Σάββατο, 5 Ιουλίου 2008

ΝΑ 'ΧΑ ΧΙΛΙΕΣ ΣΙΩΠΕΣ ΝΑ ΑΚΟΥΣ...

Παντα μιλουσα...
νομιζα πως μπορουν να χωρεσουν τα συναισθηματα σε λεξεις...
πασχιζα να εξηγησω τους χτυπους της καρδιας...
τα ονειρα του μυαλου...
την αγωνια της ψυχης...
αν δεν εβρισκα λεξεις απογοητευομουν...
και τωρα πως θα κανω να καταλαβει τι ακριβως νιωθω...;;;
θυμωνα και εψαχνα...
οταν δεν μπορουσα μιλουσα με τραγουδια...
με αποσπασματα απο βιβλια...
με λογια ποιητων....
λες κι ολα αυτα ηξεραν καλυτερα απο μενα το μεσα μου...
αργησα να καταλαβω πως οι σιωπες λενε περισσοτερα απο καθε λεξη...
πως με τα λογια ταζεις αλλα με την σιωπη εκπληρωνεις...
κι ετσι αποφασισα να κρατησω το στομα μου κλειστο...
αλλωστε τα ειχα πει ολα πια και αλλα να πω δεν ειχα...
τωρα δεν μιλαω...σιωπω...
και λεω τοσα πολλα ετσι...
ακους...;;;





6 σχόλια:

Μαρία Νικολάου είπε...

Ετσι και γω...σιωπώ με τις λέξεις...
Καλημερα νεράιδα..
Αλήθεια εσύ τι χρώμα φορεμα φοράς...; :)

να'ι'αδα είπε...

μαρια μου καμια φορα τα εχεις πει ολα...μονο με μια σιωπη...
φοραω λευκο φορεμα και καμια φορα σταζουν και κατι κοκκινα λουλουδακια επανω του...

Μαρία Νικολάου είπε...

Τέλεια.. λατρεύω το κόκκινο ..
Να σαι καλα :)

jacki είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.
jacki είπε...

Σιωπούλες μας...ονειρεμένες. Ας αφεθούμε στη σιωπή λοιπόν. Να μας ταξιδεύει σε πέλαγα. Σε αυτά τα πέλαγα που με τα λόγια πνηγόμασταν.
Καλησπέρα.

να'ι'αδα είπε...

jacki πνιγομασταν ναι...αλλα και αυτη η σιωπη ποσα φωναζει;και ευχομαι πολλες φορες να ακουγεται σαν ολα τα λογια μαζι που δεν ειπα...