Παρασκευή, 20 Ιουνίου 2008

Σ'ΑΓΑΠΩ..Σ'ΑΓΑΠΩ..Μ'ΑΚΟΥΣ;


στα νερα ενα ενα,μ'ακους;
τα πικρα μου βοτσαλα μετρω,μ'ακους;
κι ειναι ο χρονος μια μεγαλη εκκλησια,μ'ακους;
οπου καποτε οι φιγουρες Των Αγιων
βγαζουν δακρυ αληθινο,μ'ακους;
οι καμπανες ανοιγουν αψηλα,μ'ακους;
ενα περασμα βαθυ να περασω...
περιμενουν οι αγγελοι με κερια και ψαλμους...
πουθενα δεν παω,μ'ακους;
η' κανεις η' κι οι δυο μαζι,μ'ακους;
απο μονο το θελημα της αγαπης,μ'ακους;
ανεβασαμε ολοκληρο νησι,μ'ακους;
με σπηλιες και με καβους κι ανθισμενους γκρεμους...
ακου..ακου..
ποιος μιλει στα νερα και ποιος κλαιει-ακους;
ποιος γυρευει τον αλλο,ποιος φωναζει-ακους;
ειμαι εγω που φωναζω κι ειμαι εγω που κλαιω,μ'ακους;
Σ'ΑΓΑΠΩ..Σ'ΑΓΑΠΩ...Μ'ΑΚΟΥΣ;

το μονογραμμα
οδυσσεας ελυτης

4 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

LOVE WILL TEAR US APART

να'ι'αδα είπε...

again...

jacki είπε...

Είναι νωρίς ακόμη μές στόν κόσμο αυτόν,μ’ακούς
Δέν έχουν εξημερωθεί τά τέρατα μ’ακούς
Τό χαμένο μου τό αίμα καί τό μυτερό,μ’ακούς
Μαχαίρι
Σάν κριάρι πού τρέχει μές στούς ουρανούς
Καί τών άστρων τούς κλώνους τσακίζει,μ’ακούς
Είμ’εγώ,μ’ακούς
Σ’αγαπώ,μ’ακούς
Σέ κρατώ καί σέ πάω καί σού φορώ
Τό λευκό νυφικό τής Οφηλίας,μ’ακούς
Πού μ’αφήνεις,πού πάς καί ποιός,μ’ακούς


Τό λουλούδι αυτό τής καταιγίδας καί μ’ακούς
Τής αγάπης
Μιά γιά πάντα τό κόψαμε
Καί δέν γίνεται ν’ανθίσει αλλιώς,μ’ακούς
Σ’άλλη γή,σ’άλλο αστέρι,μ’ακούς
Δέν υπάρχει τό χώμα δέν υπάρχει ο αέρας
Πού αγγίξαμε,ο ίδιος,μ’ακούς

Καί κανείς κηπουρός δέν ευτύχησε σ’άλλους καιρούς

Από τόσον χειμώνα κι από τόσους βοριάδες,μ’ακούς
Νά τινάξει λουλούδι,μόνο εμείς,μ’ακούς
Μές στή μέση τής θάλασσας
Από τό μόνο θέλημα τής αγάπης,μ’ακούς
Ανεβάσαμε ολόκληρο νησί,μ’ακούς
Μέ σπηλιές καί μέ κάβους κι ανθισμένους γκρεμούς
Άκου,άκου
Ποιός μιλεί στά νερά καί ποιός κλαίει -- ακούς;
Είμ’εγώ πού φωνάζω κι είμ’εγώ πού κλαίω,μ’ακούς
Σ’αγαπώ,σ’αγαπώ,μ’ακούς.


Πολύ πολύ αγαπημένο το μονόγραμμα του Ελύτη.
Κι έχω περάσει νύχτες να κοιτάζω τα αστέρια και να σκέφτομαι...
Θά πενθώ πάντα
μ’ακούς;
γιά σένα,
μόνος,στόν Παράδεισο

να'ι'αδα είπε...

γλυκια μου jacki ναι...κατι νυχτες που χανεσαι μες τα αχανη σεντονια...
σε νιωθω πολυ...