Μυρωδιες συνδεδεμενες με εικονες και αισθησεις...
τραβαμε τα παλια αλμπουμ και αρχιζουμε να θυμομαστε...
λες και ξεχασαμε ποτε...
αναμνησεις ξεπηδαν και μας κυκλωνουν...
το αντισκηνο,η θαλασσα,τα παγωμενα νερα της Σαμοθρακης...
εκεινο το σπιτι με την τοση ιστορια και τις τοσες φωτογραφιες στεκεται τωρα μονο του με ενα πωλητηριο που πανω του κρεμονται χαμογελα και γιορτες...τοσα πολλα...
μπαινω στο αλλο δωματιο και τραβαω το σεντονι της γιαγιας...
εγω θα τραγουδαω κι εσυ θα μου κρατας το χερι για να κοιμηθω...
δεν θελω να παω στο μεσα δωματιο μονη μου...φοβαμαι εκει...
βλεπω ονειρα περιεργα και την αλλη μερα βγαινουν...
εδω θελω να κοιμηθω...
σε ενα αλλο πιο μικρο δωματιο...
η μικρη κλαιει...
θελω πισω να...λεει...
μη φοβασαι εγω ειμαι εδω...ειμαι η μεγαλη θα σε προστατεψω...
ειμαι δυνατη εγω...
μια βαλιτσα ξαφνικα εμφανιζεται στο δωματιο γρηγορα και κρυφα...
μια παρακληση μουσκεμενη με δακρυα...
μη κλαις μικρη εγω ειμαι εδω...ειμαι η μεγαλυτερη θα σε προστατεψω...
ειμαι δυνατη εγω...
ποτε δεν θα σε συγχωρησω για ολο τον πονο που προκαλεσες... για ολα οσα αυτονοητα εκανες δυσκολα κι επωδυνα...
Μαμα χρειαζομαι μια αγκαλια... ειμαι η μεγαλη εγω...ειμαι δυνατη μαμα... αλλα χρειαζομαι μια αγκαλια... χρειαζομαι να ακουμπαω πανω σου τον πονο μου και καθε μου αναστεναγμο...
ειμαι δυνατη εγω...
κοιτα με δεν κλαιω...
εμαθα να ειμαι δυνατη...δεν θα δειτε δακρυα δικα μου πια...
εμαθα πισω απο χαμογελα να κρυβω ολη μου την απογνωση...
εμαθα τους πανικους μου να ησυχαζω...
τους φοβους μου να φτυνω για να τους τρομαζω...
Μαμα χρειαζομαι μια αγκαλια... οχι αλλη...μονο τη δικη σου να μυριζει απο σενα...να αναπνεω εσενα...
ειμαι τοσο δυνατη εγω...
δεν λυγιζω κι ουτε πεφτω
δεν θα σου συγχωρεσω ποτε αυτη τη λεξη που κολησες διπλα σε μενα...
ειμαι τοσο δυνατη εγω...
δεν ραγιζω κι ουτε σπαω...
κι ολο το βαρος εμαθα να κουμανταρω...
να μαθεις...να μαθεις... να μαθεις πως τιποτα ευκολο δεν θα εχεις... να μαθεις...να μαθεις...
εμαθα...εμαθα...
ειμαι τοσο δυνατη εγω...δεν φοβαμαι και δεν κλαιω...
εγω θα σε προστατεψω μικρη μην κλαις...ειμαι η μεγαλη εγω...
ειμαι δυνατη εγω...ειμαι 11...
Μαμα χρειαζομαι μια αγκαλια αποψε... αποψε γινομαι 27 και δεν ειμαι πια δυνατη οπως στα 11... μαμα περασαν 27 χρονια...ολοκληρα... αποψε...12 και κατι μετραω τοσα χρονια... περιεργο δεν ειναι...;
27 δωματια...και τα γεμισα ολα με την παρουσια μου και την απουσια μου...
27 δωματια...περασα απο ολα...
χρειαζομαι μια αγκαλια...
για να αντεξω να ειμαι και παλι δυνατη...
Υ.Γ1 το τραγουδι και το βιντεακι αυτη τη φορα αφιερωμενα σε μενα...!
Υ.Γ2 ευχαριστω αλλη μια φορα την jacki με τις φωτογραφιες της!
Υ.Γ3 εχουμε Αυγουστο...εχουμε και την Αυγουστατικη πανσεληνο...δωρο θαρρω πως παιρνω...
