Δευτέρα, 18 Αυγούστου 2008

ΓΕΜΑΤΑ ΦΕΓΓΑΡΙΑ...


Εμαθα να περπατω σε δρομους που δεν γνωριζω...
εμαθα να ονειρευομαι μερη που δεν επισκεφτηκα ποτε...
εμαθα να πλαθω φανταστκα τοπια...
εμαθα να σε τοποθετω κι εσενα μεσα σε ολα αυτα...
στο ιδιο σκηνικο μαζι μου...
δυο φιγουρες ονειρικες σε μια πραγματικοτητα εικονικη...
ενα ποθητο που εκπληρωθηκε μεσα σε ενα μυαλο...
στροβιλιζω χρωματα στις εικονες...
παιζω μουσικες σου αγαπημενες...
σαν καλεσμα που πρεπει να ακουσεις απο μακρια...
στην γεματη πλατεια σβηνω οτι περιττο...
τοποθετω μονο δυο σωματα...
μια αγκαλια...
ενα φιλι...
μια γεματη σεληνη παιζει σαν εργο στη μορφη της...
την δικη μου ταινια με εμας πρωταγωνιστες...
μαγευει το βλεμα μου και δεν θελω να κοιταξω πουθενα αλλου...
αγγιζω ενα ψεμα και θαρρω πως μου φτανει...
αναρωτιεμαι χαμογελωντας...
αν θυμασαι πως γεματο ηταν το φεγγαρι...
οταν εδεσα με μια κοκκινη κλωστη δυο καρδιες...
αν θυμασαι πως γεματο ηταν το φεγγαρι...
οταν καναμε κρυφες ευχες σε μικρα δρομακια...
αν θυμασαι πως γεματο ηταν το φεγγαρι...
οταν σ'αγαπω ψιθυρισες και χαθηκα σε ενα σου φιλι...
γεματο ειναι αποψε το φεγγαρι...
και σαν επετειο...
σαν δωρο...
σαν υποσχεση...
παιζει τις σκηνες που ζωγραφισαμε πανω του...
εμαθα να σιωπω...
δεν σου ειπα ομως...
οτι δεν φωναζει πια δεν επαψε να υπαρχει...
απλα ουρλιαζει σιωπηλα...
κατι τετοιες νυχτες με γεματο φεγγαρι...
και ονειρευεται...
βγαζω το δαχτυλι μας...
κοιταω απο μεσα του το γεματο φεγγαρι...
κανω την ευχη...
θυμασαι...;
αν θυμασαι κανε το ιδιο...


20 σχόλια:

jacki είπε...

Εεεε που πήγε η προηγούμενη ανάρτηση που ήταν ίδια με αυτή και είχε και τα σχόλιά μας;
Γεμάτα φεγγάρια λοιπόν... Σήμερα το πρώι, αχάραγο που ξύπνησα, το φεγγάρι αχνοφαινόταν στον ουρανό...
Καλημέρα.

ΜΑΡΙΑ ΝΙΚΟΛΑΟΥ είπε...

Η αναρτηση επρεπε να διαγραφει γιατι ειχε προβλημα το μπλοκ.
Συγχωρειστε μας μπουμπουκες για αυτο αλλα επρεπε..

Ναϊάδα μου ξεχασα να σου πω οτι αφαιρεθηκε και η κατω κατω φωτο.Πολλες φορες κι αυτες δημιουργουν προβληματα.
Θα το αφησουμε ετσι και θα δουμε οκ?

Καλημερα ολη μερα

Φωτεινή είπε...

..δεν πειραζει..αυτα ναταν μονο τα προβληματα μας..εσυ Ναιαδα μωρο μου να κηνυγας τα γεματα φεγγαρια απτοητη..καλημερα με αγαπη..

ΝΑΪΑΔΑ είπε...

jackouli μου κι εγω την ιδια απορια ειχα μολις ανοιξα το blog χαχαχαχ...
ε να μικροπροβληματακια κλαψ...

ΝΑΪΑΔΑ είπε...

Μαρια μου δεν πειραζει ισως δημιουργουσε αυτη το προβλημα...ευχαριστω και παλι!!!

ΝΑΪΑΔΑ είπε...

φωτεινουλα μου γλυκια τα κυνηγαω...η' με κυνηγαν κι αυτα...ακομα ακρη δεν εχω βγαλει...
φιλακια καλη μου!!!

christina είπε...

Καλέ νεραϊδούλα, μπορείς να κάνεις ευχές όπως και νάναι το φεγγάρι....τόσες ευχές όσες είναι και τα αστεράκια..όλες εισακούγονται όταν είναι από το κανάλι της καρδιάς...

ΝΑΪΑΔΑ είπε...

christina μου ναι...δεν χανω ευκαιρια για ευχες...μια ευχη ειναι ολοκληρη η ζωη μου αφημενη σε αστερια...και ολες ειναι απο το καναλι της καρδιας...

anima είπε...

Ίδιο φεγγάρι κάθε φορά.
Αλλά διαφορετικές εικόνες.Άλλο σκηνικό.
Πότε έργο για δύο,
και άλλοτε απλά μονόπρακτο...

Καλησπέρα

αχτίδα είπε...

Nεραιδένια μου φίλη, διάβαζα αυτά που έγραφες και χαμογελούσα γιατί έχουμε πολλά κοινά κι ας μας χωρίζουν δεκαετείες..Θα γελάσεις αν σου πω τι κάνω όταν πάω να κοιμηθώ; ( εκτός αν είμαιψώφια απο κούραση και πέσω τέζα! )Φιάχνω μόνη μου τα όνειρα μου.Σκέπτομαι ένα παραμύθι ,μια ιστορία και .. μπαίνω μέσα, της δίνω όποια μορφή θέλω και όποια λύση και έτσι ωραία με παίρνει ο ύπνος στην αγκαλιά του.λιγάκι σαλεμένη σου φαίνομαι για την ηλικεία μου; εεε!λιγάκι !Καληνύχτα νεραιδούλα!

ΝΑΪΑΔΑ είπε...

anima καλοσωρισες στα παραμυθια μου...
ετσι οπως το ειπες ειναι...αλλοτε εργο για δυο και αλλοτε μονοπρακτο...
νεραιδενια καλησπερα καλη μου!

ΝΑΪΑΔΑ είπε...

αχτιδα μου σαλεμενη εσυ...;
οχι...μαλλον εισαι εγω μετα απο μερικα χρονια και ειμαι εσυ πριν μερικα χρονια...
αλλωστε τη σημασια εχει η ηλικια...;
παντα η καρδια ειναι που οριζει το παραμυθι μας καλη μου!
φιλακια!!!

Γωγώ Πακτίτη είπε...

ένας ξεχασμένος επιβάτης
στου φεγγαριού τον κύκλο είμαι...

θυμάσαι, γι' αυτό αφηρημένη είμαι
στην αναμονή...

καλημέρα με χαμόγελο...:)

Sideras είπε...

Αλήθεια σου λεω ,έκανα το ίδιο ,ακόμα το φορώ ,το έχω, το δαχτυλίδι μας.....Θυμάμαι την υπόσχεση μας, θυμάμαι την ευχή που πήρες από τα χείλη μου....Και αν μας χωρίζει κάτι ανύπαρκτο- υπαρκτό .Απόψε γείρε το κεφάλι σου στο στήθος μου ,άκουσε την καρδιά μου. Και άμα δεν σου φτάνει αυτό ,κοίτα με .Κοίτα με σαν να ‘μαι αερικό και ‘γω .Κοίτα με , μες τα γεμάτα φεγγάρια μου ,μες στα μάτια μου ....και ξανά ταξίδεψε μαζί μου.

Όπως και να έχει , θεωρώ ένα από τα πιο όμορφα ,που διάβασα στη μπλοκόσφαιρα. Σιδερένια καλησπέρα σου.

ΝΑΪΑΔΑ είπε...

καλωσορισες γωγω στα παραμυθια μου!
πολυ ομορφος ο λογος σου...ξεχασμενος επιβατης ναι...
νεραιδενια καλησπερα κι απο μενα!!!

ΝΑΪΑΔΑ είπε...

sidera μου το ταξιδι σου ταιριαξε με το δικο μου απολυτα...
σε ευχαριστω για τα ομορφα σου λογια και σου στελνω νεραιδενιο φιλι!

Ανώνυμος είπε...

Νεραιδουλα μου με την παραμυθενια ονειρεμενη σου ψυχη... Τα ονειρα οπως και τα παραμυθια δεν κοστιζουν τιποτα... συνεχισε λοιπον να ονειρευεσαι...* Φεγγαρολουστη.

fei είπε...

γεματο το φεγγαρι.
γεματο.
πετασε.
γεματες και οι αναμνησεις.
δε φευγουν.
γεματες σκεψεις.
ωραιες λεξεις.
δε θα φυγουν ουτε αυτες.

ΝΑΪΑΔΑ είπε...

γλυκια μου φιλη φεγγαρολουστη κοστιζουν κι εσυ το ξερεις πολυ καλα...αλλα οσο και αν κοστιζουν εμεις εκει...τα κανουμε και τα πληρωνουμε οσο οσο...
σ'αγαπω πολυ!!!

ΝΑΪΑΔΑ είπε...

fei μου οχι δεν θα φυγουν ποτε...παντα θα καθρεφτιζονται στα γεματα φεγγαρια...
νεραιδενια φιλια!!!