Ενα κοριτσι ητανε...
εστεκε σε πελωριους κηπους αναμεσα σε συκιες και ροδοπεταλα...
τρεφοταν με μελι και γλυκαινε η καρδια του περαστικου...
Ενα κοριτσι ητανε...
εστεκε αναμεσα σε παγκους πανηγυριων τα καλοκαιρια και πουλουσε το απειρο...
ομως ποιος να τ'αγορασει...;
Ενα κοριτσι ητανε...
εστεκε τις νυχτες μεσα στη θαλασσα με ποδια ανοιχτα...
γεννουσε ελπιδες και ξεπλενε αμαρτιες που εμελλε να γευτει...
φανερωνε το ενα της στηθος και ταιζε τα αγεννητα παιδια...
τ'αλλο στο μερος της καρδιας ποτε δεν τ'αγγιζε...νομιζε πικρο γαλα πως θα ταισει...
τι να ξερε...;
ενα κοριτσι ητανε...
καποτε την πλησιασε ενας Μονος...
απο εκεινους που κανουν το απιαστο απτο...
απο εκεινους που εχουν τοσους τροπους να κοιτανε ενα και μονο πραγμα...
τι θυμασαι...;την ρωτησε...
μα εγω ζω μοναχα μ'οτι εχω μεσα στο κεφαλι μου...
τα βραδια τρυπαω με το δαχτυλο μου τον ουρανο και γεμιζει μικρες λαμψεις...
χορευω στα κυμματα και για τα κυμματα...
τρεφομαι μ'ενα περαστικο χαμογελο και με τη θυμηση μιας αγκαλιας...
ομως...δεν μου ειπες...τι θυμασαι...;
ζω μοναχα μεσα στα ονειρα μου...
τυλιγομαι στην αμμουδια οταν κρυωνω και η θαλασσα γλυφει μ'αλμυρα τις πληγες μου
για να θυμαμαι να ποναω...
συχνα χαιδευω τα βοτσαλα κι εκεινα που διηγουνται ιστοριες...
υστερα τραγουδαω ενα καλεσμα στην αγαπη μου και το φυλακιζουν μεσα τους τα κοχυλια...
ο Μονος την πλησιασε κι εκανε να την αγγιξει...
το κοριτσι εκανε ενα βημα πισω...υστερα αλλο ενα...
γεμισα δαχτυλιες τα χρονια που περασαν...
τωρα γδερνω την σαρκα μου στα βραχια και ποτιζω με αιμα τους αναστεναγμους...
να... βλεπεις,ειπε και σηκωσε την φουστα της,κοιτα με...
ακομα δεν καταφερα να σβησω τις δαχτυλιες που αχορταγα ακουμπησαν πανω μου...
δεν θυμασαι...
ζω στο σημερα και στο χθες...πεθαινω στο αυριο...
μιλαω στους ανεμους και λουζομαι στην βροχη...
ζω στον αφρο της θαλασσας και στο απυθμενο βαθος της...
.........
μα...θυμαμαι...
ενα προσωπο...το χαδι μου πανω σε μια ρυτιδα αγαπημενη...δυο ματια να μου φωναζουν χιλιες λεξεις που δεν τολμα να πει το στομα...
χειλη που μπλεκονται στα μαλλια μου και μου ψιθυριζουν μυστικα...
ενα χερι στο γυμνο λαιμο μου κι υστερα πιο κατω...χαμηλα...
ωσπου το κορμι μου γινεται ενα με εκεινο το αλλο τ'αγαπημενο...
κοινωνησα ολους τους χυμους τουτης της ενωσης και γεννησα το "μοναδικο" και το "παραξενο"...
σκορπισα "αιωνια παντα" σ'ολα τα περασματα μας...
και τα κατακοκκινα σ'αγαπω του στολιζουν τωρα τους καρπους και τους αστραγαλους μου...
οτι πιανω κι οτι πατω οδηγει παντα σ'εκεινη την ενωση...
Θυμασαι...
ζω μοναχα στο ανεκπληρωτο που ειναι τοσο κοντινο και στην αληθεια του ερωτα...
καθε που χαραζει η ληθη με κερναει δυο γουλιες απο το υδωρ της...
κι εγω για να την ευχαριστησω αφηνω τα δακρυα μου να κυλησουν αθφονα στην πηγη της...
δεν μπορω ομως να ξεχασω...ουτε και θελω...
κι εκεινη λυπαται τοσο...
μα ξεχνα να μου θυμωσει...
σ'ολα τα κοχυλια της ακτης ειναι κρυμμενο το τραγουδι μου...
ξερω πως μια μερα θα τ'ακουσει και θα ερθει να με βρει...
ο Μονος εκανε μερικα βηματα πισω κι αρχισε να απομακρυνεται...
φευγωντας την ειδε να βυθιζεται στη θαλασσα κι αχνα να τραγουδα εναν σκοπο...
μαζεψε τοτε οσα κοχυλια μπορουσε και τα σκορπισε στο περασμα των χρονων...
ν'ακουσει εκεινος που ποθει το καλεσμα της...Μονη σαν αυτον μη μεινει...
Ενα κοριτσι ητανε...
που καποτε χαμογελασε κι ακομα μια λαμψη προστεθηκε στον ουρανο...
Ενα κοριτσι ητανε...
που καποτε δακρυσε κι ακομα μια σταγονα προστεθηκε στη θαλασσα των λυγμων...
Ενα κοριτσι ητανε...
που εφτιαξε ενα καλεσμα για τον αγαπημενο της...
Γι'αυτο οσα κοχυλια βρισκετε στις ακτες μην τα πετατε στο βαθος της θαλασσας...
πνιγεται η φωνη της...
μητε στο σπιτι σας να τα στολιζετε...
φυλακιζεται η καρδια της...
σκορπια σε μερη μακρινα κι αγνωστα να τα αφηνετε...
ελευθερα σαν την ψυχη της...
μοναδικα σαν τα παιδια που γεννησε η ενωση τους...
μοναχα ετσι ισως ο αγαπημενος της ακουσει το καλεσμα και κινησει να την βρει...
Ενα κοριτσι ητανε...
κανεις δεν το ξαναειδε...
ισως την μορφη της επλασε ο Μονος να εχει συντροφια κεινο το βραδυ...
μα...
αν προσεχτικα βαλετε ενα κοχυλι στο αφτι σας ισως να ακουσετε τον σκοπο της...
καλει τον αγαπημενο της να παει κοντα της...
Μονη να παψει να 'ναι...
