζοριστηκαν...και σε θυμηθηκα πως εκανες τα ιδια...καποτε...<br /><br />Που ολοι νομιζαν πως θα καταρευσω και πεισμωσα να τους διαψευσωγια να γελας περηφανα εκει ψηλα και να τους βγαζεις κοροιδευτικα την γλωσσα...<br /><br />Που οι υπ-ανθρωποι δειξαν και παλι το πραγματικο τους προσωπο...με την αναλογη υποκρισια παντα και την καλη τους μασκα...<br />Που ακομα μια φορα ειχες δικιο...<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_XOivzGwqRYk/S7OwWLvP94I/AAAAAAAABWk/EDuaOizJ2Z0/s1600/15436_1265009513633_1481616118_733118_2778053_n.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 242px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_XOivzGwqRYk/S7OwWLvP94I/AAAAAAAABWk/EDuaOizJ2Z0/s320/15436_1265009513633_1481616118_733118_2778053_n.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5454897468830381954" border="0" /></a><br />Που βρηκα δικα σου ποιηματα και δακρυσα...<br />Που ηταν ενα σαν με κοιτουσες την ωρα που κοιμομουν μωρο ακομα...<br />Που δεν προλαβες να διαβασεις τα παραμυθια μου...<br />Που διαλεγω ακομα ταινιες για να δουμε μαζι...<br /><br />Που αγνοησα ολα τα σημαδια τοσο επιδεικτικα μη θελοντας να τα πιστεψω...<br />Που οσο εγω εγραφα τα δικα μου παραμυθια η ζωη αλλη μια φορα εγραφε το δικο της...<br /><br />Που ειμαι τοσο θυμωμενη...<br />Που νιωθω τοσο μονη...<br />Που κανεις και τιποτα δεν αναπληρωνει το δικο σου κενο...<br />Που πιανομαι απο ενα σωρο ψευδαισθησεις για να στεκομαι ακομα ορθια...<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_XOivzGwqRYk/S7Ov3WwceVI/AAAAAAAABWU/9xF_kicgDgI/s1600/20_07_2008_0562543001216579328_wint.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 254px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_XOivzGwqRYk/S7Ov3WwceVI/AAAAAAAABWU/9xF_kicgDgI/s320/20_07_2008_0562543001216579328_wint.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5454896939212241234" border="0" /></a>Που κανω ολα οσα μου μαθες και εισαι μαζι μου...<br />Που κατεβαινω σε σπηλαια...<br />Που σκαρφαλωνω σε βουνα...<br />Που χοροπηδαω ξυπολυτη στην φυση...<br />Που αγκαλιαζω τα δεντρα...<br />και καπου εκει σε βλεπω ευτυχισμενη να μου ανεβαζεις το χερι και να λες "κολα το"...<br /><br />Που δεν φοβαμαι πια...κι ασε τους αλλους να λενε "πολεμησε τους φοβους σου..."<br />Που νιωθω σαν να θυσιασες εσενα αλλη μια φορα και ειπες "για σενα"...<br /><br />Που τα κοχυλια σου...οι πετρες σου...τα ξυλα σου...και η πιρογα σου ειναι στο σαλονι μου...<br />Που ολες οι αναβασεις...οι βουτιες...οι βολτες ειναι εκει μπροστα μου ζωντανες...<br />Που ολα τα προβληματα οχι μονο φανταζουν αλλα ΕΙΝΑΙ και γελοια...<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_XOivzGwqRYk/S7OxQOrDUqI/AAAAAAAABW0/SEAtm0X4IN8/s1600/Wounded_Angel_by_Sellath.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 300px; height: 311px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_XOivzGwqRYk/S7OxQOrDUqI/AAAAAAAABW0/SEAtm0X4IN8/s320/Wounded_Angel_by_Sellath.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5454898466050495138" border="0" /></a><br />Που ερχεται η Χαρουλα και σου υποσχομαι να παω...<br />και σου υποσχομαι πως αυτη την φορα θα την πει την "πιρογα"<br />και θα ακουστει μεχρι εκει πανω...<br /><br />Που ηρθες επιτελους και ειπες πως ολα ειναι καλα...<br />Που εχουν ερθει τα πανω κατω...<br />Που ειναι τοσο επωδυνο ολο αυτο...<br /><br />Που εγω που σιχαινομουν την κοκα κολα τωρα την ζηταω...<br />Που μυριζει παντου εσενα...<br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_XOivzGwqRYk/S7Oxs666iTI/AAAAAAAABW8/FubscREUO4U/s1600/24200-18.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 242px; height: 320px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_XOivzGwqRYk/S7Oxs666iTI/AAAAAAAABW8/FubscREUO4U/s320/24200-18.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5454898958964525362" border="0" /></a>Που μου λειπεις τοσο πολυ...<br />Που αν ειναι μια φορα επωδυνη η κοπη του ομφαλιου λωρου την δευτερη ειναι αβασταχτος ο πονος...<br /><br />Που κανεις δεν ξερει...και κανεις δεν θα μαθει ποτε το ποσο υπεροχη ησουν...<br />οπως το ξερω μονο εγω...<br />Που θελω να κανουμε μπανιο μαζι γιατι ζυγωνει το καλοκαιρι...<br />Που θελω να παμε για ποτο διπλα στη θαλασσα...<br />Που ειχαμε πει ενα ακομα ταξιδι μαζι σε ενα νησακι...<br /><br />Που πια κανεις ανθρωπος δεν εχει παραπανω αξια απο οση του πρεπει...<br />Που δεν ψαχνω κανεναν...<br />Που οποιος θελει να με βρει ξερει που ειμαι...<br />ετσι για το γαμωτο που ξερεις μονο εσυ εκει ψηλα...<br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_XOivzGwqRYk/S7OzO203f-I/AAAAAAAABXM/U01rdWtLtoY/s1600/AmnesiaLand_Citizen_by_Vic4U.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 229px; height: 320px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_XOivzGwqRYk/S7OzO203f-I/AAAAAAAABXM/U01rdWtLtoY/s320/AmnesiaLand_Citizen_by_Vic4U.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5454900641492598754" border="0" /></a>Που μου λειπεις...<br />Που σου ειπα θα πεθανω αν φυγεις κι ακομα ειμαι ζωντανη...<br />Που δεν εισαι εδω να μου πεις "Βουλα κοψε τις μαλακιες..."<br />Που σκεφτομαι πως θα μπορουσα να ειχα κανει κι αλλα...<br /><br />Που μου λειπεις αβασταχτα...<br />Που τιποτα δεν θα ειναι ξανα το ιδιο...<br />ΠΟΥ ΕΙΣΑΙ...;;;<br />που σε εχω τοσο αναγκη...<br />Που ξερω πως εισαι παντου...αλλα ειναι τρομερα επωδυνο να μη μ'αγγιζεις...<br /><br />Κι εσυ...ο οποιοσδηποτε εσυ... ξενε...<br />καθε βραδυ οταν κλεινει η πορτα της καθε ψυχης κι ανοιγει εκεινο το μικρο παραθυρο...<br />που ο χρονος μετραει αλλιως...που οι στιγμες και οι σκιες στηνουν χορο...<br />δεν ξερεις ουτε τι γινεται...ουτε τι βλεπεται...ουτε τι αισθανεται...<br />γι αυτο καλυτερα ΣΩΠΑ...μη λες ΤΙΠΟΤΑ...<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_XOivzGwqRYk/S7OyOkHbp5I/AAAAAAAABXE/a3gILDNKh3U/s1600/In_Dreams_by_cosmosue.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 243px; height: 320px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_XOivzGwqRYk/S7OyOkHbp5I/AAAAAAAABXE/a3gILDNKh3U/s320/In_Dreams_by_cosmosue.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5454899536958564242" border="0" /></a><br />.......................................<br /><br /><br /><br />Υ.Γ1 το gcast μας τελειωσε οποτε μεχρι να βρω την ορεξη να ασχοληθω με αλλο προγραμματακι θα ακουτε τον "ακροβατη" που ετσι κι αλλιως ειναι επικαιρος και παντα αγαπημενος...<br /><br />Υ.Γ2 ΣΑΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΟΛΟΨΥΧΑ για ολα τα σχολια και ολες τις ευχες και τα μυνηματα και τα μεηλ...<br />ολους εναν εναν ξεχωριστα...συγνωμη αν δεν απαντησα αλλα...<br />τα διαβασα ολα και συγκινηθηκα με ολα...ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ μεσα απο την καρδια μου...<br /><br />Υ.Γ3 θα καταφερω να επιστρεψω καποια στιγμη με παραμυθια και παλι...<br /><br />Υ.Γ4 να περασετε ολοι σας πανεμορφα κι αγαπημενα τουτες τις μερες!<br /><br /><br />Να'ι'αδα<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4862473243679983406-1194289776605010773?l=xehasmeni.blogspot.com' alt='' /></div>ΝΑΪΑΔΑhttp://www.blogger.com/profile/03215618358705846416noreply@blogger.com62tag:blogger.com,1999:blog-4862473243679983406.post-36543330325095001892010-03-13T18:59:00.005+02:002010-03-13T22:35:14.433+02:00Χαμηλωστε τον "ακροβατη"...ανοιξτε το βιντεο...ακουστε την "πιρογα"...παει μαζι με το παραμυθι...ΣΤΟ ΤΕΡΜΑ...ΟΠΩΣ ΘΑ ΘΕΛΕ...ΟΠΩΣ ΘΕΛΕΙ...<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_XOivzGwqRYk/S5vuLFvwNkI/AAAAAAAABWE/xMd1_cqQAfY/s1600-h/26761_1237049003343_1142782964_30583349_7786025_n.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_XOivzGwqRYk/S5vuLFvwNkI/AAAAAAAABWE/xMd1_cqQAfY/s320/26761_1237049003343_1142782964_30583349_7786025_n.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5448210048523187778" border="0" /></a><br />Αγαπημενη μου μανουλα...<br />ειναι κοντα 3 χρονια που ο καρκινος μπηκε στη ζωη μας...<br />αυτη η καθημερινη παλη...ο αγωνας...η ζωη κι ο θανατος μαζι...<br /><br />ειναι περιπου 6 μηνες που πιο πολυ ζουσαμε στα νοσοκομεια παρα στο σπιτι...<br />και ειναι κοντα 1,5 μηνας που μαθαμε για τις μεταστασεις...<br />1,5 μηνας με κρυφα δακρυα...με εναν πανικο για το πως...για το τι...<br />με θυμο...και με μια κρυφη ελπιδα πως ολα ισως και να αλλαξουν...<br /><br />ηταν ακριβως Δευτερα...<br />"θελω να παμε σπιτι..."ειπες...<br />κι αφου μετακομισαμε ενα νοσοκομειο σπιτι την τριτη ημασταν εκει...<br />και χαμογελουσες...και βλεπαμε μαζι τηλεοραση...και σχολιαζαμε την εκπομπη με την Χαρουλα...<br />και λες "θα ερθει θεσσαλονικη..." και ειπα "θα παμε..." και ισως ηλπιζα πως θα μπορουσαμε...<br /><br />κι υστερα αρχισες να πεφτεις...μερα με την μερα...ωρα με την ωρα...<br />ο πονος δεν σε αφηνε οσο κι αν τον πολεμουσαμε...<br />και σου λεγα "κανε ενα ακομα κουραγιο..."<br />και μου ψιθυρισες "θελω να πεθανω..."<br />κι εγω που στη ζωη μου αυτο φοβομουν κι απευχομουν παντα ειπα στον εαυτο μου...παψε να εισαι εγωιστρια...μαζεψα οση δυναμη ειχα και σου ειπα...<br />"μανουλα μου αν θες να φυγεις μην κουραζεσαι αλλο για εμας...μην μενεις για εμας...εμεις θα ειμαστε καλα στο υποσχομαι..."<br /><br />και μετα απο πολλες μερες ειδα το προσωπο σου να χαμογελα...να ηρεμει..."αχ αληθεια μου λες αγαπη μου...;θα ειστε καλα...;"<br />"ναι μανουλα μου...θα εχουμε η μια την αλλη...αν θες να φυγεις πηγαινε...ησυχασε..."<br />"τωρα μπορω να ηρεμησω ειπες..."<br />"με μια συμφωνια ομως..."<br />"τι παιδι μου...;"<br />"θα ερχεσαι οσο πιο συχνα μπορεις...στα ονειρα...στο οπως...οπου...να μου μιλας και να σε βλεπω..."<br />"στο υποσχομαι..."ειπες...<br /><br />δυο νυχτες δεν μπορεσες να κοιμηθεις...ο πονος ηταν τοσος που δεν σ'αφησε λεπτο...<br />κι εγω δεν αφησα δευτερολεπτο που να μην σου πω ποσο σ'αγαπαω...<br />2 μερες κοιτουσες συνεχεια το ρολοι σου...<br />τι κοιτας ρε μαμα...;τι περιμενεις...;σε ρωτουσαμε...<br />"εχω ραντεβου..."απαντουσες...<br />με ποιον βρε μανουλα...;<br />με τον χαρο...<br /><br />..............................<br /><br />2 νυχτες αγρυπνες φωναζες τον αδερφο σου...<br />"αντε...αντε ελα..."του λεγες...<br /><br />κι ελεγα φτανει η ωρα...θα φυγεις μανουλα μου και τι θα γινω...;<br />κι ελεγα οχι...οχι θα δεις τελευταια στιγμη θα αλλαξουν ολα και θα γινεις καλα...<br />γιατι ετσι πρεπει...γιατι εισαι τοσο νεα...γιατι την αλλη βδομαδα εχεις γενεθλια και πρεπει να σου βαλω Βασιλη να ακουσεις και να γουσταρεις...και πρεπει να σβησεις 49 κερακια...<br />γιατι σου εχω γραψει ενα cd και ειπαμε θα κανουμε μια βολτα μεγαλη στην θαλασσα να το ακουσουμε...<br />γιατι σε λιγους μηνες ορκιζομαι και ειπες θα εισαι εκει...γιατι οταν παντρευτω ειπες θα εισαι εκει...γιατι σου ελεγα πως μονο σε σενα θα φορτωνω τα παιδια μου οταν κανω να τα προσεχεις...κι ελεγες ξεχνα το...<br /><br />Κυριακη βραδυ ζητησες να σηκωθεις και να καθησεις...<br />ζητησες τσιγαρο...τοσο επιτακτικα...<br />το καπνισες κι υστερα ξαπλωσες και παλι...<br /><br />Δευτερα πρωι κοιταξες το ρολοι..."περιμενω την ωρα..."<br />ποια ωρα ρε μαμακα...;<br />"την ωρα του χριστου και της παναγιας..."<br /><br />Δευτερα πρωι κοιταξες το ρολοι...10 παρα εικοσι...<br />μου απομενουν δεκα λεπτα ειπες...<br />10 παρα δεκα σταματησες να μιλας...αρχισες να κοιμασαι βαθια...τους φωναξα ολους...<br />η μαμα μου θα φυγει ειπα...<br />ολη μερα κι ολη νυχτα παλευες...η καρδια σου ηταν πολυ δυνατη μας ειχαν πει...<br /><br />Δευτερα βραδυ λυγισα...<br />"σηκω μανουλα και θα σου δινω οσα αναψυκτικα θες...σηκω μονο ανοιξε τα ματακια σου...μιλα μου ξανα...σε παρακαλω μη φυγεις..."κι οσα δακρυα εκρυψα τοσο καιρο ξεχυθηκαν διχως σταματημο...<br />κι ανοιξες τα ματακια σου...με κοιταξες...απλωσες το χερακι σου μου χαιδεψες το προσωπο και μη στεναχωριεσαι ειπες...<br />υστερα παλι κοιμηθηκες...<br /><br />το πρωι της Τριτης φυγαν ολοι...<br />ενας ενας στις δουλειες τους...φυγετε ειπα...θα αντεξει κι αλλο η μαμα μου...παλι λαθος συναγερμο μας βαρεσε...ολο κατι τετοια μας κανει τελευταια...<br /><br />και μειναμε οι τρεις μας...εσυ εγω και η μικρη...και καπου στο βαθος μια φιλη που δεν εφευγε με τιποτα...<br /><br />μπηκα στο δωματιο...<br />απλωσες το χερι σαν να θελες κατι να πεις...<br />εσκυψα το αυτι μου στο στομα να ακουσω...<br />ενα απαλο φιλι ακουμπησες στο μαγουλο μου...<br />υστερα ζηλεψε και η μικρη και εσκυψε κι αυτη...<br />πηρε το φιλι σου κι εκεινη...<br /><br />η βαρια ανασα εγινε αναλαφρη...<br />Γεωργια...ελα...<br />ενα χερι εγω κι ενα η μικρη...<br />1...<br />2...<br />3 ανασες...<br /><br />3 η ωρα το μεσημερι...<br />εφυγες...<br /><br />τοσο πανικοβληθηκα που προσπαθησα να σε επαναφερω...<br />οσα κι αν ξεραμε...οσο κι αν προσπαθουσαν να μας προετοιμασουν...<br />οσο κι αν προσπαθουσαμε να προετοιμαστουμε...<br />δεν το ειχαμε πιστεψει τελικα...δεν θελαμε να το πιστεψουμε...<br /><br />εσυ ειχες ηδη φυγει...<br /><br />τριτη...9 του Μαρτη...στις 3 το μεσημερι...<br />στα χερια μου...και στις μικρης...στην αγκαλια μας...<br />ετσι θελησες να φυγεις...<br />ησυχα και περηφανα...<br /><br />Μανουλα μου...<br />ακομα δεν μπορω να το πιστεψω...<br />νομιζω πως ανα πασα στιγμη θα σε δω...θα σε παρω τηλεφωνο και θα μιλαμε με τις ωρες...<br />νομιζω πως θα με παρεις να μου πεις μην ξεχασω να φερω κοκα κολα...<br />νομιζω πως γυρισα σπιτι να κανω ενα μπανιο στα γρηγορα και να ξαναρθω...<br /><br />Μανουλα ειναι τοσα τα διαδικαστικα που σιχαινοσουν που εχω σιχαθει διπλα...<br />ηρθα αντιμετωπη με οσα φοβομουν και απεφευγα παντα...<br />νομιζω πως εχω παγωσει τον πονο μεχρι να τελειωσουν ολα αυτα τα κοσμικα χαζα που ποτε δεν γουσταρες...<br /><br />κι υστερα ειναι κατι στιγμες που χιλιες βελονες τρυπανε την καρδια μου και δεν ξερω πως να σταματησω τον πονο...<br />ειναι που θελω να σε αγγιξω μια ακομα φορα και τα νυχια μου γεμιζουν χωμα...<br />ειναι που ολη μερα προσπαθω να μην σκεφτομαι μεχρι αποκαμωμενη να κοιμηθω οπως οπως και ξυπναω τρομαγμενη την νυχτα ζητωντας να σε δω...<br /><br />Μανουλα μου...<br />δεν ξερω πως να το αντεξω ολο αυτο...<br />και ειναι μονο η αρχη...<br />δεν ξερω πως να ζησω χωρις εσενα...ο κομπος στο λαιμο με πνιγει...<br />η μονη λυτρωση που σκεφτομαι ειναι να ερθω κοντα σου...<br />αλλα κι αυτο δεν ξερω πως να το καταφερω...<br /><br />Μανουλα μου οπου παω μυριζει λουλουδια...<br /><br />ειχες πει οταν θα φυγω θελω να παιζει "η πιρογα"...απο την Χαρουλα...<br />και την βαλαμε μαμα...την ακουσες...η τελευταια ζεμπεκια...η δικη σου ζεμπεκια...<br />αυτη που παντα χορευες...την χορεψες ξανα στους ουρανους... περηφανα...τοσο ωραια...τοσο μοναδικα...οπως ησουν...<br />περηφανη...<br />ωραια...<br />μοναδικη...<br />αντρακι...<br />τσαμπουκας...<br />ευαισθητη...<br />λεβεντια...<br />παλληκαρι...<br />η Μανουλα μου...<br />η ανασα μου...<br />η ζωη μου...<br />η λατρεμενη μου...<br /><br />Καλο ταξιδι στην χωρα των αγγελων μανουλα μου...!<br />Μην ξεχνας να ερχεσαι οπως υποσχεθηκες...!<br /><br /><br />"ΜΕ ΜΙΑ ΠΙΡΟΓΑ ΦΕΥΓΕΙΣ ΚΑΙ ΓΥΡΙΖΕΙΣ...<br />ΤΙΣ ΩΡΕΣ ΠΟΥ ΑΓΡΙΕΥΕΙ Η ΒΡΟΧΗ...<br />ΣΤΗ ΓΗ ΤΩΝ ΑΓΓΕΛΩΝ ΤΩΡΑ ΑΡΜΕΝΙΖΕΙΣ...<br />ΚΑΙ ΣΕ ΚΕΡΔΙΣΑΝ ΚΗΠΟΙ ΚΡΕΜΑΣΤΟΙ..."<br /><br />αν κοιταξεις λιγο κατω θα το δεις καπου γραμενο...<br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br />Υ.Γ jacki αγαπημενη,καναρινενια μου ευχαριστω που ηρθατε να την χαιρετησετε...!<br />ειμαι σιγουρη πως το χαρηκε...μικρη μου πριγκιπισα σ'αγαπουσε πολυ...και την εκανες να γελα...ριχνε που και που κανα ποντιακο εκει ψηλα να ξεκαρδιζεται...<br /><br />Υ.Γ2 basniaki μου ευχαριστω για τα πανεμορφα λουλουδια...τα λατρευε και σιγουρα τα βλεπει,σκυβει και τα μυριζει...<br /><br />Υ.Γ3 Ευρυνοε καλε μου ειμαι σιγουρη πως συναντηθηκαν με τους δικους σου και τους μιλα για τον γερο- Πλατανο...ευχαριστω που την θυμηθηκες και φωτισες τον δρομο της...<br /><br />Υ.Γ4 Φεγγαρολουστη μου αγαπημενη...ησουν εκει...οπως εισαι παντα και φτανει που το νιωθω...η μαμα μου χαιρεται που μ'αγαπας τοσο...σου χαμογελα και το βλεπω...<br /><br />Υ.Γ5 Π...λατρεμενε...ησουν εκει...οπως παντα...δεν ξερω πως να το δειξω το ευχαριστω και την αγαπη μου...ναι εγω...κι ομως δεν ξερω...ομως ησουν εκει...<br />σ'αγαπουσε να το ξερεις...ανα πασα στιγμη ομως αν...θα σε σκοτωνε και λυπαμαι που στο λεω αλλα τωρα εχει περισσοτερη δυναμη...και τα βλεπει και ολα...<br />ξερω ποσο την αγαπουσες...<br /><br />Υ.Γ6 μικρη μου...εγω κι εσυ μειναμε...θα με κρατας και θα σε κραταω για να χαμογελα συνεχεια...σ'εχω αναγκη...<br /><br />Υ.Γ7 ολους σας,σας ευχαριστω μεσα απο την καρδια μου που ησασταν ο καθενας κοντα μου με τον τροπο που μπορουσε...για το αιμα που δωσατε...για τα μυνηματα,τα μεηλ και τα τηλεφωνα σας...συγνωμη αν δεν απαντω...μην μου κακιωσετε αλλα δεν...ειμαι εγω ακομα...δεν ξερω και αν θα ειμαι ξανα...ακομα σας αγαπω και ισως περισσοτερο απο πριν...και σιγουρα εχω αναγκη την αγαπη τωρα περισσοτερο απο ποτε...απλα δεν ξερω πως να το δειξω τωρα...γι αυτο μην μου κακιωσετε...<br /><br />Υ.Γ8 περασα πολλες στιγμες αναμεσα στη ζωη και στον θανατο και τωρα πια με σιγουρια ενα μπορω να πω που το ελεγα παντα...μονο η αγαπη μετραει σε αυτο το περασμα μας απο εδω...μην χανετε χρονο με οποιαδηποτε μαλακια...ναι μαλακια...κλισε αλλα τελικα το μονο αληθινο...ΖΗΣΤΕ ΤΗΝ ΚΑΘΕ ΣΤΙΓΜΗ ΣΑΝ ΝΑ ΕΙΝΑΙ Η ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ...πιαστε το νοημα τουτης της φρασης...το αληθινο νοημα...<br />τελικα ποσα απο οσα καθημερινα μας απασχολουν εχει νοημα να μας απασχολουν...;<br />ευχομαι να μην χρειαστει να φτασει καποιος να περασει ολα αυτα για να το καταλαβει...<br />μονο η αγαπη μετραει...ΤΙΠΟΤΕ ΑΛΛΟ...<br />"<br />(κι επειδη δεν λεει να μου κανει το χατηρι το gcast ξανα χαμηλωστε τον" ακροβατη" και ακουστε την "πιρογα" της μανουλας μου...)ετσι γουσταρε...!!!<br /><br />ΣΑΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΟΛΟΥΣ...<br />θα προσπαθησω να επανελθω σιγα σιγα...γενικα και ειδικα...<br />ορκο δεν παιρνω...στο επομενο λεπτο μπορει να λεω αλλα...<br /><br />περασε το λεπτο...<br />θελω να ξυπνησω απο αυτον τον τρομερο εφιαλτη...<br />τι γινεται...;<br />που εισαι μαμα μου...;<br /><br />Μανουλα μου...συνεχεια και παντου μυριζει λουλουδια...<br />καπου γυρω μου θα εισαι...!<br /><br /><br />ΡΙΞΕ ΜΙΑ ΖΕΜΠΕΚΙΑ ΤΩΡΑ ΟΛΗ ΔΙΚΗ ΣΟΥ...!!!!!!!!!!!!!<br />κι εγω γαμωτο μου χτυπαω οπως παντα παλαμακια...<br /><br />ΣΕ ΛΑΤΡΕΥΩ...!<br />ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΘΑ ΦΥΓΕΙΣ...!<br /><br /><object width="640" height="385"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/0Z2Pem8x83U&amp;hl=en_US&amp;fs=1&amp;"><param name="allowFullScreen" value="true"><param name="allowscriptaccess" value="always"><embed src="http://www.youtube.com/v/0Z2Pem8x83U&amp;hl=en_US&amp;fs=1&amp;" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="640" height="385"></embed></object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4862473243679983406-3654333032509500189?l=xehasmeni.blogspot.com' alt='' /></div>ΝΑΪΑΔΑhttp://www.blogger.com/profile/03215618358705846416noreply@blogger.com49tag:blogger.com,1999:blog-4862473243679983406.post-26174834432836058482010-02-16T22:38:00.004+02:002010-02-17T00:05:59.701+02:001...2...3...4 πλακακια λευκα κι υστερα ενα μπλε...<br /><br />1...2...3...4...5 βηματα κι υστερα ασημενια γραμμη...<br /><br />1...2...3...4...5...6 βηματα κι ακολουθεις την κοκκινη γραμμη...<br /><br />μετα το τουνελ...<br /><br />στριβεις δεξια κι ανεβαινεις 2 οροφους...<br /><br />1...2...3 δωματιο στο νουμερο...<br /><br />-εχετε καμια προσφατη αξονικη...;<br />-οχι...ειδατε κατι...;<br />-...............λυπαμαι κοριτσι μου...<br /><br />ΜΕΤΑΣΤΑΣΕΙΣ...<br />ΖΩΤΙΚΑ ΟΡΓΑΝΑ...<br />ελπιδα...;<br />ΚΑΜΙΑ...<br />ποτε...;πως...;<br />ΑΠΛΑ ΓΙΝΕΤΑΙ...<br />χρονος...;<br />ΛΙΓΟΣ...<br />η μανουλα μου...;<br />ΛΥΠΑΜΑΙ...<br />τι να κανω...;<br />ΝΑ ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΤΕΙΣ...<br />μαλιστα...<br /><br />ολα τα υπολοιπα δεν περιγραφονται...<br />τιποτα απο την κολαση που υπαρχει τουτες τις μερες και οσες ακολουθησουν δεν περιγραφεται...<br /><br />σας ευχαριστω για το αιμα που στειλατε οσοι μπορεσατε και οσοι δεν μπορεσατε δεν πειραζει...<br />ευχαριστω για τα μεηλ και τα μυνηματα...συγνωμη αλλα δεν εχω καμια διαθεση να απαντω σε κανεναν...<br />αυτη την περιοδο ειμαι θυμωμενη με οτι ζει και αναπνεει...με ολα οσα εχω διαβασει...με ολα οσα πιστευα...<br />δεν θελω να ακουσω για Τον Θεο ακομα μια φορα...για την σωστη Του κριση...για τα σχεδια Του που εμεις δεν καταλαβαινουμε αλλα εκεινος ξερει...<br /><br />δεν θελω να ακουσω να κανω υπομονη και κουραγιο...<br />δεν θελω να ακουσω πως υπαρχουν χειροτερα...δεν θελω να ακουσω για τα παιδακια που πεθαινουν κι αυτα σε τι φταιξανε...<br />δεν θελω να ακουσω για αλλους που εχασαν αγαπημενα προσωπα αλλα τα καταφεραν...<br /><br />ΔΕΝ ΕΙΜΑΙ ΚΑΛΑ...αυτη ειναι η απαντηση σε ολα τα μεηλ και τα μυνηματα ανησυχιας...<br />δεν μπορω να αναπνευσω...<br />δεν μπορω να παρω τα ποδια μου...δεν μπορω να σταθω απεναντι σε ολα αυτα...<br />προσπαθω να σταθω για μια μικροτερη αδερφη...προσπαθω να σταθω για μια μανα που μεσα σε 3 χρονια χανει ενα ακομα παιδι...προσπαθω να σταθω για ολους οσους δεν θα αντεξουν αν λυγισω...<br /><br /><br />βαρεθηκα να κοιμαμαι σε ενα κρεββατι νοσοκομειου...<br />βαρεθηκα να αντικρυζω νοσοκομες και γιατρους καθε μερα...<br />σιχαθηκα αυτο το συγκαταβατικο βλεμμα σε ολους...<br />σιχαθηκα να ακουω καθε μερα το "προετοιμαστειτε"...<br /><br />πως προετοιμαζεσαι για τον θανατο της μανουλας σου...;<br /><br />η μανουλα μου...που της κραταω το χερι καθε μερα...<br />που την παιρνω αγκαλια και ξαπλωνουμε μαζι...<br />που την μαλωνω που ζηταει συνεχεια αναψυκτικα...<br />που εκεινη ειναι ξαπλωμενη και σ'εμενα λεει φαε γιατι αρχισες να αδυνατιζεις...<br />που με παιρνει ο υπνος πανω της και μου χαιδευει τα μαλλια...<br />που μπαινει μια μελισα στο δωματιο και φωναζει μη τυχον και την σκοτωσετε...<br />που αναρωτιεται ποτε θα γινει καλα να παμε για ψαρεμα...<br />που με μαλωνει που διεκοψα την πρακτικη μου για να ειμαι διπλα της...<br />που μας μεγαλωσε μονη της...<br />που στερηθηκε τα παντα για να ειναι σωστη απεναντι μας...<br />που δεν πειραξε ποτε κανεναν...<br />που ετρεχε μια ζωη για ολους και για ολα...<br />η μανουλα μου ειναι σ'εκεινο το κρεββατι κι εγω δεν μπορω να κανω τιποτα...<br /><br />αυτη την μανουλα επιτρεπει Ο Θεος...η ζωη...η μοιρα να φυγει...<br />γι αυτο μη μου μιλατε αλλο για Τον Θεο στα μυνηματα και στα μεηλ σας...<br />γιατι ειμαι θυμωμενη μαζι Του και ειμαι θυμωμενη γενικα με ολους οσους απλα λενε κατι μονο για να το πουνε...<br /><br />λοιπον δεν με νοιαζουν τα χειροτερα τωρα και δεν ξερω μεχρι ποτε δεν θα με νοιαζουν...γιατι πολυ πολυ απλα εγω χανω την μανουλα μου...κι αυτο ειναι το χειροτερο για μενα...<br />ενας αγωνας 3 χρονων που φτανει στο τελος του ετσι αδοξα...<br />ενα θεατρο παραλογου με κλαματα,γελια,σπασμενα αντικειμενα και τσιριδες υστερικες...<br /><br />λοιπον αυτα ειναι τα νεα μου...<br />συγχωρεστε με που θα κλεισω τα παραμυθια ετσι ασχημα και θυμωμενα...<br />δεν θα εγραφα τιποτα αλλα θεωρω αδικο που δεν απαντω σε κανεναν και τουλαχιστον αυτο ειναι μια γενικη απαντηση...οχι αυτη που θα ηθελα να δωσω αλλα μονο αυτη εχω κουραγιο τωρα...<br />συγχωρεστε με αν δεν απαντω...δεν εχω κουραγιο να πω αλλη μια φορα τα ιδια...<br />η μαμα μου εκανε μεταστασεις...και πεθαινει...σημερα...αυριο...σε ενα μηνα...καπου στα κοντα παντως...<br />κι εγω δεν θυμιζω τιποτα απο οσα ημουν καποτε...<br />πεθαινω καθε μερα...<br /><br />ισως μια μερα να επιστρεψω εδω...<br />ισως καποτε που δεν θα ειμαι ετσι να μπορεσω να κλεισω τα παραμυθια με αγαπη και οχι με θυμο...<br /><br />δεν εχω αλλα να πω...<br />χρωστουσα σε καποιους ενα μεγαλο ευχαριστω για ολα οσα εκαναν και κανουν για μενα...<br />ξερουν αυτοι ποιοι ειναι...<br />ευχαριστω για τις κινησεις αγαπης που κανατε...<br />ευχαριστω που σταθηκατε διπλα μου...με οποιον τροπο μπορει ο καθενας...<br /><br />ευχαριστω συγκεκριμενα εσενα...που μοναχα εσυ καταλαβες ολο αυτο σε ολο του το μεγεθος και δεν μου εδωσες αδικο σε κανενα σημειο...τελικα ειχα δικιο σε οτι ενιωσα σε ολους τους αιωνες...<br /><br /><br />λοιπον ζησανε οι υπολοιποι καλα...κι εμεις...γαμησε τα...!<br /><br />Αντιο και σας ευχαριστω πολυ για ολα!<br /><br />υποσχομαι μια μερα να επιστρεψω αν οχι για συνεχεια εστω για ενα καλο τελος...!<br />και κραταω παντα τις υποσχεσεις μου...!!!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4862473243679983406-2617483443283605848?l=xehasmeni.blogspot.com' alt='' /></div>ΝΑΪΑΔΑhttp://www.blogger.com/profile/03215618358705846416noreply@blogger.com39tag:blogger.com,1999:blog-4862473243679983406.post-85779308840124747452010-01-31T03:10:00.012+02:002010-01-31T05:53:44.683+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_XOivzGwqRYk/S2TqUHTzAaI/AAAAAAAABVk/I3f2ZlUL0tQ/s1600-h/I__m_not_with_you__but_of_you_by_Romeo_Tango.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 213px; height: 320px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_XOivzGwqRYk/S2TqUHTzAaI/AAAAAAAABVk/I3f2ZlUL0tQ/s320/I__m_not_with_you__but_of_you_by_Romeo_Tango.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5432724681796026786" border="0" /></a><br /><br /><br /><br />Ολα συνεβησαν επειδη τις νυχτες δεν μπορουσα να κοιμηθω...<br />κουβαλουσα το φαντασμα μου μαζι για να μην νιωθει κανεις μας μονος...<br /><br />αλλωτε αφηνα τα ρουχα μου να πεσουν απο το μπαλκονι...<br />και γελουσα με τον δρομο που καμια ηδονη δεν ενιωθε διχως σωμα να χορτασει...<br /><br />εβγαινα στο χιονι γυμνη μονο και μονο για να αισθανθω κατι...<br />να καταλαβω ποια ειμαι εγω και ποιο το φαντασμα...<br />η νυχτα τοτε γελουσε με τα καμωματα μου και μου σφυριζε σκοπους αγνωστους να ακολουθησω...<br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_XOivzGwqRYk/S2TptTKGmDI/AAAAAAAABVc/E4xZdCCfLzI/s1600-h/155021-SX001.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 214px; height: 320px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_XOivzGwqRYk/S2TptTKGmDI/AAAAAAAABVc/E4xZdCCfLzI/s320/155021-SX001.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5432724014961694770" border="0" /></a><br />τοσα χρονια αφηνα ιχνη πισω μου να εχουν να ακολουθουν...<br />οσοι ταχα μ'αγαπησανε...<br />μην με χασουν σκεφτομουν...<br />μην τυχει και με χασουν...<br />και η αγωνια μου μεγαλωνε καθε που γυρνουσα πισω μα βηματα πουθενα δεν εβλεπα...<br /><br />φταιει το γεματο φεγγαρι λοιπον...<br />που αποψε φωτιζει ολες τις κρυφες μου σκεψεις...<br />στιγμες που περασαν και χαθηκαν...<br />αγωνες που δοθηκαν διχως επαθλο κανενα...<br />μνημες που εσβησαν ετσι απλα μια μερα...<br />σφαλματα αμετρητα και αμαρτιες πρωτογνωρες...<br />λαθη μου αγαπημενα και σωστες πραξεις χωρις ανταμοιβη...<br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_XOivzGwqRYk/S2TpIAdU6MI/AAAAAAAABVU/tbLb9mQ32Y4/s1600-h/Miss_you_by_AutumnRaindrop.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 319px; height: 320px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_XOivzGwqRYk/S2TpIAdU6MI/AAAAAAAABVU/tbLb9mQ32Y4/s320/Miss_you_by_AutumnRaindrop.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5432723374286891202" border="0" /></a><br />φταινε οι νυχτες που δεν μπορω να κλεισω ματι...<br />φταιει που απλωσα πολυ τα χερια μου και ονειρευτηκα...<br />φταιει που ημουν απλα εγω και οχι μια αλλη...<br />ισως να φταιει η αλλη που δεν εγινε ποτε εγω...<br />και τωρα καθεται απεναντι μου και με κοιταει λυπημενα...<br />κριμα...μονολογει...<br />κριμα...της απαντω και κουναμε και οι δυο συγκαταβατικα το κεφαλι...<br />υστερα σηκωνομαι και την σκοτωνω...και η ηδονη μου ειναι απιστευτη...<br /><br />σκυβω απο πανω της και την κλαιω...<br />καποτε ειχαμε αγαπηθει εμεις οι δυο...<br />αλλα τωρα επρεπε να πεθανει...<br />μια απο τις δυο μας εστω...<br /><br />δεν στο πα...;<br />ακου το τωρα...<br />να αποχαιρετας καθε στιγμη που περναει...<br />ισως να ειναι η τελευταια φορα που την ζεις...<br />μα κανεις δεν θα στο πει...<br />θα το ανακαλυψεις μετα...<br />σε λυτρωσα καημενη...<br />σε γλυτωσα...<br />θα πρεπει να με ευχαριστεις τωρα...<br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_XOivzGwqRYk/S2TshpnNiiI/AAAAAAAABV8/oVC3I474hnY/s1600-h/188715-Where_Only_Angels_Wander_by_deaddolliecandy.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 216px; height: 280px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_XOivzGwqRYk/S2TshpnNiiI/AAAAAAAABV8/oVC3I474hnY/s320/188715-Where_Only_Angels_Wander_by_deaddolliecandy.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5432727113365817890" border="0" /></a><br />ονειρο στο ονειρο ξυπνησα μια μερα στη ζωη...<br />ο ακροβατης ηταν ακομα εκει...<br />ισσοροπουσε σε τεντωμενο σχοινι...<br />απο ωρα σε ωρα θα επεφτε...<br />το κοινο ειχε ηδη απομακρυνθει...<br />δεν θα ακουγε καν το τελευταιο του χειροκροτημα...<br /><br />ολες οι παραστασεις ηταν αφιερωμενες καπου...<br />ματαια ομως υστερα απο την υποκλιση εψαχνε στο κοινο...<br />να βρει εκεινα τα δυο ματια...<br />εκεινα που τους αφιερωνε τις καλυτερες κινησεις του...<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_XOivzGwqRYk/S2ToMKxb-ZI/AAAAAAAABVM/AAPFrEXNr6g/s1600-h/AloneAngel-1.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 226px; height: 320px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_XOivzGwqRYk/S2ToMKxb-ZI/AAAAAAAABVM/AAPFrEXNr6g/s320/AloneAngel-1.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5432722346263443858" border="0" /></a><br /><br />δακρυσε...<br />και πηδηξε...<br />ηθελε μια θεαματικη εξοδο...<br />μοναχα για εκεινον...<br /><br />για οτιδηποτε αλλο ηταν πια πολυ αργα...<br />ασε που και η ισσοροπια ειναι πολυ δυσκολο πραγμα...<br />ακομα κι αν εχεις εκπαιδευτει αψογα...<br /><br />τωρα πια δεν χρειαζονταν αφιερωσεις...<br />ειχε ηδη γλυτωσει απο ολο αυτο...<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_XOivzGwqRYk/S2TrWlVKzGI/AAAAAAAABV0/Unpxscl1Zxc/s1600-h/53478-fallen+angel.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 238px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_XOivzGwqRYk/S2TrWlVKzGI/AAAAAAAABV0/Unpxscl1Zxc/s320/53478-fallen+angel.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5432725823726210146" border="0" /></a>οταν το επομενο πρωι βρηκαν τα φτερα γυρω του απορησαν γιατι δεν τα ειχε χρησιμοποιησει...<br /><br />δεν θα μαθαιναν ποτε...<br /><br /><br />Υ.Γ "ο ακροβατης" να παιζει ξανα και ξανα...<br />αφιερωση...<br />σε μενα!!!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4862473243679983406-8577930884012474745?l=xehasmeni.blogspot.com' alt='' /></div>ΝΑΪΑΔΑhttp://www.blogger.com/profile/03215618358705846416noreply@blogger.com63tag:blogger.com,1999:blog-4862473243679983406.post-8985873277186014582010-01-15T22:05:00.001+02:002010-01-15T22:35:12.138+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_XOivzGwqRYk/S1DRdZh0KkI/AAAAAAAABVE/nQgA3u_pnGQ/s1600-h/%25CE%25A1.9.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 232px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_XOivzGwqRYk/S1DRdZh0KkI/AAAAAAAABVE/nQgA3u_pnGQ/s320/%25CE%25A1.9.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5427067853980576322" border="0" /></a><br /><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Λοιπόν λυπάμαι, αλλά δεν ξέρω που πάμε,</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Αν θέλεις έλα ,είσαι μεγάλη κοπέλα</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Κι αποφασίζεις ,αν προχωράς ή αν γυρίζεις</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Εγώ θα πάω, παίρνω ανάσα βουτάω,</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Φτάνω στον πάτο, δεν είναι ωραία εκεί κάτω</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Μετά ανεβαίνω ,τώρα το καταβαίνω</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Ξανά ανασαίνω ,και τώρα καταλαβαίνω</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Περνάς τ'άγκαθια, περνάς τ'άγκαθια</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Μονάχα για την προσπάθεια</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Ένα μαχαίρι ,κρατεί τ'αόρατο χέρι</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Και κάθε μέρα ,σου λέει την ιδία φοβερά</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Θα το παλέψεις ,ή αλλιώς θα μου τα επιστρέψεις</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Όπως τα βρήκες ,και μη μετρά τόσες νίκες</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Γιατί στ'άγκαθια, γιατί σ τ'άγκαθια</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Μετράει μονό η προσπάθεια</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Βλέπω το μέλλον ,των κερδισμένων κυπέλλων</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Και λέω όχι ,τέρμα οι μεγάλοι μου στόχοι</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Γιατί είναι τύχη , αν τελικά θα πετύχει</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Και δεν με νοιάζει ,που πάω μ' οποία σου μοιάζει</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Καμία εμπάθεια.. καμία εμπάθεια ...;</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Για αυτούς που κάνουν προσπάθεια</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Δεν τους ζηλεύω ,μ' αρέσει απλός να χαζεύω</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Τι έχουν οι άλλοι , μες το δικό τους κεφάλι</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Σε τι διαφέρουν ,όλοι μπορούν να στη φέρουν</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Μ' αυτά τα χάδια ,που αφήνουν βαθιά σημάδια</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Μη σταματήσεις, μη σταματήσεις ...;</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Ειν η καλή σου προσπάθεια</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Μα ποια ζωή σου ,θα πάρεις κάτι μαζί σου</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Ποσά θα μείνουν ,κι αν όσα θέλεις δεν γίνουν</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Θα γίνουν αλλά ,είναι μεγάλη η σκάλα</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Δεν πάω πάσο , και αν όλα είναι να τα χάσω</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Καμία ευθύνη ,ποτέ μη σώσει και γίνει..</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Εγώ ομορφιά μου ,αγαπάω τα καρφιά μου</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Και δεν κολώνω ,στον πρώτο δυνατό πόνο</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Και πες στον Χάρο ...;</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Και πες στον Χάρο ,θα πάω όταν γουστάρω ...;</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Και πες στον Χάρο ,θα πάω όταν γουστάρω ...;</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Και πες στον Χάρο ,θα πάω όταν γουστάρω ...;</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Και πες στον Χάρο ,θα πάω όταν γουστάρω ...;</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Και πες στον Χάρο ,θα πάω όταν γουστάρω ...;</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Ναιιι και πες στον Χάρο ,θα πάω όταν γουστάρω ...; </span><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_XOivzGwqRYk/S1DRQWt3PNI/AAAAAAAABU8/_upWy_xsCC0/s1600-h/47330-fallen+angels+go+to+hell.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 152px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_XOivzGwqRYk/S1DRQWt3PNI/AAAAAAAABU8/_upWy_xsCC0/s320/47330-fallen+angels+go+to+hell.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5427067629887503570" border="0" /></a><br />οτι ηθελα να πω το λεει το κομματι...<br /><br /><br /><br />για ακ�